Ανάγλυφη Πατίνα 4.

Στάδιο έκτο  

Ταυτόχρονα, με καθαρό χαρτί, στρώστε το χρώμα. Όσο πιο πολύ σκουπίσετε, τόσο πιο αχνό γίνεται το εφέ. Στο συγκεκριμένο στάδιο ολοκληρώνεται η τεχνική. Εάν σε κάποια σημεία χρειαστεί, προσθέστε χρώμα και στρώστε πάλι με χαρτί. Η βαρύτητα που θα δώσετε στο εφέ εξαρτάται από την ποσότητα του χρώματος και είναι υποκειμενική. σύμφωνα πάντα με την αισθητική σας. Αυτός είναι και ο λόγος, όπου οι τεχνοτροπίες βαφής πρέπει να γίνονται από το «ίδιο χέρι», ώστε να μη διαφέρει το σχέδιο από τοίχο σε τοίχο. Καλή επιτυχία!

 

Ανάγλυφη Πατίνα 5:

Στάδιο έκτο

Ταυτόχρονα, με καθαρό χαρτί, στρώστε το χρώμα. Όσο πιο πολύ σκουπίσετε, τόσο πιο αχνό γίνεται το εφέ. Στο συγκεκριμένο στάδιο ολοκληρώνεται η τεχνική. Εάν σε κάποια σημεία χρειαστεί, προσθέστε χρώμα και στρώστε πάλι με χαρτί. Η βαρύτητα που θα δώσετε στο εφέ εξαρτάται από την ποσότητα του χρώματος και είναι υποκειμενική. σύμφωνα πάντα με την αισθητική σας. Αυτός είναι και ο λόγος, όπου οι τεχνοτροπίες βαφής πρέπει να γίνονται από το «ίδιο χέρι», ώστε να μη διαφέρει το σχέδιο από τοίχο σε τοίχο. Καλή επιτυχία!

 

Το γυαλί σαν διακοσμητικό υλικό.

Όπως οι περισσότερες μορφές τέχνης, το αρχιτεκτονικό γυαλί μπορεί να είναι απλά διακοσμητικό, ή διαφορετικά να κάνει μια δυναμική καλλιτεχνική κατάθεση και να μεταμορφώσει ένα χώρο. Αντίθετα όμως με την ζωγραφική ή τη γλυπτική όπου το φως απορροφάται και αντανακλάται, το γυαλί αφήνει το φως να το διαπερνά, μεταμορφώνοντάς το, αλληλεπιδρώντας με το περιβάλλον μ” ένα τρόπο μοναδικό. Δίνεται έτσι η δυνατότητα να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον με ιδιαίτερη προσωπικότητα και ομορφιά, κάνοντας την διαφορά ανάμεσα σ” ένα απλός ωραίο χώρο σ” ένα αξέχαστο χώρο.
Ή χρήση του γυαλιού σαν μέσο καλλιτεχνικής έκφρασης αλλά και σαν διακοσμητικό υλικό, στην Ευρώπη και την Αμερική, έχει καθιερωθεί εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Οι δυνατότητες εφαρμογής τεράστιες, το αποτέλεσμα πολλές φορές φαντασμαγορικό !

 

 

 

Όσα πρέπει να ξέρετε για την βαφή επιφανειών 1.

Οι τοίχοι και τα μυστικά τους.

Παρακάτω θα σας παρουσιάσω κάποια πράγματα που πρέπει να ξέρετε πριν ξεκινήσετε να βάφετε τους τοίχους σας.

Επιχρίσματα ή Σοβάδες .


Οι τοίχοι από φυσικούς ή τεχνητούς λίθους μπορούν να υποστούν φθορές ανεξάρτητα αν είναι εκτεθειμένοι στις μεταβολές του καιρού ή αν βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους. Έτσι φροντίζουμε να καλύπτουμε τις επιφάνειες τους με μια ειδική επίστρωση που εξασφαλίζει προστασία και διάρκεια στο χρόνο. Το κονίαμα που χρησιμοποιούμε για αυτή την απαραίτητη δομική εργασία λέγεται σοβάς. Τα επιχρίσματα δεν έχουν μόνο σκοπό να προστατεύσουν τους τοίχους από τη φθορά την υγρασία ή γενικότερα τους εξωτερικούς παράγοντες. Υπάρχουν και άλλοι λόγοι που το επιβάλλουν όπως π,χ η αρχιτεκτονική εμφάνιση. Τα επιχρίσματα χρειάζονται δηλαδή και για να δημιουργούνται επιφάνειες , πάνω στις οποίες εκτελούνται λεπτότερες εργασίες όπως είναι οι χρωματισμοί. Το πέρασμα των επιχρισμάτων πρέπει να γίνεται όταν οι τοίχοι έχουν ήδη κατακαθίσει και έχουν αποξηρανθεί. Σαν καλύτερη εποχή θεωρείται η άνοιξη και το φθινόπωρο , όταν δεν έχουμε υπερβολικές ή ακραίες κλιματικές αλλαγές.

Κονιάματα.

Για τα επιχρίσματα χρησιμοποιούνται συνήθως ασβεστοκονιάματα, ασβεστοτσιμεντοκονιάματα και τσιμεντοκονιάματα. Χαρακτηριστικό είναι ότι γίνονται συνήθως σε δύο ή τρεις στρώσεις και για κάθε μια χρησιμοποιείται κονίαμα με διαφορετική σύνθεση. Στην αρχή χρειάζεται μία στρώση για να εξασφαλίσει τη σύνδεση των επόμενων στρώσεων με τον τοίχο. Κατόπιν ακολουθεί μια δεύτερη για να δώσει γην επιθυμητή μορφή στην επιφάνεια. Υπάρχουν περιπτώσεις που χρειάζεται και μια τρίτη για να τελειοποιηθεί η επιφάνεια. Στα κονιάματα όλων των στρώσεων χρησιμοποιείται σαν αδρανές υλικό άμμος λατομείου, χοντρόκοκκος για τις πρώτες στρώσεις και λεπτόκοκκος για την τελευταία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης και άμμος ορυκτή ή ποταμού. Η θαλάσσια άμμος πρέπει να αποφεύγεται επειδή περιέχει άλατα που προκαλούν βλάβες στις επιφάνειες των τοίχων. Στην περιοχή της Αθήνας αλλά και αλλού συνηθίζεται να χρησιμοποιείται σαν αδρανές υλικό για την τελευταία στρώση των επιχρισμάτων άμμος λατομείου που προέρχεται από θραύση λευκού μαρμάρου. Έτσι οι επιφάνειες των επιχρισμένων τοίχων είναι λευκές και μπορούν να βαφτούν ακόμα και σε πολύ ανοιχτές αποχρώσεις. Στα κονιάματα των επιχρισμάτων μπορούν να προστεθούν και στεγανωτικά υλικά όταν χρειάζεται να προστατευθούν οι τοίχοι από την υγρασία. Τα υλικά αυτά είναι είτε σε μορφή σκόνης είτε υγρά.

Βλάβες και επισκευές επιχρισμάτων.

Τα επιχρίσματα έχουν σαν κύριο σκοπό να προστατεύσουν του τοίχους. Χρειάζονται όμως και τα ίδια μια προστασία από τους εξωτερικούς παράγοντες όπως την υγρασία και τις μεταβολές της θερμοκρασίας. Για το σκοπό αυτό καλύπτονται συνήθως με ένα χρώμα ή με κάποιο άλλο τρόπο, με ταπετσαρία, ξύλινη επένδυση και άλλα. Τα επιχρίσματα όμως είτε καλύπτονται είτε όχι είναι δυνατόν να παρουσιάσουν βλάβες και να χρειάζονται επισκευή. Οι βλάβες είναι πολλών ειδών. Συχνότερα παρουσιάζονται κηλίδες, ρήγματα και αποφλοιώσεις . Οι βλάβες αυτές εμφανίζονται περισσότερο στα τριφτά επιχρίσματα που κατασκευάζονται με ασβεστοκονίαμα. Δεν αποκλείεται πάντως να παρουσιαστούν και σε άλλα πιο ανθεκτικά είδη επιχρισμάτων . Οι επισκευές τους συνδυάζονται συνήθως με την ανανέωση των χρωματισμών τους. Πολύ συχνά γίνονται από τους ελαιοχρωματιστές και όχι από σοβατζήδες.

Κηλίδες.

Οι κηλίδες εμφανίζονται εκεί όπου υπάρχει υγρασία και ειδικά εκεί όπου η υγρασία αφού διαποτίσει τον τοίχο τον διαπερνά και φθάνει ως την επιφάνεια του επιχρίσματος. Κλασικό παράδειγμα αποτελούν τα στηθαία των ταρατσών από πλινθοδομές. Τα νερά της βροχής που μαζεύονται στην ταράτσα, ποτίζουν την εσωτερική επιφάνεια των στηθαίων όταν δεν έχει προβλεφθεί η απόλυτη στεγανή κάλυψη τους. Το νερό περνά την πλινθοδομή εμφανίζεται στην εξωτερική όψη και σχηματίζει κηλίδες. Στις απλές περιπτώσεις η κηλίδα οφείλεται μόνο στη διαφορά αποχρώσεως του υγρού επιχρίσματος από το στεγνό. Αν το νερό στεγνώσει και πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην ξαναφτάσει στην ίδια θέση υπάρχει ελπίδα να χαθεί η κηλίδα. Το περίγραμμα της κηλίδας όμως πάντοτε θα εξακολουθεί να διακρίνεται. Το κακό είναι ότι το νερό όταν περνά μέσα από τον τοίχο διαλύει κάποια συστατικά των λίθων των πλίνθων και κυρίως των κονιαμάτων και τα μεταφέρει στην επιφάνεια του επιχρίσματος. Επειδή τα υλικά αυτά έχουν συνήθως κάποιο χρώμα οι κηλίδες παραμένουν χρωματισμένες έστω και αν στεγνώσουν. Για να εξαφανιστούν πρέπει να τριφτεί και να καθαριστεί η επιφάνεια των επιχρισμάτων με αμμωνία ή με κάποιο ειδικά οξύ. Ακόμη σοβαρότερη είναι η κατάσταση όταν η υγρασία που προκαλεί τις κηλίδες διευκολύνει και την ανάπτυξη μυκήτων (μούχλας). Οι κηλίδες παίρνουν τότε ένα έντονο πράσινο καστανό η μαύρο χρώμα. Η επισκευή στην περίπτωση αυτή απαιτεί εκτός από το στέγνωμα και τη στεγανοποίηση του τοίχου, καθαρισμό της επιφάνειας του επιχρίσματος με έντονο τρίψιμο και απολύμανση. Η απολύμανση χρειάζεται για να καταστραφούν οι μικροοργανισμοί και γίνεται με μια δραστική ουσία, όπως γαλαζόπετρα, σουμπλιμέ και άλλα. Πολύ συχνά είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί τελείως η τελευταία στρώση επιχρίσματος.

SPATULA STUHHI

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Διακοσμητικός στόκος – μαρμορίνο για αναπαραγωγή του εφέ του βενετσιάνικου μαρμάρου. Το SPATULA STUHHI είναι ένα φυσικό στούκο – μαρμορίνο ασβεστικής βάσης ,εμπλουτισμένο με μαρμαρόσκονη για να επιτυγχάνεται ένα υψηλής στιλπνότητας τελείωμα


ΑΡΑΙΩΣΗ: Έτοιμο προς χρήση.Δεν αραιώνεται

ΑΠΟΔΟΣΗ: 2 – 2,5 m2 / Kg

ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ: Ανoξείδωτη σπάτουλα φτυάρι 285 x 120 mm ή 200 x 80 mm ή αμερικάνικου τύπου 100,120,150 mm.

ΤΡΟΠΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ: Ασταρώστε, τις σπατουλαρισμένες με ακρυλικό στόκο επιφάνειες Στη συνέχεια με την φαρδιά σπάτουλα – φτυάρι σπατουλάρετε την επιφάνεια με το χρωματισμένο στην απόχρωση επιλογής σας SPATULA STUHHI. Οι φορές που θα σπατουλαριστεί η επιφάνεια θα πρέπει να είναι δύο Στη συνέχεια και αφού έχουν στεγνώσει και τα δυο αυτά στρώματα περνάτε το τρίτο με κοντές και γεμάτες σπατουλιές ξυστά για να αναπαράγετε το τελικό εφέ Το πάτημα το κάνετε αμέσως τετραγωνικό ,τετραγωνικό με την σπάτουλά σας καθαρή. Αφού στεγνώσει και το τρίτο στρώμα μπορείτε να περάσετε,με βαμβακερό πανί, ένα στρώμα SPATULA STUHHI WAX το οποίο θα δώσει στην επιφάνεια ένα πολύ στιλπνό τελείωμα και επιπλέον θα την κάνει αδιάβροχη.

 

 

Χρωματικοί Συνδυασμοί : ΛΕΥΚΟ ΓΚΡΙ.

Χρωματικοί Συνδυασμοί : ΛΕΥΚΟ ΓΚΡΙ.


Κάποιοι εντυπωσιάζονται από υπερβολικά διακοσμημένους χώρους ή από βαριά και πολυτελή έπιπλα. Κάποιοι άλλοι προτιμούν απλούς και λιτούς χώρους, που πάνω από όλα είναι απέριττοι και αληθινοί. Χώρους που μπορούν να εκφράζουν την ψυχοσύνθεση των ιδιοκτητών τους, μακριά από τάσεις μόδας και επίδειξης. Αν ανήκετε στην δεύτερη κατηγορία δεν έχετε παρά να επιλέξετε το συνδυασμό του λευκού με το γκρι.

Η ουδετερότητα του λευκού και η δυνατότητα του να πολλαπλασιάζει το φως , οι γκρι πινελιές σε σωστά επιλεγμένες γωνίες, οι τοίχοι σε ανοιχτό γκρι που έρχονται σε έντονη αντίθεση με το λευκό της οροφής ή του δαπέδου, σας προσφέρουν θαυμάσιες ευκαιρίες για να αυτοσχεδιάσετε στο χώρο χρησιμοποιώντας τα έπιπλα και τα αντικείμενα που αγαπάτε. Κάποια ξύλινα τραπεζάκια, μερικές ξύλινες κορνίζες, πολυθρόνες και καναπέδες με λευκές ή μπεζ επενδύσεις, μοντέρνοι πίνακες που συνδυάζονται με έπιπλα κλασικά, πήλινα διακοσμητικά και παραδοσιακά κιλίμια. Όλες αυτές οι ιδέες δίνουν μια γεύση μόνο των άπειρων δυνατοτήτων που έχετε αν χρησιμοποιήσετε το λευκό και το γκρι σε σωστούς και προσεγμένους συνδυασμούς. Έτσι αν πιστεύετε πως ο προσωπικός σας χώρος πρέπει να είναι απλός και ουσιαστικός , αν δεν θέλετε να δημιουργήσετε ψεύτικες εικόνες , αν θεωρείτε πως το όμορφο δεν έχει καμία σχέση με το υπερβολικό , δεν έχετε παρά να ξεκινήσετε ακολουθώντας τη συμβουλή μας. Τα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να φανούν .

Τοίχοι και Γενικοί κανόνες.

Τοίχοι και Γενικοί κανόνες.

Ρήγματα και συμβουλές : Τι πρέπει να ξέρουμε.


Ρήγματα παρουσιάζονται σε όλα τα είδη των επιχρισμάτων. Η κυριότερη αιτία τους είναι η συστολή των κονιαμάτων κατά την πήξη τους, μπορεί όμως να υπάρχουν και άλλες αιτίες όπως η καθίζηση του τοίχου η ανομοιομορφία των υλικών που καλύπτονται από το επίχρισμα κλπ. Τα ρήγματα είναι πολύ δυσάρεστα για τα επιχρίσματα τύπου τεχνητού λίθου, επειδή δεν υπάρχει τρόπος να επισκευαστούν. Είναι επίσης δυσάρεστα και στις πατητές τσιμεντοκονίες που έχουν σκοπό να εξασφαλίσουν στεγανότητα και που αν επισκευαστούν είναι αμφίβολο αν θα πετύχει η στεγανοποίηση. Για να επισκευαστούν τα ρήγματα πρέπει πρώτα να τα ανοίξουμε και να τα βαθύνουμε. Στη θέση κάθε ρήγματος σχηματίζεται έτσι ένα αυλάκι που ο πυθμένας του έχει πλάτος λίγο μεγαλύτερο από τα χείλη του. Το βάθος του αυλακιού είναι συνήθως ίσο με το πάχος της τελευταίας στρώσης του επιχρίσματος. Βέβαια το βάθος πρέπει να είναι μεγαλύτερο αν το ρήγμα προχωρεί και στα πιο κάτω στρώματα γιατί αλλιώς το άνοιγμα θα παρουσιασθεί και πάλι στην επιφάνεια. Πριν από την επισκευή τα αυλάκια βρέχονται με νερό. Καλύτερο είναι να βρέχονται με γαλάκτωμα ή με αριάνι ( αραιωμένο τσιμεντοπολτό ). Όταν διαβραχούν τόσο ώστε να μην απορροφούν άλλο νερό γεμίζονται με κονίαμα ίδιο με εκείνο που αποτελεί την τελευταία στρώση του επιχρίσματος. Η επιφάνεια τρίβεται με το τριβίδι ή πιέζεται με το μυστρί ανάλογα με το είδος του επιχρίσματος που επισκευάζεται. Επειδή οι επισκευές αυτές γίνονται από τους ελαιοχρωματιστές που επείγονται να αρχίσουν τη δουλεία τους συχνά χρησιμοποιούνται ταχύπηκτα κονιάματα. Τα κονιάματα αυτά μπορεί να διαφέρουν από το κονίαμα της τελευταίας στρώσης. Η λύση αυτή είναι κακή και πρέπει να αποφεύγεται επειδή καταστρέφεται η ενότητα και η ομοιομορφία του επιχρίσματος.

Αποφλοιώσεις :

Αιτία των αποφλοιώσεων είναι συνήθως η υγρασία αλλά σε πολλές περιπτώσεις ευθύνεται και η κακή ποιότητα των υλικών και η πρόχειρη τοποθέτηση των επιχρισμάτων. Συνήθως φουσκώνει και αποκολλάται σε μια περιοχή το επίχρισμα σε όλο του το πάχος. Σπανιότερα μπορεί να αποκολληθεί μόνο η τελευταία στρώση. Για να είναι ριζική η επισκευή των αποφλοιώσεων πρέπει να συνοδεύεται και με τη στεγανοποίηση του τοίχου. Αλλιώς είναι επόμενο ότι το επίχρισμα θα ξαναφουσκώσει είτε στο ίδιο μέρος είτε λίγο παρακάτω. Πριν γίνει η επισκευή πρέπει να αφαιρείται όλο το επίχρισμα που έχει φουσκώσει και όχι μόνο εκείνο που είναι έτοιμο να πέσει. Η αφαίρεση γίνεται με το μυστρί ή με τη σπάτουλα ή ακόμα και με ένα σκεπάρνι. Αν κάποιος κτυπήσει τον τοίχο πχ με ένα σκεπάρνι είναι εύκολο να διαπιστώσει από τον ήχο σε ποια περιοχή είναι φουσκωμένο το επίχρισμα και σε ποια δεν είναι. Μετά την αφαίρεση του επιχρίσματος , οι πέτρες ή τα τούβλα που αποτελούν τον τοίχο πρέπει να καθαρίζονται καλά έτσι ώστε να απομακρύνονται όλα τα υπολείμματα των κονιαμάτων που μπορεί να έχουν μείνει κολλημένα. Με ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να καθαρίζονται οι αρμοί τους σε αρκετό βάθος ώστε να δημιουργείται επιφάνεια κατάλληλη για την πρόσφυση του νέου επιχρίσματος. Το κομμάτι του τοίχου που έχει φανεί με την απομάκρυνση του επιχρίσματος πρέπει να βρέχεται τόσο καλά ώστε να μην απορροφά άλλο νερό. Έπειτα γίνεται το νέο επίχρισμα με τον ίδιο ακριβώς όπως και το αρχικό. Χρησιμοποιούνται τα ίδια κονιάματα ο ίδιος αριθμός στρώσεων ο ίδιος τρόπος εφαρμογής και τα ίδια εργαλεία για την διαμόρφωση της τελικής επιφάνειας. Αν βέβαια η αποφλοίωση περιορίζεται μόνο στην τελευταία στρώση του επιχρίσματος τότε η επισκευή περιορίζεται μόνο σε αυτή.

Προσοχή : Δεν πρέπει να απλοποιούμε την εργασία μειώνοντας τον αριθμό των στρώσεων χρησιμοποιώντας ταχύπηκτα κονιάματα, δηλαδή γύψο ή τσιμεντοκονίαμα. Ο τρόπος αυτός της επισκευής είναι κακότεχνος και πρέπει να αποφεύγεται, επειδή έτσι δεν πετυχαίνουμε ομοιομορφία στο επίχρισμα. Το μόνο που επιτρέπεται είναι η προσθήκη λίγου γύψου σε αναλογία όχι μεγαλύτερη από ένα μέρος γύψου προς 4 μέρη ασβέστη ή λίγου τσιμέντου στο ασβεστοκονίαμα για να επιταχυνθεί η πήξη. Απαγορεύεται πάντως η χρήση γύψου σε εξωτερικές επιφάνειες ή μαζί με το τσιμέντο.