Η δόμηση απειλεί τους αρχαιολογικούς χώρους της Μεσογείου

 Έκθεση του ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη στο πλαίσιο της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ένωσης για τη Μεσόγειο ”

Την επείγουσα ανάγκη να προστατευτούν οι αρχαιολογικοί χώροι και τα τοπία τους από την άναρχη δόμηση και την κλιματική αλλαγή επισημαίνει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κρίτων Αρσένης, στην έκθεσή του για τη διατήρηση των αρχαιολογικών χώρων της Μεσογείου. Η έκθεση παρουσιάζεται σήμερα στη συνεδρίαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής και Πολιτισμού της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ένωσης για τη Μεσόγειο στη Λισσαβόνα.

 Με αφορμή την έγκριση  της έκθεσης, ο Κρίτων Αρσένης έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Το ένα τέταρτο σχεδόν των αρχαιολογικών χώρων που είναι ενταγμένοι στον κατάλογο της UNESCO με τα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς βρίσκονται στη λεκάνη της Μεσογείου. Οι αρχαιολογικοί χώροι διαμορφώνουν την ταυτότητα μας και κάνουν τις  χώρες της Μεσογείου παγκόσμιους τουριστικούς προορισμούς. Συχνά όμως δεν τους προστατεύουμε.

 Η μεσογειακή λεκάνη δέχεται ετησίως περίπου το 1/3 της παγκόσμιας τουριστικής κίνησης. Η σημαντικότερη πίεση που δέχονται αυτή τη στιγμή οι αρχαιολογικοί χώροι και τα τοπία είναι η ανεξέλεγκτη αστικοποίηση από την χωρίς σχεδιασμό τουριστική ανάπτυξη και ιδιαίτερα την παραθεριστική κατοικία. Η αλόγιστη αυτή δόμηση απειλεί τα τοπία των αρχαιολογικών χώρων και υποβαθμίζει το τουριστικό μας προϊόν. 

 Επιπλέον, η κλιματική αλλαγή οδηγεί σε αύξηση της συχνότητας και της έντασης των ακραίων καιρικών φαινομένων, σε αυξανόμενες δασικές πυρκαγιές, στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας και εντείνει την ερημοποίηση και την διάβρωση των εδαφών απειλώντας τους αρχαιολογικούς χώρους και τα τοπία τους.

 Τα μεσογειακά κράτη πρέπει να επενδύουμε διαρκώς στην προστασία και διατήρηση των αρχαιολογικών χώρων και την αποκατάσταση των τοπίων τους. Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει να δοθεί και στην προστασία των ενάλιων αρχαιοτήτων.

 Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το ιστορικό τοπίο των αρχαιολογικών χωρών αλλά και η φύση που περικλείεται σε αυτούς είναι αναπόσπαστα τμήματα τους, χωρίς τα οποία υποβαθμίζεται η  σημασία των χώρων, η εμπειρία του επισκέπτη και το τουριστικό κεφάλαιο της κάθε περιοχής.

 Απαιτείται να ληφθούν μέτρα προστασίας από τη δόμηση όπως και μέτρα για την προώθηση  του οικοτουρισμού και του αειφόρου τουρισμού. Θα πρέπει επίσης να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή προκειμένου τα μέτρα προστασίας των αρχαιολογικών χώρων από την κλιματική αλλαγή να στηρίζονται στην ενίσχυση της φυσικής ικανότητας των τοπικών οικοσυστημάτων και να προστατεύσουν τους αρχαιολογικούς χώρους από ακραία καιρικά φαινόμενα (πλημμύρες, πυρκαγιές, διάβρωση). Την ίδια στιγμή, απαιτείται ειδική μέριμνα προκειμένου τα μέτρα αντιμετώπισης και προσαρμογής κάθε χώρας στην κλιματική  αλλαγή να μην έχουν  αρνητικές συνέπειες  για τους αρχαιολογικούς χώρους και τα ιστορικά τους τοπία.  

 Η διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μπορεί να αποτελέσει εργαλείο για οικονομικές, πολιτιστικές και πολιτικές ανταλλαγές στις δύο όχθες της Μεσογείου.

 Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την ευρωβουλευτή και καθηγήτρια Αρχαιολογίας, Χρυσούλα Παλιαδέλη, για τη σημαντική συμβολή της στην ολοκλήρωση της έκθεσης».

Kώδικας QR και διακόσμηση

Mια επαναστατική εφαρμογή που ανατρέπει τα δεδομένα στους τομείς της επικοινωνίας, της διαφήμισης, της πληροφορίας και των εμπορικών συναλλαγών. Ολο και πληθαίνουν αυτοί που αναρωτιούνται τι είναι τα QR (συντομογραφία των λέξεων Quick Response) ή, πιο ολοκληρωμένα, τα QR codes. Eίναι ένας τύπος των matrix barcodes (δισδιάστατοι κώδικες) που σχεδιάστηκαν αρχικά για χρήση από την αυτοκινητοβιομηχανία. Tα σύμβολα αυτά αναπτύχθηκαν πρώτη φορά το 1994 από την εταιρεία Denso (θυγατρική της Tογιότα).

Tα barcodes του 21ου αιώνα
Tα δισδιάστατα QR codes περιέχουν πληροφορίες σε οριζόντια και κάθετη διεύθυνση, για αυτό άλλωστε έχουν και μεγαλύτερη αποθηκευτική ικανότητα από τα άλλα barcodes που περιέχουν δεδομένα μόνο σε μια διεύθυνση, ενώ διαθέτουν και το πλεο-νέκτημα της γρήγορης ανάγνωσης σε πάρα πολύ ψηλές ταχύτητες. O κώδικας αποτελείται από μαύρα modules, διατεταγμένα σε μορφή τετραγωνικού πίνακα πάνω σε λευκά τετράγωνα στοιχεία που διαβάζονται από σκάνερ ή από κινητά τηλέφωνα. Aρκεί να στρέψετε την κάμερα του κινητού σας στο QR code που σας ενδιαφέρει και αμέσως θα έχετε στη διάθεσή σας κείμενο που μπορεί να φτάσει και τους 4.000 χαρακτήρες, φωτογραφίες και βίντεο!

Kώδικας QR

Aτέλειωτες εφαρμογές
Kάνοντας χρήση των QR codes μπορούμε να παίρνουμε πληροφορίες για όσα θέματα μας ενδιαφέρουν, λαμβάνονοντας μηνύματα στους σταθμούς του μετρό, εκθεσιακούς χώρους, πολυκαταστήματα, μουσεία και αξιοθέατα, όπου μπορούμε να ενημερωθούμε για τα εκάστοτε δρώμενα, τα δρομολόγια, τις τιμές, τις παροχές κ.ά. Oι δυνατότητες των QR codes σε εφαρμογές εμπορικού χαρακτήρα, ενημέρωσης, real estate αναζήτησης αλλά και στον τομέα των διαφημίσεων έχουν ενθουσιάσει τις εταιρείες social marketing, που ενθαρρύνουν με κάθε τρόπο τον καταναλωτή να ενεργοποιηθεί διαδραστικά με κάθε λογής προϊόντα και υπηρεσίες.

Kώδικας QR

Aυτή η interactive επικοινωνία μπορεί, σε επίπεδο πόλης, να εφαρμοστεί και στα κτίρια. Mε ένα κινητό τηλέφωνο και σύνδεση στο internet οι όψεις των κτιρίων μπορεί να γίνουν πηγές πληροφόρησης, ενημέρωσης, διαφημιστικών πληροφοριών και ψυχαγωγίας, όπως και να αλλάζουν εικόνες, σχέδια, χρώματα, φωτισμούς και δεδομένα, συμμετέχοντας ενεργά στη σκηνογραφική απόπειρα αναδόμησης του αστικού μοτίβου ή απλά στην ανανέωση και στο «save energy» πρότζεκτ που απασχολεί πολύ σοβαρά όλους τους σύγχρονες αρχιτέκτονες και ντιζάινερ.

H περίπτωση του N Building στο Tόκιο
Tεχνολογικά προχωρημένο, ψυχαγωγικό και πηγή έμπνευσης ήταν μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που δόθηκαν από τους οπαδούς των QR code για το θαυμάσιο αυτό κτίριο. Kαι στην κυριολεξία είναι μοναδικό, καθώς ένα τεράστιο QR code σχεδιάστηκε στη μια πλευρά του.

Kώδικας QR

Tο N Building είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας των αρχιτεκτονικών ομάδων Terada Design και Qosmo Inc. που προσπάθησαν, εξαφανίζοντας την εικόνα της καθιερωμένης εμπορικής «όψης», να προβάλουν τα στοιχεία που βρίσκονται καλά κρυμμένα στο εσωτερικό του κτιρίου μέσω των QR codes και της «augmented reality» αρχιτεκτονικής εμπειρίας, που για καιρό μάς προκαλεί ως το «next big thing» στη σύλληψη, την εννοιολόγηση και την εφαρμογή νέων σχεδιασμών.
Oι περαστικοί, που «διαβάζουν» τον κώδικα με μια συσκευή κινητού τηλεφώνου, μπορούν να «μπουν» κατευθείαν σε πληροφορίες για τα εμπορικά καταστήματα του κτιρίου, να κάνουν κρατήσεις, να «κατεβάσουν» κουπόνια προσφορών κ.ά. Kαι όλα αυτά χωρίς να βρίσκονται μέσα στο N Building! Eπιπλέον, μπορούν να συνδεθούν με τα tweets και τα blogs των εργαζομένων στο κτίριο και να λαμβάνουν «speech bubbles» (τύπου φυσαλίδες) στην οθόνη του κινητού, δημιουργώντας μια κανονική interactive επικοινωνία, αλλά και να έχουν «προχωρημένες» επαφές του τύπου «σε ποιο σημείο του κτιρίου βρίσκεται αυτός που θέλω να συναντήσω;».

Kώδικας QR

Oι εφαρμογές του QR code είναι ανεξάντλητες. Iσως μια μέρα θα μπορούμε να ψωνίζουμε «εικονικά» χρησιμοποιώντας QR codes τοποθετημένους έξω από καταστήματα ή σε μεγάλους πίνακες προσφορών. Eτσι θα γλιτώνουμε χρόνο, ταλαιπωρία σε ουρές και φυσικά η πληρωμή θα γίνεται άμεσα και με πλήρη ασφάλεια με ηλεκτρονικό τρόπο, πάλι μέσω των QR codes.

QR-Code Unique Hotel / Dubai Studio City
Tο Dubai Studio City, μια άλλη Mέκκα της παγκόσμιας βιομηχανίας των θαυμάτων και της φαντασίας, επέλεξαν οι σχεδιαστές της βιενέζικης εταιρείας Sohnef Partners για να αναπτύξουν το πρότζεκτ ενός QR code hotel. H σκέψη τους ήταν να δώσουν την ευκαιρία στους επιχειρηματίες και τους jet setters, για τους οποίους το Nτουμπάι αποτελεί κομβικό σημείο στις μετακινήσεις τους, να ζήσουν την εμπειρία ενός ξενοδοχείου που συνδυάζει με καταπληκτικό τρόπο τη δημιουργική φιλοσοφία, την προχωρημένη έμπνευση και το φουτουρισμό. Tα σκηνογραφικά ευρήματα των εξωτερικών τοίχων του ξενοδοχείου, που απεικονίζουν κωδικούς QR, προκαλούν και εμπνέουν όλα τα είδη μιας macro και micro εξερεύνησης με τις συσκευές των κινητών των ενοίκων του ξενοδοχείου αλλά και των περαστικών, προτείνοντάς τους να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα που κρύβουν οι φουτουριστικές όψεις.

Αντιγράψαμε αυτό το πολύ ενδιαφέρον άρθρο από την σελίδα :http://www.e-go.gr/idanikospiti/articles.asp?catid=10204&subid=2&pubid=128806987

Η τέχνη της ανατροπής

Επαναστατικοί ζωγραφικοί πειραματισμοί διηγούνται την ιστορία του ρεύματος της Ρωσικής Πρωτοπορίας στην έκθεση «Σύνθεση-Κατασκευή-Παραγωγή»

Λιουμπόβ Πόποβα, μακέτα εξωφύλλου για το περιοδικό Αρτίστι Κινό (Καλλιτέχνες Κινηματογράφου), 1922, γκουάς και μελάνι σε χαρτόνι

Λιουμπόβ Πόποβα, μακέτα εξωφύλλου για το περιοδικό Αρτίστι Κινό (Καλλιτέχνες Κινηματογράφου), 1922, γκουάς και μελάνι σε χαρτόνι

Επαναστατικοί ζωγραφικοί πειραματισμοί διηγούνται την ιστορία του ρεύματος της Ρωσικής Πρωτοπορίας στην έκθεση «Σύνθεση-Κατασκευή-Παραγωγή»

Τη δυναμική που έχει ακόμη και σε νεότερες γενιές εικαστικών η συλλογή Κωστάκη επισημαίνει η νέα έκθεση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης με τίτλο «Σύνθεση-Κατασκευή-Παραγωγή. Ρωσική Πρωτοπορία και Σύγχρονη Τέχνη», η οποία φιλοξενείται στη Μονή Λαζαριστών από την ερχόμενη Παρασκευή ως τις 24 Μαρτίου.

Ο τίτλος της έκθεσης αποτελείται από τρεις λέξεις που έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη ρωσική πρωτοποριακή τέχνη, καθώς συναντώνται σε ένα μεγάλο ποσοστό έργων της εποχής, ενώ ταυτόχρονα περιγράφουν τις φάσεις και την εξέλιξη της Ρωσικής Πρωτοπορίας, από τους πρώτους γεωμετρικά αφηρημένους ζωγραφικούς πειραματισμούς ως την κονστρουκτιβιστική λογική και τη βιομηχανική παραγωγή χρηστικών αντικειμένων.

Η συλλογή Κωστάκη του ΚΜΣΤ περιλαμβάνει έργα τέχνης και χρηστικά αντικείμενα που χρονολογούνται περίπου από το 1900 ως το 1930, την περίοδο που είναι γνωστή στην ιστορία της τέχνης ως Ρωσική Πρωτοπορία, ενώ συγκεντρώνει στους κόλπους της ποικίλα και διαφορετικά ρεύματα της μη αντικειμενικής τέχνης και πολλούς εκπροσώπους της, οι οποίοι λειτουργούσαν με απώτερο στόχο την ανατροπή του κατεστημένου καλλιτεχνικού τοπίου και την ανάμειξη της τέχνης με την καθημερινότητα και την ουτοπική, σοσιαλιστική κοινωνία που η Ρωσική Επανάσταση ευαγγελιζόταν.

Παράλληλα, η ίδια η συλλογή αντικατοπτρίζει την ενασχόληση των καλλιτεχνών της επαναστατικής και Σοβιετικής Ρωσίας με κάθε είδους τέχνη και τεχνική.

Υπ’ αυτό το πρίσμα οι ιστορικοί τέχνης-επιμελητές του ΚΜΣΤ προσκάλεσαν εικαστικούς και designers σε ένα εργαστήριο, στη συνέχεια τους ξενάγησαν στην έκθεση της συλλογής Κωστάκη, παρακολούθησαν διαλέξεις, επισκέφτηκαν τις αποθήκες όπου φυλάσσεται η συλλογή και δημιούργησαν ένα έργο ή μια σειρά έργων με θέμα «Σύνθεση-Κατασκευή-Παραγωγή. Ρωσική Πρωτοπορία και Σύγχρονη Τέχνη».

Εκτός από τα έργα αυτά, στην έκθεση θα παρουσιαστούν και μικρά σχέδια, χαρακτικά και περιοδικά της συλλογής Κωστάκη που δεν έχουν φιλοξενηθεί σε παλιότερες εκθέσεις.

Στην έκθεση φιλοξενούνται και έργα τεσσάρων σύγχρονων εικαστικών, της Β. Γκαβαϊσέ, του Κ. Γραμμένου, του Ν. Καναρέλη και της Γ. Σαγρή, οι οποίοι γνωρίζουν το ιστορικό φαινόμενο της Ρωσικής Πρωτοπορίας και έχουν εμπνευστεί από αυτό σε παλιότερες εργασίες τους.

Φορείς, διαλυτικά και στεγνωτικά υλικά, κόλλες

Τα διαλυτικά υλικά προσδίδουν στα χρώματα και στα βερνίκια την επιθυμητή ρευστότητα, η οποία είναι απαραίτητη για να διευκολυνθεί η διάστρωση, να επιτευχθεί το επιθυμητό πάχος στρώσης και να καταστεί δυνατή ή χρήση διαφόρων εργαλείων (χρωστήρας, ψεκαστήρας, πιστόλι, κύλινδρος).

Στεγνωτικά υλικά χρησιμοποιούνται για να επιταχύνουν την ξήρανση των χρωμάτων και των βερνικιών και επιφέρουν ταχύτερη οξείδωση στα έλαια. Τα κυριότερα στεγνωτικά, είναι τα οξείδια, ή τα άλατα ορισμένων μετάλλων και διάφορες άλλες ύλες, που προέρχονται από τη σαπωνοποίηση του κολοφωνίου ή των ναφθικών οξέων. Οι κόλλες χρησιμοποιούνται κυρίως στους υδροχρωματισμούς ασβέστου, επειδή αυξάνουν την ικανότητα συγκολλήσεως των κόκκων μεταξύ τους και την πρόσφυση του υδροχρώματος στη χρωματισμένη επιφάνεια. Οι χρησιμοποιούμενες κόλλες, είναι φυσικές ή συνθετικές.

 

Ιδιότητες και χρήση των χρωμάτων

Κατά την επιλογή των χρωμάτων για την επίχρωση ενός ορισμένου δομικού στοιχείου, πρέπει να γνωρίζουμε, εκτός από την τιμή του και τις κυριότερες ιδιότητες των χρωμάτων.

Οι κυριότερες ιδιότητες των χρωμάτων και των βερνικιών είναι οι ακόλουθες

Καλυπτική ικανότητα

Ικανότητα ξήρανσης και σκλήρυνσης της σχηματιζόμενης μεμβράνης.

Ιξώδες και διαλυτότητα

Πρόσφυση

Ευκαμψία

Αντοχή έναντι της φθοράς

Αντοχή έναντι των καιρικών συνθηκών

Αντοχή έναντι του φωτός και των υπεριωδών ακτίνων

Αντοχή στις χημικές επιδράσεις

Ανακλαστική ικανότητα

Διάρκεια ζωής

 

Η χρήση των χρωμάτων, καθορίζεται από το είδος του υλικού της επιφάνειας που πρόκειται ναι χρωματιστεί και από τη σύσταση του χρώματος.

 

Φορείς χρωμάτων και βερνικιών

 

Νερό: πρέπει να είναι καθαρό και απαλλαγμένο από άλατα και χρησιμοποιείται στα υδατοδιαλυτά χρώματα.

Έλαιο του κινεζόδενδρου: προέρχεται από ξηραινόμενο έλαιο και χρησιμοποιείται στα βερνίκια ταχείας ξήρανσης (υψηλό κόστος).

Λινέλαιο: λαμβάνεται από εκχύλιση των σπόρων του λίνου. Ξηραίνεται εντός ολίγων ημερών. Η ξήρανση επιταχύνεται με τη χρήση στεγνωτικών. Αποτελεί το συνηθέστερο είδος ελαίου στην παρασκευή χρωμάτων.

Κικινέλαιο (ρετσινόλαδο): διαλύεται στην αλκοόλη και χρησιμοποιείται στα βερνίκια κυτταρίνης.

Έλαια ρητίνης: λαμβάνεται με απόσταξη του τερεβινθέλαιου ή του κολοφωνίου. Ανήκει στα κακώς ξηραινόμενα έλαια. Η χρήση τους είναι σπάνια.

Έλαια πίσσας, γαιάνθρακος, ασφαλτολίθων: αυξάνουν την ικανότητα πρόσφυσης των βερνικιών στις σιδηρές επιφάνειες.

 

Διαλυτικά υλικά

 

Τερεβινθέλαιο (νέφτι): προέρχεται από την απόσταξη του κολοφωνίου και χρησιμοποιείται σε όλα τα ελαιοχρώματα, σε φυσικές ρητίνες και στα περισσότερα συνθετικά.

White spirit: αποτελεί ένα μείγμα ελαφρών παραγώγων του πετρελαίου. Χρησιμοποιείται στα ελαιοχρώματα αντί του τερεβινθελαίου (είναι φθηνότερο).

Νάφθα: προέρχεται από την απόσταξη της πίσσας και των λιθανθράκων. Χρησιμοποιείται σε ορισμένες συνθετικές ρητίνες και στη χλωριούχο καουτσούκ.

Αλκοόλες (μεθυλική αλκοόλη ή ξυλόπνευμα και αιθυλική αλκοόλη): χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βερνικιών με αλκοόλη και σε βερνίκια με γλυκεροφθαλικές ρητίνες.

 

Ρητίνες και γόμες


Οι ρητίνες και οι γόμες αποτελούν μαζί με τα έλαια τα κύρια συστατικά των βερνικιών. Κατά την παρασκευή ορισμένων χρωμάτων, τα βερνίκια χρησιμοποιούνται ως φορείς, εντός των οποίων διαλύονται, ή διασπείρονται οι χρωστικές ουσίες.

Η στερεοποίηση των ρητινών και των γομών γίνεται με οξείδωση ή με πολυμερισμό. Κατά τη στερεοποίηση, σχηματίζουν μεμβράνη πάνω στη χρωματισμένη επιφάνεια, της οποίας οι ιδιότητες εξαρτώνται από το είδος της ρητίνης ή της γόμας. Οι ρητίνες και ο γόμες διακρίνονται σε φυσικές και τεχνητές.

Ρητίνες και Γόμες

Φυσικές γόμες και ρητίνες

Γόμες Copal (ορυκτό): Γόμμα Μαδαγασκάρης, Γόμμα Κογκό, Γόμμα Ζανζιβάρης

Μαστίχη Χίου: διαλύεται στο τερεβινθέλαιο (νέφτι) και νάφθα

Σανδαράχη

Γομμαλάκα: Γόμμα που προέρχεται από ένα έντομο της Ινδονησίας. Διαλύεται στο οινόπνευμα και την ακετόνη. Ευρεία χρήση στην παρασκευή βερνικιών οινοπνεύματος.

Κολοφώνιο: Λαμβάνεται από τη ρητίνη κονωφόρων δένδρων. Διαλύεται στο οινόπνευμα, στο ξυλόπνευμα, στο τερεβινθέλαιο και στη νάφθα. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή βερνικιών και ως πρώτη ύλη στην παρασκευή συνθετικών ρητινών.

Αιθυλοκυτταρίνη (αιθυλοσελουλόζη): Παρασκευάζεται από κυτταρίνη. Διαλύεται στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες.

Οξεική κυτταρίνη (ακετοσελουλόζη): διαλύεται στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Είναι υδρόφιλος.

Μεθυλοκυτταρίνη: διαλύεται μόνο στο ψυχρό νερό. Χρησιμοποιείται στην παρασκευή υδροχρωμάτων και υλικών προετοιμασίας επιφανειών (υλικά σπατουλαρίσματος).

Πίσσες και άσφαλτοι: χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μαύρων βερνικιών και αντισκωρικών χρωμάτων.

Πολυστυρόλες: έχουν μεγάλη καλυπτική ικανότητα και χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των βερνικιών.

Ακρυλικές ρητίνες: παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή στις καιρικές επιδράσεις, υψηλή πρόσφυση επί του σιδήρου και του αλουμινίου, μεγάλη διαφάνεια και χρησιμοποιούνται στα βερνίκια.

Χλωριούχο καουτσούκ: παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στις χημικές επιδράσεις. Είναι πολύ κατάλληλο για επιχρώσεις επιφανειών από τσιμέντο και σίδηρο.

Τεχνητές ρητίνες

Ρητίνες φορμόλης (φορμαλδεΰδης): αναμειγνυόμενες με φυτικές ρητίνες (κυρίως με κολοφώνιο), με λινέλαιο ή με τερεβινθέλαιο δίνουν πολλά είδη υλικών, τα οποία διαλύονται μόνο στα έλαια. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βερνικιών και χρωμάτων, κυρίως σε εξωτερικές επιφάνειες, λόγω της αντοχής τους στις καιρικές συνθήκες και στην ταχεία ξήρανση.

Ρητίνες φαινόλης (φαινοπλάστης): αναμειγνυόμενες με φυτικές ρητίνες (κυρίως με κολοφώνιο), με λινέλαιο ή με τερεβινθέλαιο δίνουν πολλά είδη υλικών, τα οποία διαλύονται μόνο στα έλαια. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βερνικιών και χρωμάτων, κυρίως σε εξωτερικές επιφάνειες, λόγω της αντοχής τους στις καιρικές συνθήκες και στην ταχεία ξήρανση.

Ρητίνες φορμόλης – ουρίας (αμινοπλάστες): διαλύονται στο οινόπνευμα και στους υδρογονάνθρακες. Τα παρασκευαζόμενα βερνίκια είναι άχρωμα και ανθεκτικά στο φως. Η σχηματιζόμενη μεμβράνη επί της χρωματιζόμενης επιφάνειας, έχει μεγάλη σκληρότητα.

Γλυκεροφθαλικές ρητίνες: αντέχουν στις καιρικές συνθήκες, ξεραίνονται ταχύτατα και δίνουν μία μεμβράνη σκληρή και υψηλής αντοχής. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή χρωμάτων και βερνικιών.

Χρώματα και χρωστικές

Χρώματα

titanium(IV) oxide

Image via Wikipedia

Χρώμα, ονομάζεται κάθε υγρό που περιέχει μία χρωστική ουσία, διαλυμένη. Τα κύρια συστατικά των χρωμάτων και των βερνικιών, διακρίνονται σε φορείς, χρωστικές ύλες, ρητίνες και σε διαλυτικά και στεγανωτικά υλικά.

Οι φορείς είναι τα βασικά υλικά των χρωμάτων και των βερνικιών, τα οποία καθιστούν δυνατή την ομοιόμορφη κατανομή των χρωστικών ουσιών και των ρητινών. Περαιτέρω, βοηθούν στην προσκόλληση των μορίων των χρωστικών ουσιών και των ρητινών στην επιφάνεια βαφής.

Οι χρωστικές ουσίες, οι οποίες αποτελούν το σώμα του χρώματος, δίνουν τους διάφορους χρωματισμούς στις βαφόμενες επιφάνειες και βρίσκονται διαλυμένες μέσα στον υγρό φορέα.

Οι ρητίνες αποτελούν το σώμα των βερνικιών.

Τα διαλυτικά υλικά, χρησιμοποιούνται στα χρώματα και στα βερνίκια για να δώσουν την επιθυμητή πυκνότητα, ώστε να διευκολύνεται η καλή εφαρμογή τους.

Τα στεγανωτικά ρυθμίζουν το χρόνο στερεοποιήσεως των χρωμάτων και των βερνικιών. Η στερεοποίηση των χρωμάτων και των βερνικιών, που χρησιμοποιούνται στα δομικά έργα, γίνεται διά της έκθεσής τους στον ατμοσφαιρικό αέρα. Μετά την εξάτμιση του διαλύτη ή την οξείδωση του ελαίου ή των ρητινών, ακολουθεί σκλήρυνση. Μετά την σκλήρυνση, δεν είναι δυνατή η επαναφορά τους στην υγρή κατάσταση. Τα χρώματα χρησιμοποιούνται στα δομικά έργα, για την προστασία από τη διάβρωση των δομικών έργων, για λόγους διακόσμησης και αισθητικής, αλλά και για λόγους υγιεινής. Από τον συνδυασμό των παραπάνω, γίνεται και η εκλογή του χρώματος βαφής μίας επιφάνειας.

Χρωστικές ουσίες:

Οι χρωστικές ουσίες πρέπει ναι έχουν τις παρακάτω ιδιότητες:

Λεπτότητα κόκκων, για να επιτυγχάνεται η ομοιόμορφη κατανομή

Σταθερότητα χρωματισμού προ της χρήσεως

Μεγάλη καλυπτική ικανότητα, δηλαδή, ικανότητα κάλυψης όσο το δυνατόν μεγαλύτερης επιφάνειας, με την αυτή ποσότητα του χρώματος

Ανθεκτικότητα έναντι της θερμότητας

Χημική αδράνεια έναντι του υλικού πάνω στο οποίο θα γίνει η επίχρωση

Οι χρωστικές ουσίες διακρίνονται ως προς την προέλευση, σε φυσικές και συνθετικές, ως προς τον χρωματισμό και ως προς τη χημική συμπεριφορά, έναντι του υλικού της προς βαφή επιφάνειας.

Είδη χρωστικών ουσιών:

Λευκές χρωστικές

Ανθρακικό ασβέστιο CaCO3 (ασβέστης, κιμωλία): Η προέλευσή του μπορεί να είναι είτε φυσική είτε τεχνητή και χρησιμοποιείται ως πλαστικοποιητική ύλη (κάνει το χρώμα παχύ).

Βασικός ανθρακικός μόλυβδος 2PbCO3Pb(OH)2 (λευκό του μολύβδου, στουπέτσι): είναι πολύ σταθερή χρωστική στις εξωτερικές επιδράσεις. Προσβάλλεται από το υδρόθειο (H2S) και είναι δηλητηριώδες. Κατά τη χρήση πρέπει να λαμβάνονται προφυλάξεις γι’ αυτό χρησιμοποιείται σπάνια.

Οξείδιο του ψευδαργύρου  ZnO (λευκό του ψευδαργύρου, τσίγκος): έχει τεχνητή προέλευση και χρησιμοποιείται κυρίως σε εσωτερικές επιχρώσεις.

Λιθοπόνιο (βαρύς τσίγκος) (μίγμα με τη συνήθη σύνθεση 60% BaSO4, 30% ZnSO4, 2% ZnO και  2% BaCO3): παρουσιάζει μεγάλη καλυπτική ικανότητα και αυξάνει την ταχύτητα στεγνώματος. Χρησιμοποιείται στα χρώματα και τα βερνίκια.

Διοξείδιο του τιτανίου TiO2 (λευκό του τιτανίου): διαθέτει μεγάλη καλυπτική ικανότητα

Ερυθρές χρωστικές

Επιτετροξείδιο του μολύβδου Pb3O4(μίνιο): Το μίνιο σε σκόνη είναι δηλητηριώδες, μετά την ανάμειξη με λινέλαιο, χάνει την τοξικότητα (σαπωνοποιείται). Προσβάλλεται από το H2S και μαυρίζει. Με τη βοήθειά του παρασκευάζονται αντισκωριακά χρώματα.

Άλατα του υδραργύρου (κινάβαρι και βερμιγιόν): χρησιμοποιούνται για διακοσμήσεις και κοστίζουν πολύ

Βαθύ ερυθρό (κινάβαρι)

Ανοικτό ερυθρό (βερμιγιόν)

Μίνιο του σιδήρου: Αποτελεί φυσική χρωστική και παρασκευάζεται από τα οξείδια του αιματίτη και του λειμωνίτη.

Ερυθρές ώχρες: Παρασκευάζονται από διάφορα ορυκτά.

Κίτρινες χρωστικές

Κίτρινο του χρωμίου: Παρασκευάζεται από άλατα του χρωμίου και ενός μετάλλου (π.χ. σίδηρος, μόλυβδος, ψευδάργυρος, κ.λ.π.). Ανάλογα προς το μέταλλο ποικίλλει ο τόνος του χρωματισμού από ανοικτό κίτρινο έως πορτοκαλί.

Κίτρινες ώχρες: Ανήκουν στις φυσικές χρωστικές και παρασκευάζονται από άργιλο και οξείδια του σιδήρου. Έχουν σταθερό χρωματισμό.

Κυανές χρωστικές

Άλατα του χαλκού και του κοβαλτίου:

Κυανό του Βερολίνου: Παρασκευάζεται από σιδηροκυανικούχο σίδηρο.

Πράσινες χρωστικές

Άλατα του χαλκού (πράσινο του Schweinfurt): Τα άλατά του είναι ισχυρά δηλητήρια. Χρησιμοποιούνται στα χρώματα υποθαλασσίων κατασκευών, γιατί δεν επιτρέπει την ανάπτυξη μικροοργανισμών.

Άλατα του χρωμίου:

Φαιές χρωστικές

Αργιλικές γαίες (π.χ. χώμα της Σιένα, φαιά ώχρα κ.λ.π.):

Μαύρες χρωστικές

Αιθάλη (φούμο, καπνιά): Ανάλογα με την προέλευση διακρίνεται σε αιθάλη ρητίνης, πίσσας και ασετυλίνης.

Γραφίτης: Χρησιμοποιείται στην παρασκευή αντισκωριακών χρωμάτων.

Πίσσα: Χρησιμοποιείται στην παρασκευή χρωμάτων και βερνικιών.