Διακοσμητικά στοιχεία-Ροζέτες και Κορνίζες

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Αίσθηση Πολυτέλειας:

Διακοσμητικά υλικά με χαμηλό κόστος.

Όλες οι αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, όλα τα επιμέρους στοιχεία της κλασικής διακόσμησης σήμερα επιστρέφουν τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς τοίχους. Μερικές από τις εφαρμογές τους είναι: ροζέτες και κορνίζες οροφής, εσωτερικές μαρκίζες με δυνατότητα τοποθέτησης ή μη κρυφού φωτισμού, απομιμήσεις γύψινων διακοσμήσεων, εύκαμπτες κορνίζες που μπορούν να πάρουν οποιοδήποτε σχήμα θέλουμε, απλίκες τοίχου, θολωτές αψίδες κλπ. Στο εμπόριο κυκλοφορούν έτοιμες ίσιες ή ανάγλυφες κορνίζες, ροζέτες και μπορντούρες, οι οποίες υποκαθιστούν τα αντίστοιχα γύψινα στοιχεία. Το πλεονέκτημα των συγκεκριμένων προϊόντων είναι το μειωμένο κόστος η μεγάλη ποικιλία και η ευκολία στην τοποθέτηση και την εφαρμογή χρώματος.

Υλικά:

Ροζέτα και κορνίζες:

Λευκό αστάρι νερού:

Χρώμα ακρυλικής βάσης:

Χρυσή πάστα:

Πινέλο:

Πινέλο ζωγραφικής:

Σφουγγάρι κουζίνας:

Πριόνι:

Οδηγός πλαγιοτομών:

Κόλλα γενικής χρήσης:

Πιστόλι σιλικόνης:

Τοποθέτηση Κορνίζας:

Οι κορνίζες που θα ντύσουν την ένωση του τοίχου με την οροφή, θα πρέπει να δουλευτούν σε ένα πάγκο εργασίας και κατόπιν να εφαρμοστούν. Ιδιαίτερα εάν επιλέξετε να τις πατινάρετε τότε σίγουρα δεν μπορείτε να το αποφύγετε αυτή τη διακικασία.

Στάδιο 1:

Μετρήστε προσεκτικά τις διαστάσεις του χώρου και υπολογίστε τις ανόλογες κορνίζες που θα χρειαστείτε. Κατόπιν υπολογίστε που θα πρέπει να κοπούν οι κορνίζες για τις εσωτερικές ή εξωτερικές γωνίες που δημιουργούνται στις ενώσεις των πλευρών του τοίχου ή στις κολώνες αν υπάρχουν. Για να κοπουν με ακρίβεια οι κορνίζες, επιβάλλεται η χρήση ενός οδηγού πλαγιοτομών. Τοποθετήστε την κορνίζα στον οδηγό, με την ανάγλυφη πλευρά της να κοιτά προς τα πάνω.

Για εσωτερικές γωνίες:

Κόψτε την κορνίζα που θα κολληθεί στο δεξιό σκέλος του τοίχου, τοποθετώντας το πριόνι στην αριστερή εγκοπή του οδηγού πλαγιοτομών. Η κορνίζα που θα κολληθεί στο αριστερό σκέλος κόβεται με δεξιά εγκοπή.

Για εξωτερικές γωνίες:

Αντίθετα για τις εξωτερικές γωνίες η κορνίζα που θα επικολληθεί στο δεξί σκέλος κόβεται με δεξιά εγκοπή και αντίστοιχα για το αριστερό σκέλος με αριστερή εγκοπή. Προσοχή: Υπολογίστε περίπου να συμπίπτει το σχέδιο της κορνίζας στην ένωση των γωνιών.

Στάδιο 2:

Με ένα πινέλο περάστε τις κορνίζες με λευκό αστάρι νερού. Με αυτό τον τρόπο θα δημιουργήσετε ομοιοχρωμία στην κορνίζα και το κατάλληλο υπόστρωμα για την πατίνα.

Στάδιο 3:

Σε κορνίζες με έντονα ανάγλυφο σχέδιο πιθανά να μένει χρώμα στα κλειστά σημεία του σχεδίου. Με ένα σφουγγάρι μαζέψτε τα περισσεύματα και στρώστε το χρώμα.

Στάδιο 4:

Αφού στεγνώσει το αστάρι, η κορνίζα είναι έτοιμη για την πατίνα. Επειδή υπάρχει σχέδιο στην κορνίζα, η πατίνα θα δουλευτεί με σφουγγάρι. Βουτήξτε το σφουγγάρι νωπό στο χρώμα και εφαρμόστε το στην κορνίζα. Προσοχή: Μην βάζετε πολύ χρώμα. Κατόπιν με γρήγορες κινήσεις σφουγγίστε κατά μήκος. Δουλέψτε συνεχώς έως ότου η κορνίζα αποκτήσει την επιθυμητή ένταση στην απόχρωση του εφέ. Έτσι τα περιγράμματα αποκτούν μια φωτεινή απόχρωση, χαρίζοντας στην κορνίζα μια τρισδιάστατη όψη.

Στάδιο 5:

Αφήστε τις κορνίζες να στεγνώσουν καλά. Κατόπιν ακολουθεί η εφαρμογή της κορνίζας στον τοίχο. Με ένα πιστόλι σιλικόνης περάστε λεπτή στρώση κόλλας γενικής χρήσεως στην πίσω πλευρά της κορνίζας και στα σημεία που εφάπτεται με τον τοίχο.

Στάδιο 6:

Εφαρμόστε την κορνίζα στην ένωση τοίχου και οροφής. Πιέστε σταθερά στην επιφάνεια κόλλησης, η οποία πρέπει να είναι καθαρή, λεία, στεγνή και σταθερή. Στα σημεία των ενώσεων διαστρώστε ξανά κόλλα. Ενώστε πιέζοντας τα και σκουπίστε αμέσως τυχόν ξεχειλίσματα με ένα υγρό πανί.

Στάδιο 7:

Στα σημεία των ενώσεων ή όπου αλλού χρειάζεται με το νωπό πάντα σφουγγάρι, επαναφέρετε το εφέ της πατίνας. Το εφέ έχει ολοκληρωθεί.

ΡΟΖΕΤΕΣ:

Η Διαδικασία της πατίνας σε ροζέτες, είναι παρόμοια με εκείνη της κορνίζας. Εκείνο που αξίζει να τονιστεί είναι η σημασία της ταχύτητας με την οποία δουλεύεται η πατίνα. Θα σας παρουσιάσουμε τη διαφορά στην απόχρωση όταν το σφουγγάρι γίνεται άμεσα ή με καθυστέρηση. Επίσης θα σας δείξουμε μια εναλλακτική μορφή διακόσμησης της ροζέτας με χρυσή πάστα.

Στάδιο Α:

Η ροζέτα πρέπει να περαστεί ένα χέρι λευκό αστάρι νερού και να στεγνώσει καλά. Κατόπιν με ένα πινέλο βάψτε με το χρώμα ολόκληρη την επιφάνεια.

Στάδιο Β:

Αμέσως, χωρίς να αφήσετε το χρώμα να στεγνώσει, με νωπό σφουγγάρι σκουπίστε τη ροζέτα. Επαναλάβετε συνεχώς τις κινήσεις έως ότου η επιφάνεια αποκτήσει την επιθυμητή απόχρωση. Η γρήγορη εργασία μας εξασφαλίζει μια απαλή απόχρωση στην πατίνα. Φροντίστε να έχει ανοιχθεί με τρυπάνι η τρύπα μέσα από την οποία θα περάσουν τα καλώδια του φωτιστικού οροφής. Έπειτα με την ίδια διαδικασία της κορνίζας, τοποθετήστε κόλλα στην πίσω πλευρά της ροζέτας και εφαρμόστε την στον τοίχο.

Στάδιο Γ:

Εάν επιθυμείτε ένα πιο βαρύ εφέ, τότε αφήστε το χρώμα να στεγνώσει 1-2 λεπτά και έπειτα με το νωπό ακόμη σφουγγάρι πατινάρετε τη ροζέτα.

Στάδιο Δ:

Αφού έχει πλέον στεγνώσει απόλυτα η ροζέτα περάστε τη χρυσή πάστα με ένα πινέλο ζωγραφικής στα σημεία που εσείς επιθυμείτε.

Στάδιο Ε:

Τέλος, περάστε κόλλα γενικής χρήσεως στην πίσω μεριά της ροζέτας και εφαρμόστε την στο ταβάνι.

Δίχρωμη τεχνοτροπία με Stencil.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Δημιουργήστε αυτοσχεδιάζοντας.

Δεν υπάρχουν περιορισμοί στη φαντασία μας όταν αποφασίζουμε να εφαρμόσουμε μια τεχνοτροπία σε μια κάθετη επιφάνεια. Το μόνο που χρειάζεται είναι σχολαστικότητα στην εφαρμογή.

Υλικά:

Πινέλο:

Πινέλο ζωγραφικής:

Ρολό:

Ρολό καλοριφέρ:

Σκαφάκι:

Χαρτοταινία:

Αλφάδι:

Μέτρο:

Πλαστικό χρώμα βάσης: 1. Απόχρωσης μπεζ.

Πλαστικό χρώμα βάσης: 2.Απόχρωσης ώχρα.

Λαδομπογιά: Απόχρωση ροδακινί.

Λαδομπογιά: Απόχρωση καφέ.

Διαφανές γαλάκτωμα τεχνοτροπίας, Glaze, βάσης λαδιού.

Νέφτι:

Σύρμα κουζίνας:

Stencil.

Στάδιο 1.

Η επιφάνεια προς βαφή πρέπει να είναι σοβατισμένη και χωρίς ατέλειες. Εφόσον βάφετε για πρώτη φορά, φροντίστε να έχει περαστεί αστάρι, πριν ξεκινήσετε την τεχνική. Εάν ο τοίχος είναι σε καλή κατάσταση και βαμμένος, τότε περάστε με ρολό ολόκληρη την επιφάνεια με το πλαστικό χρώμα σε απόχρωση μπεζ ως βάση. Εάν χρειαστεί περάστε και δεύτερο χέρι ώστε να μην υπάρχουν σκιές από το προηγούμενο χρώμα. Αφήστε την επιφάνεια να στεγνώσει καλά.

Στάδιο 2.

Αυτό είναι το στάδιο που ορίζουμε τα πεδία στα οποία θα γίνουν οι διαφορετικές εφαρμογές χρωμάτων και stencil. Είναι σημαντικό να υπολογιστούν σωστά οι αποστάσεις. Χωρίστε οριζόντια τον τοίχο στο ένα τρίτο του ύψους του. Είναι το πεδίο που θα γίνει ή απομίμηση ξύλου. Χρησιμοποιήστε το αλφάδι και ορίστε την ευθεία κατά μήκος με μολύβι. Υπολογίστε το πάχος του αυτοκόλλητου stencil και χαράξτε με μολύβι κατά μήκος το αντίστοιχο πεδίο. Κατόπιν, κάθετα ορίστε ανά 20εκατ. Πεδία όπου θα εναλλάσσεται το ροδακινί εφέ και η μπεζ βάση. Η ευθεία θα ξεκινά από το ταβάνι και θα καταλήγει στο σημείο που έχετε υπολογίσει το stencil.

Στάδιο 3.

Επάνω στα όρια που έχετε σημαδέψει με το μολύβι, εφαρμοστέ χαρτοταινία μασκάροντας ουσιαστικά τα πεδία που θα βαφτούν. Προσοχή, υπολογίστε πώς πρέπει να μπαίνουν οι χαρτοταινίες ώστε να ορίζουν σωστά τους χώρους. Για παράδειγμα στις κάθετες λωρίδες όπου θα γίνεται το εφέ με τις ροδακινί αποχρώσεις, μασκάρετε με χαρτοταινία εξωτερικά.

Στάδιο 4.

Περάστε με τη βοήθεια ενός ρολού καλοριφέρ την ώχρα ως βάση εναλλάξ στα πεδία. Ένα μπεζ πεδίο, ένα ώχρα. Επαναλάβετε σε ολόκληρη την επιφάνεια . Ένα χέρι αρκεί. Περιμένετε να στεγνώσει η επιφάνεια πριν ξεκινήσετε το επόμενο στάδιο.

Στάδιο 5.

Αναμίξετε τη λαδομπογιά με τη ροδακινί απόχρωση με το διαφανές glaze σε αναλογία 1 προς 1. Μην τα αραιώσετε με white spirit. Στο σημείο αυτό πρέπει να πούμε ότι υπάρχουν και glaze βάσης νερού αλλά στεγνώνουν πιο γρήγορα σε αντίθεση με τα λαδιού που στεγνώνουν πιο αργά και σας εξασφαλίζουν περισσότερο χρόνο για την τεχνική σας. Περάστε με ρολό η πινέλο το χρωματισμένο glaze στο πεδίο που έχετε ορίσει κάθετα ανά 20εκατ. Δουλέψτε πεδίο-πεδίο ξεχωριστά ολοκληρώνοντας σταδιακά την εφαρμογή.

Στάδιο 6.

Με το σύρμα κουζίνας και κυματοειδής κινήσεις αφαιρέστε κάθετα το χρώμα. Όσο πιο πολύ πιέζετε το σύρμα στην επιφάνεια, τόσο πιο πολύ χρώμα αφαιρείτε. Προσπαθήστε η φορά των κινήσεων του χεριού να εναλλάσσεται δεξιά-αριστερά ώστε το φινίρισμα να έχει πιο πολύ βάθος.

Στάδιο 7.

Έχοντας πια ολοκληρώσει όλα τα κάθετα πεδία, προχωρήσετε στην επόμενη φάση, όπου θα δημιουργήσετε στο κάτω μέρος του τοίχου την απομίμηση ξύλου. Δουλέψτε τμηματικά και όχι ταυτόχρονα το σύνολο της επιφάνειας. Με το ρολό ή το πινέλο περάστε την αναμειγμένη με glaze καφέ λαδομπογιά.

Στάδιο 8.

Με το σύρμα δημιουργήστε το εφέ των νερών του ξύλου, σέρνοντας το κάθετα. Ξεκινήστε από πάνω προς τα κάτω με συνεχόμενη σταθερή και αργή κίνηση. Καλό είναι σε αυτό το στάδιο να δουλεύεται δύο μαζί. Ένας να περνάει το χρώμα και ο άλλος να εφαρμόζει την τεχνοτροπία με το σύρμα.

Στάδιο 9.

Αφαιρέστε από παντού τις χαρτοταινίες με μεγάλη προσοχή.

Στάδιο 10.

Στο τελείωμα των κάθετων πεδίων (εφέ ροδακινί) υπολογίστε 0,5εκατ χώρο και με αλφάδι και μολύβι ορίστε παράλληλη προς το πάτωμα ευθε΄ξιακατά μήκος του τοίχου. Εφαρμόστε χαρτοταινία με τη χρήση ενός πλακέ πινέλου ζωγραφικής δημιουργήστε μια λεπτή καφέ γραμμή.

Στάδιο 11.

Αφού στεγνώσει η καφέ γραμμή, κολλήστε το αυτοκόλλητο stencil και γεμίστε με χρώμα τα κενά. Χρησιμοποιήστε τα χρώματα του εφέ, ροδακινί και καφέ, δημιουργώντας ένα δίχρωμο σχέδιο. Κατόπιν αφαιρέστε το Stencil. Μην περιμένετε να στεγνώσει το χρώμα γιατί είναι πιθανόν να ξεκολλήσει και το χρώμα και να αφήσετε σημάδι.

 

Ο πρώτος Έλληνας του Graffiti.

Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία κι αυτός που πρώτος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, δεν ήταν άλλος από τον ελληνικής καταγωγής Δημήτρη που υπέγραφε τα έργα του με το ψευδώνυμο Τaki 183 έχοντας γεμίσει με σχέδια τον υπόγειο σιδηρόδρομο της Νέας Υόρκης. Ο αριθμός δήλωνε τον αριθμό του δρόμου στον οποίο διέμενε. Ανάλογα υπέγραφαν τα έργα τους και όλοι οι υπόλοιποι γκραφιτάδες που ακολούθησαν.

Το graffiti γεννήθηκε το 1960 στη Νέα Υόρκη. Παράξενες συνθέσεις γραμμάτων και ήρωες των κόμικς άρχισαν να καλύπτουν τα βαγόνια του υπογείου μετατρέποντας τους συρμούς σε κινούμενα κόμικ στριπ. Ο αστικός χώρος της πόλης ήταν διασπασμένος εθνικά, φυλετικά, ταξικά. Τα γκέτο της Νέας Υόρκης ήταν γεγονός. Τη δεκαετία ’70-’80 το grafiti υπήρξε το μέσο οριοθέτησης των απομονωμένων συνοικιών της πόλης από ομάδες νεαρών gangsπου τις έλεγχαν. Οι έφηβοι δε διαμαρτύρονταν για το κοινωνικό και πολιτικό προσκήνιο, αλλά διεκδικούσαν την ταυτότητά τους μέσα στην κοινωνία. Αν και οι επίσημες αρχές κήρυξαν το grafitiπαράνομο εξαιτίας της σχέσης του με τα γκέτο και τις συμμορίες, οι κριτικοί τέχνης του Manhattan ξεκίνησαν να το αναγνωρίζουν ως πρωτοπορία στο χώρο της τέχνης. Το graffiti έγινε το μέσο έκφρασης της κουλτούρας του δρόμου και ταυτόχρονα αποτέλεσε ένα underground κίνημα το οποίο σύντομα εξαπλώθηκε και στον υπόλοιπο κόσμο.

Το graffiti στην Ελλάδα

Σε αντίθεση με τα αστικά γκέτο των Η.Π.Α., στην Ελλάδα το γκράφιτι δεν αποτελεί έκφραση του περιθωρίου. Μάλιστα επειδή τα σπρέι είναι αρκετά ακριβά, θεωρείται ακριβό χόμπι και πολλοί από τους νεαρούς γκραφιτάδες ανήκουν πλέον στην αστική και μεγαλοαστική τάξη. Οι περισσότεροι είναι ηλικίας 12-30, βγαίνουν σε ομάδες όταν πέσει η νύχτα και στόχο έχουν να κάνουν την πόλη πιο φωτεινή και χαρούμενη. Το γκράφιτι στην Ελλάδα δεν έχει κάποια συγκεκριμένη ταυτότητα, αν και πολλές φορές συνδέεται με την αμφισβήτηση και την ανυπακοή, καθώς το λεγόμενο bombingγίνεται σε απαγορευμένες επιφάνειες.
Όλες οι ομάδες graffitiξεκίνησαν στην Ελλάδα με αφορμή το ελληνικό Hip Hop συγκρότημα TerrorXCrew.To πρώτο Wall Fame έγινε στην Ελλάδα το 1994. Αγαπημένες επιφάνειες οι εξωτερικοί τοίχοι κτιρίων αλλά κι εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα, λεωφορεία, τρένα, ρολά καταστημάτων. Όπως σε κάθε ομάδα έτσι και σ’ αυτή των γκραφιτάδων υπάρχουν αξίες όπως η φήμη, η καλλιτεχνική έκφραση, η δύναμη. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει το στυλ. Είναι η προσωπική φωνή που βγαίνει μέσα από το graffiti. Όσο πιο αυθεντικό είναι το στυλ τόσο πιο γνωστός και σεβαστός θα γίνει στο χώρο του ο γκραφιτάς. Ο χώρος του graffiti είναι κατά κύριο λόγο ανδρικός. Οι γυναίκες μειοψηφούν και είναι δύσκολο να καταξιωθούν στο χώρο αυτό. Πολλές είναι εκείνες που χρησιμοποιούν ανδρικά ψευδώνυμα. Τις προδίδει όμως το σχέδιο που συνήθως είναι πιο φωτεινό και φίνο.
Για τη κυρίαρχη κουλτούρα τα graffiti ισοδυναμούν με βανδαλισμό. Οι γκραφιτάδες είναι «οι βάνδαλοι» που καταστρέφουν την αισθητική όψη της πόλης και τα έργα τους είναι «βρομιές» στους τοίχους των κτιρίων. Από την άλλη μεριά το γκράφιτι αναγνωρίζεται πλέον από ένα μεγάλο μέρος  του πληθυσμού ως μορφή τέχνης. Εξάλλου οι δρόμοι της Αθήνας έχουν γεμίσει από δημιουργίες καλλιτεχνών του δρόμου.

 

Graffiti

Ο όρος προέρχεται από το αρχαιοελληνικό γράφειν, και σημαίνει την γραφή συνθημάτων με περίπλοκες γραμματοσειρές και σύνθετα σχέδια σε επιφάνειες, κυρίως τοίχους ή τρένα.
Για τους μυημένους είναι στάση ζωής, είναι τρόπος έκφρασης, διαδήλωσης, τρόπος να σπάσεις την ανία του γκρίζου των πόλεων. Είναι και μορφή τέχνης, μιας τέχνης ριζοσπαστικής που θέλει ψυχή.
Πότε ξεκίνησε όμως;

Η ιστορία του underground κινήματος τέχνης με τα πολλά ονόματα, που τελικά κατέληξε με τον όρο graffiti, ξεκινά περί το 1966 στη Φιλαδέλφια (Philadelphia) των Η.Π.Α. με τη μορφή του «bombing». Οι πρωτοπόροι CORNBREAD και COOL EARL έγραφαν τα ψευδώνυμα τους από άκρη σε άκρη στην πόλη, προκαλώντας την προσοχή της κοινωνίας και του τύπου.

To όλο concept, είτε μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη, είτε απλά γεννήθηκε ταυτόχρονα κι εκεί: Ο KILROY, συνήθιζε όπου πήγαινε να ζωγραφίζει φιγούρες με τη φράση «Kilrοy was here». Η μεγάλη «έκρηξη» χρονολογείται γύρω στο ’68-’69 στις υποβαθμισμένες γειτονιές, όπως στα Washington Heights του Μανχάταν, όπου οι συμμορίες κυριαρχούσαν στους δρόμους. Οι Saνage Skulls, Saνage Nomads, Immortals και οι Black Spades ήταν μερικές μόνο από τις πιο γνωστές συμμορίες στο Bronχ, τα μέλη των οποίων είχαν τη συνήθεια να γράφουν το όνομά τους στους τοίχους της γειτονιάς τους. Με το χρόνο όμως αυτό αποτέλεσε πρόκλnσn για όλους.

Το 1971, ο Ελληνοαμερικάνος TAKI 183, μεγαλωμένος στα Washington Heights, έγινε γνωστός πέρα από τα στενά όρια της γειτονιάς του όταν οι New York Times του πήραν συνέντευξη: Δουλεύοντας ως αγγελιοφόρος, μετακινούνταν παντού στην πόλη γράφοντας σε τοίχους ή στο μετρό Taki 183, από το όνομα του «Δημήτρης» και τον αριθμό του δρόμου που έμενε «183». Άλλοι σημαντικοί writers της περιόδου εκείνης ήταν οι JULIO 204, FRANK 207, JOE 136, STITCH 1 και FRIENDLY FREDDIE. Εκτός από τους δρόμους, το μετρό αποδείχθηκε ένα άριστο μέσο για την εξάπλωση της φήμης και εμβέλειας των writers, όπου συναγωνίζονταν για το ποιος θα «χτυπήσει» με tags τα περισσότερα βαγόνια σε μια νύχτα.

Σύντομα άρχισαν να δημιουργούν το δικό τους στυλ, ώστε η υπογραφή του καθενός να ξεχωρίζει πιο εύκολα. Ο STAY HIGH 149, εμπνευσμένος από την τηλεοπτική σειρά «The Saint», σχεδίαζε στην υπογραφή του ένα φωτοστέφανο πάνω από το «Η» και ένα τσιγάρο να καπνίζει. Ο SUPER KOOL 223 από το Bronx και ο WAP από το Brooklyn ήταν από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν σπρέϋ, σχεδιάζοντας πιο «φαρδιά» γράμματα, συμπληρώνοντας τα με outline και προσθέτοντας σχέδια όπως γραμμές, βούλες, αστέρια, στο εσωτερικό των γραμμάτων. Έτσι ξεκίνησε ένα ολόκληρο κύμα από writers που εμπλούτιζαν τα tags τους με αυτόν τον τρόπο, χρησιμοποιώντας και βαλβίδες (caps) από άλλα δοχεία προϊόντων αεροζόλ, ώστε να πετυχαίνουν διαφορετικό πάχος στα γράμματα τους. Χαρακτηριστικοί writers της περιόδου αυτής: HONDO 1, JAPAN 1, MOSES 147, SNAKE 131, LEE 163d, STAR 3, PHASE 2, PRO-SOUL, TRACY 168, LIL HAWK, BARBARA 62, EVA 62, CAY 161, JUNIOR 161 και STAY HIGH 149.

Ο SUPER COOL 223 επίσης, ήταν ο πρώτος που έβαψε βαγόνι από πάνω μέχρι κάτω, με το στυλ πoυ περιγράφικε πιο πριν. Σαφώς αυτό ήταν εξέλιξη, αν και το όλο στυλ δεν ήταν παρά «υπερισχυμένα» tags. Έτσι σύντομα άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα στυλ του graffiti, όπως το Broadway style του TOPCAT 126 από την Philadelphia, τα γράμματα του οποίου κατέληγαν σε κουτιά και κυβάκια, ή όπως τα Softie / Bubble letters του PHASE 2. Τα δύο αυτά στυλ θεμελίωσαν την δημιουργία πολλών μεταγενέστερων στυλ.
Σύντομα τα γράμματα αποκτούσαν καμπύλες, βέλη, ενώνονταν και περιπλέκονταν όλο και περισσότερο ώστε γεννήθηκε το Mechanical lettering, ή αλλιώς το πασίγνωστο Wild style. Writers όπως ο RIFF 170 βασίζονταν πάνω στα στυλ των άλλων και τα εξέλυσαν, δίνοντας τροφή στον ολοένα αυξανόμενο ανταγωνισμό. O FLINT 707 και ο PISTOL ήταν οι θεμελιωτές του 3D, δίνοντας βάθος στα κομμάτια τους, ενώ οι TRACY 168, CLIFF 159, BLADE ONE, AJ 161 και SILVER TIPS, σχεδίαζαν τοπία, σκηνικά και χαρακτήρες καρτούν (characters) γύρω από τα κομμάτια τους, θεμελιώνοντας έτσι τα whole cars, γύρω στο 1974.

Εκείνη την εποχή, τα οικονομικά του δήμου της Νεας Υόρκης περνούσαν κρίση, αφήνοντας έτσι το μετρό αφύλακτο, που είχε σαν αποτέλεσμα την εξάπλωση των bombs στα τρένα. Το throw up, στυλ που βασίστηκε στο bubble, ήταν ιδανικό για τα χτυπήματα στο μετρο: ένα απλό περίγραμμα πρόχειρα γεμισμένο ήταν γρήγορο και αποτελεσματικό. Crew όπως POG, 3ΥΒ, BYB TC, TOP, και writers όπως TEE, IZ, DY 167, PI, IN, LE, TO, OI, FI aka VINNY, TI 149, CY και PEO άφησαν εποχή στο bombing, την περίοδο 1975-1977. Παράλληλα, τα whole cars γνώρισαν ακμή από writers όπως BUTCH, CASE, KINDO, BLADE, COMET, ALE 1, DOO2, JOHN 150, LEE, MONO, SLAVE, SLUG, DOC 109 και CAINE ONE.

Οι ενεργοί writers της Νέας Υόρκης είχαν μειωθεί σημαντικά. Το graffiti όμως δεν έσβησε. Σύντομα παλιοί writers ξαναπιάσανε τα σπρέϋ, crew όπως FX, KD και TAT, το hip-hop, Mcing-DJing-Breakdancing-Graffiti, κυριάρχησε στους δρόμους, και η όλη κουλτούρα θεμελιώθηκε και στην Ευρώπη: Αγγλία, Γαλλία, Ολλανδία, Γερμανία, που θεωρείται η μητρόπολη του ευρωπαϊκού graffiti. Σύντομα, το graffiti έγινε ένα παγκόσμιο κίνημα τη δεκαετία του ’90, και συνεχίζει να εξαπλώνεται ακόμα και σήμερα.

Στην Ελλάδα, το graffiti έκανε τα πρώτα δειλά του βήματα γύρω στο ’83 με ’85, μαζί με το πρώτο κύμα hip-hop και break dancing. Όπως και για άλλους writers ανα τον κόσμο, έτσι και για τους Έλληνες, ταινίες όπως η «Wild Style» ενέπνευσαν τη γέννηση της τοπικής σκηνής graffiti. Όχι μόνο σε Αθήνα, αλλά και Θεσσαλονίκη και Βόρεια Ελλάδα, και μετά σε όλη την υπόλοιπη χώρα, το ελληνικό graffiti γνώρισε ακμή μαζί με την όλη εξάπλωση του hip-hop κατα την δεκαετία του ’90. Μια κάποια πτώση που παρατηρήθηκε έχει ξεπεραστεί, και το graffiti συνεχίζει δυναμικά στην Ελλάδα. Η απόδειξη είναι σε αυτό το site, στους writers που ζωγραφίζουν έναν άλλο κόσμο με τα σπρέϋ τους κάθε βράδυ. Στους writers που βάφουν από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη και από την Κύπρο μέχρι την Κέρκυρα. Στους writers που κρατάνε τη φλόγα ζωντανή.

Το graffiti ξεκίνησε σαν μια διαμαρτυρία, μια φωνή μέσα στο γκρίζο, ένα σύνθημα που ταξιδεύει πάνω σ’ ένα τρένο, ένα σύνθημα που ποτίζει τον τοίχο ανεξίτηλα.

Ο Φόρος της Αγελάδας.

Το 2003 στη Νέα Ζηλανδία μαι ιδιότυπη ιδέα ήταν στα σκαριά: αυτής της φορολόγησης των αερίων των αγελάδων. Σε μια προσπάθεια μείωσης της εκπομπής ρύπων που προκαλούνται από τα αέρια των ζώων που ζουν σε φάρμες, όπως επέβαλλε το Πρωτόκολλο του Κιότο, οι ιθύνοντες στη Ν. Ζηλανδία σκέφτηκαν να φορολογήσουν όσους είχαν ζώα ( δηλαδή σχεδόν το 50% των πολιτών). Φυσικά ξέσπασε σάλος και ο συγκεκριμένος φόρος δεν ψηφίστηκε ποτέ. Φαντάζομαι, μάλιστα, ότι την εποχή εκείνη, λόγω της γενικότερης αναστάτωσης, τα ζώα θα είχαν υπερβεί εαυτόν στις εν λόγω εκπομπές αερίων.
Ο φόρος για τα τσίσα.
Μεταξύ του 69 και του 79 μ.χ αυτοκράτορας των Ρωμαίων αποφάσισε να επιβάλει φορολογία σε όσους διατηρούσαν δημόσιες τουαλέτες στη Ρώμη. Και τούτο επειδή οι ιδιοκτήτες τουαλέτας πουλούσαν έναντι αδρής αμοιβής τα τσισάκια των πολιτών σε όσους έφτιαχναν γιατροσόφια και καθαριστικά με βάση την αμμωνία. Ε, εντάξει. Αυτοί έβγαζαν λεφτά.
Ο φόρος για τα καπέλα.
Οι Βρετανοί είχαν ιδιαίτερη έφεση στο να εφευρίσκουν φόρους. Έτσι εξηγήται και ο φόρος του 1784 που ανέφερε πως όσοι φορούν καπέλο πρέπει να πληρώνουν. Με το αιτιολογικό ότι το καπέλο ήταν είδος πολυτελείας. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος φόρος οδήγησε σε ξεσηκωμό αυτών που φορούσαν τραγιάσκες, που ζητούσαν απαλλαγή επειδή η τραγιάσκα δεν είναι καπέλο. Εγκυκλοπαιδικά να αναφέρουμε πως ο συγκεκριμένος φόρος οδήγησε το 1804 την κυβέρνηση να προβεί σε επίσημη και νόμιμη διατύπωση του όρου Καπέλο. Για το προφανές καπέλωμα αυτών που πλήρωναν κουβέντα.
Ο φόρος για τα παράθυρα.
Βρετανικής πατέντας ο συγκεκριμένος φόρος, ξεκίνησε να επιβάλλεται το 1696 κατά την βασιλεία του Γουίλιαμ του 3ου. Σύμφωνα με τον νόμο, φορολογούνταν κάθε παράθυρο των σπιτιών. Για να γλυτώσουν μάλιστα οι Βρετανοί, έκλεισαν αρκετά από τα παράθυρα των σπιτιών με τούβλα. Μια εικαστική παρέμβαση , τα κατάλοιπα της οποίας βλέπουμε ακόμη και σήμερα.
Ο φόρος της ύπαρξης.
Φυσικά τι νομίζατε? Ότι θα υπάρχετε χωρίς να πληρώνετε ? Ότι θα αναπνέετε χωρίς να δίνετε δεκάρα? Ο συγκεκριμένος φόρες θεσπίστηκε στην Αγγλία, κάποια στιγμή τον 14ο αιώνα, από τον πανέξυπνο προφανώς αξιωματούχο της κυβέρνησης που σκέφτηκε να αξιοποιήσει το προφανές: όσοι ζουν θα πληρώνουν επειδή ζουν. Ανεξαρτήτως εισοδήματος και κατάστασης. Τίποτα δεν είναι τσάμπα στη ζωή, αγαπητοί μου και με την έννοια αυτή, ούτε και η ίδια η ζωή. Βεβαίως υπήρξαν διαμαρτυρίες από χωρικούς και εξεγέρσεις, αλλά ο φόρος ίσχυσε για ένα σεβαστό διάστημα.
Ο φόρος για τα μούσια.
Ο τσάρος Πέτρος ο Μέγας της Ρωσίας, που ιστορικά υπήρξε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, επί της διακυβέρνησης του είχε ξεσπίσει έναν ιδιόμορφο φόρο: όσοι είχαν γενειάδες έπρεπε να πληρώνουν. Με το αιτιολογικό ότι τα γένια είναι βρώμικα και γελοία.
Ο φόρος για την διακίνηση ναρκωτικών.
Μην μπερδευόσαστε. Η διακίνηση ναρκωτικών είναι παράνομη. Αυτό παραμένει ως έχει. Αν όμως διακινείτε τελικά ναρκωτικά, οφείλετε να δηλώσετε τα χρήματα που πήρατε από αυτές τις συναλλαγές. Η συγκεκριμένη φορολογία θεσπίστηκε -που αλλού- στις ΗΠΑ και αναφέρει με σαφήνεια πως παράνομο εισόδημα, όπως χρήματα από τη διακίνηση ναρκωτικών, πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στη φόρμα δήλωσης εισοδήματος.
Ο φόρος απελευθέρωσης σκλάβου.
Μην βιαστείτε να πείτε ότι αυτά είναι παλιές ιστορίες. Σκεφτείτε μόνο πώς αισθάνεστε όταν δουλεύετε. Σαν σκλάβος, σωστά. Μόνο που σήμερα άλλαξε ο τίτλος, είστε μισθωτοί. Στην αρχαία Ρώμη, με τα σκάνδαλα , τα όργια και τους πολλούς σκλάβους, θεσπίστηκε ο εξής νόμος: όταν κάποιος σκλάβος απελευθερωνόταν, έπρεπε να πληρώσει ο σκλάβος, όχι το αφεντικό. Τώρα, πού θα τα έβρισκε τα λεφτά, είναι άλλη ιστορία. Ίσως γιαυτό οι σκλάβοι να μην απελευθερώνονταν τόσο συχνά. Σου λέει ο άλλος, κάτσε εδώ που κάθεσαι, γιατί ελεύθερος θα πληρώνεις.

Χρώμα και Οικολογία

Οικολογικά Χρώματα

Χρώματα και Υγεία

Η υγεία είναι ένα από τα πολυτιμότερα αγαθά του ανθρώπου. Εν τούτοις, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι πάνω από το 90% του πληθυσμού στις πολιτισμένες χώρες έχουν προβλήματα υγείας. Τα σύγχρονα οικοδομικά υλικά δεν είναι πάντοτε συμβατά με το ανθρώπινο βιολογικό σύστημα. Περνάμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας σε στεγασμένους χώρους (σπίτι, σχολείο, εργασία), χώρους στους οποίους είναι πιθανό να έχουν χρησιμοποιηθεί προϊόντα, που βλάπτουν την υγεία και υποβαθμίζουν την ποιότητα ζωής.

Πέρα από τις άμεσες συνέπειες στην υγεία, υπάρχουν και αυτές που συνδέονται με την μόλυνση του περιβάλλοντος από την απόρριψη των υπολειμμάτων στις αποχετεύσεις, που μοιραία μολύνουν τον υδροφόρο ορίζοντα (λίμνες, ποτάμια, πηγές, θάλασσα) και μαζί με αυτόν και την επιφάνεια του εδάφους (απόρριψη στερεοποιημένων υπολειμμάτων χρωμάτων), τα φυτά και ούτω καθεξής. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να αντιλαμβάνονται αυτούς τους πολύπλοκους συσχετισμούς των υλικών του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος με την υγεία, ιδιαίτερα, μάλιστα, αφού το αποδέχεται και η επιστημονική κοινότητα, με έρευνες που το αποδεικνύουν.

Τι είναι Φυσικό Περιβάλλον

Ας θυμηθούμε ποιο ήταν το φυσικό περιβάλλον του ανθρώπου πριν από τον εκπολιτισμό του. Ίσως τότε αντιληφθούμε πιο εύκολα, πως μπορούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής μας. Μόνον αν μάθουμε ξανά να ζούμε σε αρμονία με την φύση, θα μπορέσουμε να διορθώσουμε την βλαβερή επίδραση, που έχει ο σύγχρονος τρόπος ζωής στον οργανισμό μας και στην υγεία μας. Οι πρόγονοί μας ήξεραν, ως φαίνεται καλύτερα από εμάς, να εκτιμούν τα αγαθά των φυσικών πρώτων υλών. Γενεές ολόκληρες, για χιλιάδες χρόνια, χρησιμοποιούσαν το κερί της μέλισσας, τα φυτικά έλαια (λινέλαιο, ξυλέλαιο), φυσικές ρητίνες από κωνοφόρα δένδρα (ρετσίνι), χρωστικές από φυσικά ορυκτά (πιγμέντα), για την προστασία και τον καλλωπισμό των κατασκευών από ξύλο, πέτρα, μέταλλο κτλ. Στην Κίνα τα βερνίκια ξύλου από λάδι ήταν γνωστά 3.000 χρόνια πριν.

Ποιος δεν θαυμάζει τα παλιά ξύλινα σκαριά των πλοίων, που διατήρησαν την ομορφιά και την ζωντάνια τους για αιώνες (πολλά από αυτά διατηρούνται και μέχρι σήμερα ανέπαφα από τον χρόνο), παρά τις αντίξοες συνθήκες, που επικρατούσαν, μέσα στο νερό, με τον άνεμο, την αρμύρα, τον καυτό ήλιο και την παγωνιά, χάρη στον φυσικό τρόπο συντήρησης και προστασίας, που εφάρμοζαν.

 

Η Φύση υποστηρίζει την Τέχνη

Αν σταθούμε λίγο μπροστά στα έργα των μεγάλων ζωγράφων της αναγέννησης ή και παλαιότερα, θα απορήσουμε με το πόσο καλά διατηρημένα είναι μέχρι τις μέρες μας. Τα έργα του Ρέμπραντ, του Βαν Γκογκ και άλλα αριστουργήματα των κορυφαίων ζωγράφων του κόσμου, είναι ζωγραφισμένα με χρώματα λινελαίου. Το λινέλαιο προερχόταν από την σύνθλιψη λιναρόσπορου και ήταν αυτό το ίδιο, που χρησιμοποιούσαν και στην μαγειρική.

Μέχρι σήμερα θαυμάζουμε έπιπλα – αντίκες του περασμένου αιώνα και παλαιότερα, μοναδικά χειροποίητα κομμάτια, κάθε ένα ξεχωριστό σε ποιότητα και εμφάνιση, που διατήρησαν την αρχική τους ομορφιά χάρη στο κερί μέλισσας, που ήταν το παραδοσιακό προϊόν για στίλβωμα, γνωστό από την αρχαιότητα. Χρειάζονται 50 ημέρες και 30.000 μέλισσες για να φτιάξουν 270 γραμμάρια κερί, όμως όλο και περισσότεροι άνθρωποι ξαναγυρίζουν σήμερα σε αυτό το πολύτιμο φυσικό υλικό, που τρέφει και διατηρεί ζωντανό το ξύλο, αφήνοντάς το να αναπνέει.

Υγεία και Παιδί

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η ύπαρξη μολύβδου, βαρίου, φορμαλδεΰδης και άλλων τοξικών συστατικών στα οικοδομικά βερνίκια και χρώματα, προκαλεί μόνιμες βλάβες στην υγεία, ιδιαίτερα στις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, όπως είναι τα παιδιά. Μάλιστα, οι βλάβες είναι τόσο σοβαρότερες, όσο μεγαλύτερη χρονικά είναι η έκθεση στις βλαβερές ουσίες. Μετρήθηκε ότι οι επιφάνειες, με την συνήθη χρήση, αποβάλλουν τα υλικά υπό μορφή σκόνης. Όταν αυτή εισπνέεται σε καθημερινή βάση ή έρχεται σε επαφή με το δέρμα ή, ακόμη περισσότερο, καταπίνεται (π.χ. επιφάνειες κουζίνας, που έρχονται σ’ επαφή με τα τρόφιμα), είναι πιθανόν ορισμένες ουσίες να προκαλέσουν από την πιο ήπια αλλεργία μέχρι καρκινογενέσεις.

Αυτά τα ευρήματα ωθούν κάθε μέρα περισσότερους καταναλωτές στην αναζήτηση των λεγόμενων φιλικών υλικών, κατά προτεραιότητα για τα παιδικά δωμάτια, έπιπλα και παιχνίδια.

Στην Ευρώπη έχουν θεσπισθεί ειδικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες μόνο τα χρώματα, σύμφωνα με την προδιαγραφή DIN EN 71/3, θεωρούνται κατάλληλα για χρήση σε παιχνίδια, παιδικά έπιπλα, καθώς και για επαφή με τα τρόφιμα. Τα προϊόντα αυτά φέρουν ειδικό σήμα, για να αναγνωρίζονται εύκολα από τον μέσο καταναλωτή.

Η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, που αφορά στην προστασία του καταναλωτή, τείνει να εφαρμοσθεί και στον Ελληνικό χώρο, με αποτέλεσμα, να βλέπουμε σήμερα σε προϊόντα βαφής προειδοποιητικές ενδείξεις του τύπου «προκαλεί στειρότητα» κ.ά., που, αν μη τι άλλο, προκαλούν σκεπτικισμό.

Οικολογικά ή Φυσικά Χρώματα;

Οι βιομηχανίες χρωμάτων, κάτω από την συνεχώς αυξανόμενη πίεση των καταναλωτών για προϊόντα φιλικά προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον, προχώρησαν στην παραγωγή χρωμάτων και βερνικιών «ήπιας χημείας», τα λεγόμενα υδατοδιαλυτά – οικολογικά προϊόντα. Τα προϊόντα αυτά χρησιμοποιούν ως διαλύτη το νερό και έτσι υπερέχουν σημαντικά, εν τούτοις αντιμετωπίσθηκαν από τους επαγγελματίες του κλάδου οικοδομών ως υποδεέστερα «ποιοτικά» Πέρα, όμως, από την όποια προκατάληψη, η παραγωγή υδατοδιαλυτών χρωμάτων και βερνικιών ήταν ένα σημαντικό βήμα, γιατί παραμέρισε τους επικίνδυνους διαλύτες και τα προϊόντα έγιναν αποδεκτά με ανακούφιση από τους συνειδητοποιημένους καταναλωτές. Όμως, στην πορεία φάνηκε ότι πάρα πολλά από αυτά περιέχουν συνθετικές πρώτες ύλες, δηλαδή πρώτες ύλες που παράγονται με τεχνητό τρόπο.

Συνεπώς, το ερώτημα παρέμεινε: Κατά πόσον αυτές οι συνθετικές πρώτες ύλες είναι συμβατές με τον ανθρώπινο οργανισμό; Λίγα χρόνια μετά την καθιέρωσή τους, επανήλθαν στο προσκήνιο οι γνώσεις για τα φυσικά βερνίκια και χρώματα, χωρίς καλά-καλά να είναι γνωστό τι, επακριβώς, σημαίνει ο όρος.

Ξεκινώντας από την Γερμανία και, στην πορεία, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες οι καταναλωτές είναι οργανωμένοι σε ισχυρές οικολογικές και καταναλωτικές οργανώσεις και με ανεπτυγμένη οικολογική συνείδηση, η διάδοση και η ζήτηση φυσικών προϊόντων έγινε με τα χρόνια πιο μαζική και πιο επιτακτική. Κάποιες βιομηχανίες, αρχικά μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, που παρήγαγαν από παλιά προϊόντα για την τοπική αγορά, με τις παραδοσιακές φυσικές πρώτες ύλες, αποφάσισαν να κάνουν την δική τους φυσική πρόταση γνωστή στο ευρύτερο καταναλωτικό κοινό. Έτσι ξεκίνησε σταδιακά η παραγωγή χρωμάτων και βερνικιών με τις παραδοσιακές συνταγές, από φυσικές πρώτες ύλες, όπως είναι το κερί μέλισσας, το λινέλαιο από τον λιναρόσπορο, το ξυλέλαιο από φλοιό καρύδας, οι φυσικές ρητίνες κωνοφόρων (ρετσίνι), τα αιθέρια έλαια από τον φλοιό εσπεριδοειδών, ο φυτικός καρναουβικός κηρός (καρναούμπα), χρωστικές από φυσικά ορυκτά κ.ά. Η αντοχή των υλικών αυτών, δοκιμασμένη από τον χρόνο, την αρμύρα, τους βαρείς χειμώνες και τις αντίξοες καιρικές συνθήκες, φαίνεται να είναι η λύση για τον σύγχρονο άνθρωπο, αλλά και για το περιβάλλον, αφού τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι και ανανεώσιμα και πλήρως ανακυκλούμενα.

 

Πως επηρεάζουν τα χρώματα την ψυχολογία.

Για το βάψιμο των τοίχων του σπιτιού θα πρέπει να προτιμούμε τα οικολογικά χρώματα. Σε κάθε περίπτωση αντενδείκνυνται τα χρώματα που δεν είναι κατάλληλα για τα παιδιά.

Για το βάψιμο των εξωτερικών στοιχείων του σπιτιού, όπως οι εξωτερικοί τοίχοι, πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν η αντανακλαστικότητα του επιλεγμένου χρώματος. Σκούρα χρώματα απορροφούν την ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα στις επιφάνειες αυτές η θερμοκρασία να υπερβαίνει έως και κατά 25°C τη θερμοκρασία που αναπτύσσεται σε μια ανοιχτόχρωμη επιφάνεια.

Τι να αποφύγετε:

* Τα ελαιοχρώματα που μπορεί να έχουν ουσίες πτητικές οι οποίες εξατμίζονται και αιωρούνται στον αέρα, με αποτέλεσμα να δημιουργούν ή να επιδεινώνουν υπάρχοντα αναπνευστικά προβλήματα.

* Τα χρώματα ανιλίνης που χρησιμοποιούνται για τη βαφή ορισμένων επίπλων είναι ιδιαίτερα τοξικά όταν θερμαίνονται ή όταν ξύνονται από τις επιφάνειες.

* Τα βερνίκια που περιέχουν οργανικούς διαλύτες, όπως είναι το βενζόλιο και η αμμωνία.

Οι καλύτερες επιλογές είναι:

* Χρώματα όπως το πλαστικό ή όλα τα χρώματα που διαλύονται σε νερό και όχι σε οργανικούς διαλύτες (βενζίνη, νέφτι)

* Βερνίκια που περιέχουν καζεΐνη του γάλακτος και είναι ακίνδυνα για τα παιδιά όταν τα εισπνέουν.

* Υδατοδιαλυτή ριπολίνη κατάλληλη για βαφή ξύλινων και μεταλλικών επιφανειών που είναι άοσμη και προσφέρει καλό αισθητικό αποτέλεσμα.

* Υδατοδιαλυτό αστάρι κατάλληλο για αστάρωμα ξύλινων και μεταλλικών επιφανειών, άοσμο και εύκολο στη χρήση.

* Υδατοδιαλυτό βερνίκι εμποτισμού με μυκητοκτόνα δράση, που εξασφαλίζει μακροχρόνια προστασία και είναι φιλικό στο περιβάλλον.

* Υδατοδιαλυτό ακρυλικό βερνίκι ξύλου που περιέχει ειδικά φίλτρα υπεριώδους ακτινοβολίας που το κάνουν κατάλληλο για εξωτερική χρήση.

Επίδραση στην ψυχολογία

Όσον αφορά τη χρωματική παλέτα, τα χρώματα ακτινοβολούν μια πολύ μικρή ενέργεια, η οποία ωστόσο επηρεάζει μακροπρόθεσμα θετικά ή αρνητικά τη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών. Γι’ αυτό και η επιλογή τους δεν πρέπει να είναι τυχαία. Μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε είτε ως χρώμα στους τοίχους είτε για τα υφάσματα. Να θυμάστε ότι τα ψυχρά χρώματα ενδείκνυνται για υπνοδωμάτια, ενώ τα θερμά για χώρους όπου υπάρχει δραστηριότητα.

Πιο συγκεκριμένα:

ΚΙΤΡΙΝΟ: Τονώνει τις διανοητικές και ψυχικές λειτουργίες και οξύνει τη διάνοια. Ωστόσο, στο περιβάλλον όπου κυριαρχεί το κίτρινο χρώμα ευνοούνται οι ημικρανίες, οι μυϊκοί ρευματισμοί και δημιουργείται αίσθημα κόπωσης.

ΚΟΚΚΙΝΟ: Τονώνει, ευνοεί την έμπνευση και τη διανοητική προσπάθεια, αλλά κουράζει αν παραμένουμε στον χώρο για πολύ ώρα.

ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ: Ένα ακόμα τονωτικό χρώμα, αλλά ηπιότερο από το κόκκινο. Αυξάνει την ενέργεια χωρίς να δημιουργεί επιθετικότητα. Προκαλεί ευεξία και αισιοδοξία και μειώνει την κατάπτωση. Όταν χρησιμοποιείται υπό τη μορφή φωτισμού τονώνει τη λειτουργία του κυκλοφορικού και αναπνευστικού συστήματος.

ΠΡΑΣΙΝΟ: Ένα δροσερό χρώμα που ηρεμεί και αναζωογονεί το σώμα και το πνεύμα. Γεμίζει το παιδί αισιοδοξία και βοηθά στην αντιμετώπιση της αϋπνίας.

ΜΠΛΕ: Χαλαρώνει το νευρικό σύστημα και ευνοεί τη μελέτη και τον διαλογισμό.