Ξύλινο οικολογικό σπίτι.

Επενδεδυμένο με πάρα πολλούς ηλιακούς συλλέκτες, στο πάνω μέρος του, το σπίτι αυτό είναι 100% φιλικό προς το περιβάλλον και φυσικά διαθέτει μοναδικό σχεδιασμό τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά!

Πιο συγκεκριμένα το σπίτι αποτελείται από συνολικά 75 τετραγωνικά μέτρα και σχεδιάστηκε από την εταιρεία IAAC με σκοπό να δείξει σε όλους πως ένα σπίτι μπορεί να είναι 100% φιλικό προς το περιβάλλον απλά και μόνο με τη χρήση ηλιακών συλλεκτών. Όπως μπορείτε να παρατηρήσετε και από τις φωτογραφίες, το σπίτι στη βάση του αποτελείται από τρία ξύλινα πόδια πράγμα που επιτρέπει στους ιδιοκτήτες του να καθίσουν όλοι μαζί κάτω από τη σκιά που τους προσφέρει και να απολαύσουν την παρέα τους. Επίσης, το σπίτι είναι κατάλληλο για να φιλοξενήσει συνολικά 4 άτομα καθώς στο εσωτερικό του βρίσκονται όλα όσα χρειάζεται μια οικογένεια: από τραπεζαρία, καθιστικό, κουζίνα μέχρι υπνοδωμάτιο και μπάνιο! Go green λοιπόν και μη φοβάστε, μπορεί το αρχικό κόστος να είναι υψηλότατο αλλά μακροχρόνια σίγουρα θα έχετε κέρδος εσείς και το περιβάλλον!

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την εταιρεία που κατασκεύασε το οικολογικό αυτό σπίτι πατήστε εδώ.

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Ξύλινο οικολογικό σπίτι από την IAAC

Advertisements

Ωδή στη φύση που χάνεται

Εκ παραδρομής δεν δημοσιεύτηκε το όνομα του συγγραφέα  του άρθρου και οφείλω να ζητήσω μια μεγάλη συγνώμη από τον Κύριο ΑΝΤΩΝΙΟ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟ που είναι ο συγγραφέας του συγκεκριμένου άρθρου . Σύντομο βιογραφικό αλλά και περισσότερες πληροφορίες για τον Κύριο Αντώνιο Καπετάνιο στο σύνδεσμο που ακολουθεί :http://www.greekarchitects.gr/gr/%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82/%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%8E%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%B2-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%BF%CF%85-id96

Μη μου σκοτώσετε το νερό.
Μη μου σκοτώσετε τα δένδρα.
Μη μου ξεσκίσετε αυτές τις θείες σελίδες που τις γράψανε
τ’ ασύλληπτο φως κι ο ασύλληπτος χρόνος
κι όπου σταθώ με περιβάλλουν. Μη μου σκοτώσετε
της γης το ποίημα!

Σας παρακαλούμε:
Αφήστε μας τα πράγματα. Μη μας τα καίτε.
Αφήστε τα έντομα να βρίσκουνε τα άνθη τους»

(«Αυτοβιογραφία», Νικηφόρος Βρεττάκος).

Ο αέρας μυρίζει πένθιμα. Το χρώμα του θανάτου καλύπτει τα πάντα. Η λάμψη της φλόγας φωτίζει τη νύχτα -πιο έντονα θαρρείς από αυτή των άστρων-, κυρίαρχη έναντι κάθε άλλης φωτοδότρας πηγής. Τούτο το θανατικό είναι βαρύ, πολύ βαρύ για να το αντέξει κανείς…

Το δάσος, το τόσο πολύτιμο μερτικό μας, κάηκε. Η βλάστη εχάθη. Ο τόπος ο θαλερός εσβήσθη. Γίνηκε σταχτύς, γίνηκε μαύρος. Γίνηκε σκιά, γίνηκε θάνατος. Τα δένδρα νεκρά, μα πεισματικά όρθια! Ακίν ητες μαύρες φιγούρες, σκιές θανάτου, μας χαιρετούν λίγο πριν σκύψουν για να ασπασθούν τη μάνα γη, λίγο πριν γίνουν άγγελοι!

Κάμανε κόπο πολύ για να ψηλώσουν, πάλεψαν με τα ενάντιά τους στοιχειά μέχρι να ορθωθούν, μέχρις ότου γίνουν ικανά στην αντοχή, στη στέρηση, στις κακουχίες. Πέρασαν χρόνια πολλά, βαριά, μέχρις ότου γίνουν οι ώριμοι στυλοβάτες της γης, οι ακίνητοι προστάτες μας, που δίναν ανάσα στο μακάριο κόσμο μας.

Κι ήρθε κακιά στιγμή, χέρι φονικό, για να σβεστεί η ελπίδα, για να χαθεί η ζωή. αυτή που με τόσο κόπο κι ατέλειωτη υπομονή δημιουργήθηκε. Και τώρα, πωρπατούμε στην αυχμηρή γη που μας στοιχειώνει, και για το κακό θρηνούμε, αδύναμοι όντας μπρός του. Στο απέραντό του, μικροί-ελάχιστοι γινόμαστε, σερπετοί κι αλλότριοι. Θυμώνουμε για τούτο, οργιζόμαστε με τον άνθρωπο που λάθεψε, που χαύνα είδε τη ζωή κι αποστειρώθη.

kapetanios.2011.07..01.jpg
Φωτ.: Ψάχνοντας στην καταστροφή… (πίνακας «The burnt forest», Vasilly Polenov 1881)

Στη γη τούτη, ο θάνατος χάσκει παντού. Σκελετοί δένδρων και θάμνων, σκελετοί ζώων και πουλιών -αυτός είν’ ο σκελετός, το κουφάρι της γης-, ρόχθοι και γογγυσμοί στοιχειώνουν τη ζωή. Το χώμα ξερό, ξερνάει καπνό και φοβέρα, σκιάζοντας τη ζήση. Η Περσεφόνη γέρνει, τη γη τη στερνή αγκαλιάζει (έτσι την είδε ο Νίκος Γκάτσος, στον Εφιάλτη της), σαλεμένη από το βαρύ καημό. Η στάχτη, το σάβανο που καλύπτει το νεκρό σώμα της μαυροντυμένης γης, στέκει πάνω της υστερνά, σκεπάζοντάς την απαλά, ωσάν σινδόνη -γκροτέσκο στοιχείο λες, της ακροτελεύτιας πράξης, μιας δυνατής συγκινησιακής στιγμής έντασης, επαφής, αγάπης, πόνου … Η τελευτή στιγμή! Φόβος της, μην το ανεμοτάραμα την πάρει και φανεί η γυμνότης!

Φτάσαμε λοιπόν στον τραγικό επίλογο. Φτάσαμε στο σημείο οπού, αναφερόμενοι στη φύση, μιλούμε πια σε παρελθόντα χρόνο. Η διά των αναμνήσεων επαναφορά της εικόνας της ή ο ευκτικός τρόπος αναφοράς της, δηλώνουν το αδιέξοδο. Δηλώνουν το άδηλο της καταστροφής…

Τώρα πια, όλα κείνα τα όμορφα που τη χαρακτήριζαν, φαντάζουν μακρυνά, αβέβαια στη σκέψη, θολά στην εικόνα. Η αγάπη για όσα φύγαν γίνεται αβάσταχτη, η ανάγκη για επαφή γίνεται επιτακτική. Ο ποιητής θρηνεί : «Να ‘τανε τη σκιά τους να μου δίνανε / όταν κοντά τους θα διαβαίνω πάλι / σα μιαν αγάπη που κανείς δε μου ‘δωσε / σα μια στοργή που μου ‘λειψε μεγάλη» («Τα πεύκα» Λάμπρος Πορφύρας).

Κι η πληγωμένη γη, αυτή η μαυροφόρα που πατούμε, τι θα γενεί; Πολύ φοβούμαι ότι θα βιασθεί ανενδοίαστα από τους βάρβαρους τεχνοκράτες τού σήμερα. Θα γενεί τσιμέντο, θα γενεί άσφαλτος. Θα γενεί σκιά, θα γενεί φοβέρα. Το σκότος του πολιτισμού μας θα καλύψει το θαλερό, το υψηλό, το ευφρόσυνο, που πριν υπήρχε εκεί. Θα σβεστεί το όνειρο, θ’ αποδιωχθεί η ελπίδα. Κι εμείς, ως μοιραίοι, ουτιδανοί κι ανήμποροι θα πεθαίνουμε ανύποπτα, σφαλερά, χωρίς να συνειδητοποιούμε την τραγικότητά μας. Οποία καταδίκη η ανάρμοστη φιλομηρία στο σκότος, στη σκωρία, στη θαμβότητα… Ποιο το ήθος στη μικρόνοια, στη φρεναπάτη, στην ενοχή, στη συνενοχή, στο άγος; Στα δύστηνα, στα φτενά και τρομώδη άνθρωπε καταπέφτεις, σε αυτά πνίγεσαι και με (για) αυτά (αργο)πεθαίνεις.

Όμως φτάνει πια, όχι άλλος θάνατος της ψυχής, όχι άλλη μακαριότητα, όχι άλλη άγνοια, όχι άλλος θάνατος. Ορθώσου…, το ανάστημά σου άνθρωπε ύψωσε και σάρωσε τα κάστρα, τις φυλακές του πολιτισμού σου…

kapetanios.2011.07..02.jpg
Φωτ.: Πένθισε για την καταστροφή άνθρωπε της θλιμμένης γης… (Πάρνηθα 2007)

Πένθησε για τη φύση άνθρωπε της θλιμμένης γης, κλάψε για το χαμό του δάσους. Θρήνησε, ξύπνησε, εξεγέρσου. Σκέψου, νοιώσε και… ορκίσου με τη φωνή της καρδιάς πως στο μέλλον δε θα επιτρέψεις να γενεί άλλο τέτοιο κακό, πως θα προστατέψεις το φυσικό αγαθό, πως θα γενείς δημιουργός ζωής, θα γίνεις φυτευτής. Θα το πονέσεις και θα το προστατεύσεις το δενδρί π’ απέμεινε, κείνο που θα φυτέψεις. Θα το ποτίσεις με τα δάκρυα και τον ιδρώτα σου, θα το κοπρίσεις με τη φροντίδα και την περιποίησή σου, θα το ψηλώσεις με την ελπίδα σου. Δε θα τ’ αφήσεις, δε θα το αμελήσεις, δε θα το ξεχάσεις. Θα το κάμεις δυνατό, θα το κάμεις μέγα. Για να πάρεις -μέσα από τη δημιουργική προσπάθεια- τη δύναμή του, τη θέλησή του, το κουράγιο του, και να γενείς ορθός, …για να συνεχίσεις. Χρειάζεται ανθρώπους τέτοιους η γη μας -ιδιαίτερα σήμερα-, ανθρώπους όλο καρδιά, όλο πνοή, όλο βλέμμα. Ανθρώπους-δημιουργούς, ανθρώπους-λειτουργούς, ανθρώπους-ποιητές.

Πήγαινε κει όπου κείται το δάσος της ψυχής σου και περπάτησε στο καβουρντισμένο χώμα. Άφησε το πόδι σου να μπει βαθιά στο παχύ στρώμα της στάχτης, άφησε να σε γδάρει το αιχμηρό κλαδί του καμένου δένδρου. Νοιώσε τον πόνο της γης στο σώμα σου, στην καρδιά σου…

Νοιώσε το θάνατο που κυριαρχεί. Νοιώσε τη στέρηση, τη ζωή που εχάθη. Νοιώσε το ρόγχο της φύσης στο ζώο που καίγεται και μαρτυρικά αργοπεθαίνει. Στο δένδρο το φλεγόμενο, που κοντανασαίνει βασανιστικά. Στο φοβισμένο κτύπο μιας ανεξερεύνητης καρδιάς, που δε ξέρεις που και τίνος είναι, μα τη νοιώθεις γύρω σου παντού, να σε στοιχειώνει.

Νοιώσε το θάνατο που διαμόρφωσες με ευθύνη σου, είτε με υπαιτιότητά σου, είτε με την αδιαφορία σου, και γίνε τώρα δημιουργός ζωής.

Τη γη που μάτωσες, αυτήν ν’ ασπαστείς. Να χύσεις το δάκρυ σου στο καυτερό της χώμα, να υποφέρεις από το θάνατο που ανασαίνει παντού.

Τότε θα νοιώσεις το βαρύ χρέος της δημιουργίας. Τότε θα καταλάβεις τι πα’ να πει ζωή, τι εστί ελπίδα.

       kapetanios.2011.07..03.jpg
Φωτ.: Κράτησε το χέρι σου τής καταστροφής… (γλυπτό σε κορμό καμένου δένδρου, Carved Forest, Argentina)

Η πράσινη ενέργεια στο Παρίσι θα «αναδυθεί» από τους υπονόμους

Πρωταγωνίστησαν στους «Αθλίους» και στο «Φάντασμα της Οπερας», «συνείδηση της πόλης» τούς αποκάλεσε ο Ουγκό και έχουν κερδίσει μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία, τη λογοτεχνία, την καθημερινότητα του Παρισιού.

Τώρα το δαιδαλώδες σύστημα των αποχετεύσεων της γαλλικής πρωτεύουσας, με μήκος που ξεπερνά τα 2.400 χλμ., καλείται να πρωταγωνιστήσει σε πρόγραμμα πράσινης ανάπτυξης.

Η γαλλική κυβέρνηση επιθυμεί μέχρι το 2020 να καλύψει το 30% των ενεργειακών αναγκών της Πόλης του Φωτός χρησιμοποιώντας ανανεώσιμες πηγές, και ειδικά τα νερά των υπονόμων για τη θέρμανση κτιρίων. Ηδη πειραματικά θερμαίνεται το δημοτικό σχολείο της οδού Ουατινί, στο 12ο διαμέρισμα, ενώ οι αρχές επιθυμούν να βάλουν στο πρόγραμμα και άλλα σχολικά συγκροτήματα, γυμναστήρια, κολυμβητήρια ακόμη και το προεδρικό μέγαρο. Το Παρίσι δεν είναι η πρώτη πόλη που εντάσσει τους υπονόμους στα προγράμματα πράσινης ενέργειας – η τεχνολογία έχει εφαρμοστεί και αλλού στη Γαλλία, τη Νορβηγία, την Ιαπωνία και τον Καναδά, όπου στήριξε τη θέρμανση του Ολυμπιακού Χωριού στους Χειμερινούς Αγώνες του 2010.

«Τα δίκτυα αποχετεύσεων είναι μια πηγή ενέργειας… που τώρα έχει αρχίσει να αξιοποιείται», λένε οι Γάλλοι ειδικοί, υποστηρίζοντας ότι τα ύδατα των υπονόμων (αυτά από τα μπάνια και τα πλυντήρια των σπιτιών) έχουν θερμοκρασία από 12 έως και 20 βαθμούς Κελσίου όλο τον χρόνο. Η θερμότητα των υδάτων επιτρέπει τη θέρμανση κοντινών κτιρίων μέσω αντλιών. Η εφαρμογή εντάσσεται στο σύστημα του «κυκλικού αστικού μεταβολισμού» (circular urban metabolism), που προωθεί την κάθε μορφή ανακύκλωσης με μοναδικό σκοπό την ενεργειακή ανεξαρτησία. Βασική πρόκληση, το κόστος για την αρχική εγκατάσταση του συστήματος, το οποίο όμως αντισταθμίζεται σταδιακά καθώς εξοικονομούνται μεγάλες ποσότητες καυσίμων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το κόστος για την εγκατάσταση του συστήματος, που καλύπτει στο 70% τις ανάγκες θέρμανσης του σχολικού συγκροτήματος της Ουατινί, ξεπέρασε τα 400.000 ευρώ.

http://www.enet.gr/?i=news.el.ecoenet&id=265899

 

Μπρος πίσω για τις Natura

Ενδίδοντας στις πιέσεις από την Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ η υπουργός Περιβάλλοντος πήρε για τέταρτη φορά πίσω τη διάταξη για την αρτιότητα δόμησης στις περιοχές Naturα, προκειμένου να αποσείσει τον κίνδυνο κυβερνητικών διαρροών στην ψήφιση του νομοσχεδίου για τη βιοποικιλότητα.

Πιο καλή η μοναξιά...Πιο καλή η μοναξιά…Τόσο η απαγόρευση «περαιτέρω κατάτμησης» των τεσσάρων στρεμμάτων που θεωρούνται άρτια προς δόμηση στις προστατευόμενες περιοχές όσο και η καταληκτική ημερομηνία (1η Μαρτίου 2011) για τις μετεγγραφές τίτλων ιδιοκτησίας στα υποθηκοφυλακεία αφαιρέθηκαν λίγες ώρες πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου, καθώς πυροδότησαν εκ νέου την αντίδραση των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που κινήθηκε στα όρια της καταψήφισης του συγκεκριμένου άρθρου.

Η τελευταία διατύπωση προβλέπει πως «κατ’ εξαίρεση θεωρούνται άρτια κατά παρέκκλιση γήπεδα έκτασης τουλάχιστον 4.000 τ.μ., τα οποία κατά τη δημοσίευση του παρόντος θεωρούνται άρτια και οικοδομήσιμα, σύμφωνα με τις οικείες πολεοδομικές διατάξεις». Οι ιδιοκτήτες δηλαδή των 4 στρεμμάτων θα έχουν τη δυνατότητα να χτίσουν, βάσει των κείμενων προϋποθέσεων, μέχρι τη δημοσίευση του νέου νόμου.

Την επαναδιατύπωση της διάταξης ζήτησαν εκτός του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαπα, οι Γ. Δριβελέγκας, Ν. Ζωίδης, Γ. Βούρος, Μ. Στρατάκης, Θ. Παπαγεωργίου, Αθανασία Μερεντίτη. Κατά της οριζόντιας ρύθμισης τάχτηκαν επίσης ο Κ. Γείτονας και η Αικατερίνη Περλεπέ-Σηφουνάκη. Επιφύλαξη στην ψήφιση του άρθρου διατύπωσαν ευθέως: ο Μιχ. Βαρβαρίγος, ο οποίος έθεσε ζήτημα συνταγματικής κατοχύρωσης, καθώς δεν προβλέπεται αποζημίωση των ιδιοκτητών που δεν καλύπτονται από την επίμαχη διάταξη. «Εξασφαλίζετε τεράστια πελατεία στα δικηγορικά γραφεία», είπε χαρακτηριστικά. Η Κατερίνα Μπατζελή, που υποστήριξε ότι η οριζόντια εφαρμογή του μέτρου οδηγεί σε σημαντικά οικιστικά προβλήματα. Ο Σπ. Μοσχόπουλος μίλησε για τα «τεράστια ποσά» που έχουν δαπανηθεί για την αγορά οικοπέδων, τονίζοντας ότι «δεν μπορεί να αντέξει όλο αυτό το βάρος ο πολίτης». Μετέφερε, δε, σχόλιο συντοπίτη του, που αναρωτήθηκε: «Οι μελετητές εκτός από τον χρυσογέρακα δεν είδαν και τους ανθρώπους;»

Αιχμηρή εμφανίστηκε και η Τόνια Αντωνίου: «Για την ανεπάρκεια και την ανικανότητα του κράτους και των υπηρεσιών του, που δεν μπορούν να εκπονήσουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες, τιμωρούμε τον πολίτη με οριζόντια ρύθμιση», είπε. Με τις αιτιάσεις των συναδέλφων του συντάχτηκε και ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, Κ. Καρτάλης, υπογραμμίζοντας ως αντίφασή του πως η ανάπτυξη μεγάλων τουριστικών εγκαταστάσεων σε εθνικούς δρυμούς θα οδηγήσει «στην οικολογική χρεοκοπία των ευαίσθητων περιοχών» και ζήτησε από την κυβέρνηση παρόμοια αυστηρότητα για «τις ρυθμίσεις που επιφέρουν σοβαρές ζημίες στο περιβάλλον».

Βελτιώσεις «μέχρι και την τελευταία στιγμή» ζήτησε και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης, τονίζοντας πως «το δάσος δεν θα μπορεί να προστατευθεί εάν ο άνθρωπος το βλέπει ως αντίπαλο». *

 

Οικολογικά χρώματα και χρώματα ήπιας χημείας

Persian Cheese VS. McDonald's Tomato Sauce

Οικολογικά χρώματα και χρώματα ήπιας χημείας

Πριν από μερικά μόλις χρόνια, η αναζήτηση οικολογικών χρωμάτων στην ελληνική αγορά ήταν πραγματικά μια ουτοπία. Τα κεντρικά χρωματοπωλεία αγνοούσαν και την ύπαρξή τους, οι μεγάλες ξένες εταιρείες κατασκευής χρωμάτων δεν εισήγαγαν οικολογικά χρώματα στην Ελλάδα, ελλείψει ζήτησης (παρότι στην Ευρώπη παράγονται μαζικά τα τελευταία 20 χρόνια) και στις μία – δύο εξαιρέσεις που υπήρχαν, το κόστος ήταν κυριολεκτικά απαγορευτικό.

Το πρόβλημα το αντιμετώπισα και ο ίδιος, πριν από αρκετά χρόνια, όταν εκτός από σπίτια πελατών του γραφείου μου, θέλησα να βάψω και το δικό μου σπίτι. Η μόνη λύση που βρήκα ήταν να κάνω εγώ ο ίδιος εισαγωγή οικολογικών χρωμάτων και μάλιστα από την Κύπρο, από την εξαιρετικής ποιότητας εταιρεία ΒΙΟΧΡΩΜ, που διευθύνει ο Δώρος Θεοδώρου.

Σήμερα, ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο και όχι μόνο γίνεται μαζική εισαγωγή ποιοτικών ευρωπαϊκών οικολογικών χρωμάτων, αλλά και αρκετές ελληνικές βιομηχανίες χρωμάτων παράγουν πολύ καλής ποιότητας χρώματα ήπιας χημίας.

Γιατί ουσιαστικά, οικολογικό χρώμα σημαίνει το χρώμα που φτιάχνεται κατά 100% με φυσικά συστατικά. Όμως αυτό έχει ένα πολύ υψηλό (προς το παρόν, ελπίζω!) κόστος. Ενώ το χρώμα ήπιας χημείας φιλικό προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, είναι ένα χρώμα που χρησιμοποιεί ήπιας σύστασης χημικά πρόσθετα.

Και τα μεν και τα δε, οφείλουν να ανταποκρίνονται στην εξής λογική:

Α) Να  έχουν μικρή κατανάλωση ενέργειας κατά την παραγωγή τους.

Τα ανόργανα χρώματα χρειάζονται πολύ λιγότερη ενέργεια για την κατασκευή τους, σε σχέση με τα χρώματα με οργανικό συνδετικό υλικό.

Β) Να έχουν περιορισμένη εκπομπή ρύπων.

Και κατά την παραγωγή τους αλλά και κατά την εφαρμογή τους και μάλιστα για χρόνια μετά να έχουν χαμηλή εκπομπή ρύπων.

Γ) Ανακύκλωση και διάθεση των αποβλήτων.

Τα χρώματα που παράγονται με βάση τα πετροχημικά συστατικά (ακρυλικά, βινυλικά, πλαστικά) δημιουργούν σημαντική ποσότητα αποβλήτων. Το νερό, μάλιστα, που χρησιμοποιείται στα εργοστάσια παραγωγής τους έχει τόσο πολύ υψηλό κόστος ανακύκλωσης που γίνεται ασύμφορο και έτσι το μολυσμένο νερό διοχετεύεται στο περιβάλλον και το μολύνει.

Δ) Διοξείδιο του άνθρακα.

Δημιουργούνται πολύ μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα κατά την παραγωγή των χημικών χρωμάτων.

Ε) Πιστοποιήσεις ποιότητας.

Με πιστοποιητικά ISO 14001, που πιστοποιεί την οικολογική ιδιότητα των προϊόντων και τη διαδικασία παραγωγής τους και ISO 5001, το πιο απαιτητικό δίπλωμα που συμπεριλαμβάνει και τον τομέα έρευνας και εξέλιξης της βιομηχανίας χρωμάτων.

Πιο συγκεκριμένα σε ποιότητες όλα αυτά μεταφράζονται με το πιο κάτω Παράδειγμα:

Εάν είχαμε ένα σπίτι 200 τ.μ. και το βάφαμε με οικολογικά χρώματα, θα είχαμε:

  • Εξοικονόμηση ενέργειας 3.350 KWh!
  • 80 Mio/m³ λιγότερους ρύπους!
  • 100.000 lt (λίτρα) λιγότερο ακάθαρτο νερό!
  • 170 lt λιγότερα στερεά απόβλητα!
  • 560 Kg λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα!

«Πράσινες» πολυκατοικίες τροφοδοτούνται αποκλειστικά από ΑΠΕ

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Το πρώτο ενεργειακά αυτοτροφοδοτούμενο σύμπλεγμα διαμερισμάτων αναμένεται να κατασκευαστεί σύντομα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ειδικότερα, πρόκειται για ένα σχέδιο κατασκευής έξι κτιρίων με 67 ενεργειακά αυτόνομα διαμερίσματα, σχεδιασμένα από τον γνωστό αρχιτέκτονα Bill Dunster.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Guardian οι έξι πολυκατοικίες, που θα κατασκευαστούν κοντά στο Brighton, θα συνδεθούν με ανεμογεννήτριες, ενώ η νότια πρόσοψη θα στρωθεί με ηλιακά – θερμικά και φωτοβολταϊκά πάνελ.

Οι μπαταρίες θα φορτίζονται κατά τη διάρκεια της ημέρας έτσι ώστε να υπάρχει φωτισμός της νύχτα, ενώ έμφαση θα δοθεί στη μόνωση των διαμερισμάτων για καλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας.

«Τα διαμερίσματα θα σχεδιαστούν με τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργείται ένα αίσθημα κοινότητας μεταξύ των κατοίκων» δήλωσε ο Colin Brace, υπεύθυνος ανάπτυξης του έργου.

«Επάνω στις ανεμογεννήτριες θα υπάρχουν λάμπες LED, οι οποίες θα φωτίζουν με κόκκινο, πορτοκαλί και πράσινο χρώμα δείχνοντας ποια πολυκατοικία σπαταλά περισσότερη ενέργεια», επισήμανε ο κ. Brace, προσθέτοντας ότι έτσι δημιουργείται υγιείς ανταγωνισμός μεταξύ των ενοίκων, ώστε να καταναλώνουν χαμηλότερη ενέργεια.

Τα διαμερίσματα του Portzed, έτσι όπως ονομάζεται το σύμπλεγμα κατοικιών, θα είναι κατά 22% ακριβότερα συγκριτικά με τα συμβατικά διαμερίσματα που είναι συνδεδεμένα στο δίκτυο, καθώς απαιτούνται επιπλέον έξοδα για τη μόνωση και την εγκατάσταση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Για το econews

Χρώμα και οικολογία.

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ…

Ο άνθρωπος ασέλγησε στη φύση και στους πόρους της με την βιομηχανική έκρηξη των τελευταίων 150 χρόνων και τώρα, έχοντας αρχίσει να καταλαβαίνει – ίσως όχι ακόμη σε βάθος – τα προβλήματα που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια έχει ξεκινήσει να αναζητά διορθωτικές κινήσεις.

Οι καταναλωτές συνειδητοποιούν ότι η στάση τους απέναντι στο περιβάλλον πρέπει να διαφοροποιηθεί και να αρχίσουν να σέβονται τη φύση και τους πόρους της.

Οι επιχειρήσεις αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι δραστηριότητές τους επηρεάζουν σε πολλές περιπτώσεις το περιβάλλον και ότι είναι υπεύθυνες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούν.

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ…

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιέλαβαν στη συνθήκη του Μάαστριχ την προστασία του περιβάλλοντος στους στόχους της ενιαίας Ευρώπης, έχοντας υπόψη ότι η αειφόρος οικονομική ανάπτυξη είναι αδύνατη χωρίς το σεβασμό του περιβάλλοντος.

Στόχος είναι ο σχεδιασμός, η παραγωγή και η διακίνηση προϊόντων που επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον σε όλο τον κύκλο της ζωής τους.

Με αυτό το γνώμονα, τέθηκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 1992 το Κοινοτικό Σύστημα Απονομής Οικολογικού Σήματος (EEC Regulation 880/1992), το οποίο έρχεται με βάση τεκμηριωμένα, αντικειμενικά και επιστημονικά κριτήρια να αξιολογήσει εάν ένα προϊόν είναι οικολογικό ή όχι.

Στόχος είναι τα Οικολογικά προϊόντα να μην υστερούν ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά και την απόδοσή τους.

To πλαίσιο αυτό είναι εθελοντικό, έχει στόχο να καλύψει όσο το δυνατό περισσότερες κατηγορίες προϊόντων και τα κριτήρια θα πρέπει να επαναξιολογούνται κάθε πέντε χρόνια.

Κάθε προϊόν που ικανοποιεί τα κριτήρια, πιστοποιείται με το ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΑτης Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μόνο κάθε προϊόν που φέρει το οικολογικό σήμα, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ!

Το σύστημα Οικολογικού Σήματος είναι

  • Πανευρωπαϊκό
  • Προαιρετικό
  • Επιλεκτικό
  • Διαφανές και αντιπροσωπευτικό
  • Εγκρίνεται επίσημα
  • Βασίζεται σε πολλαπλά κριτήρια
  • Έχει χαρακτηριστικό λογότυπο (το λουλούδι)

Τα οικολογικά κριτήρια καθορίζονται με βάση πόσο ρυπαίνει το προϊόν «από την κούνια μέχρι τον τάφο», δηλαδή σε καθένα από τα στάδια της ζωής του, αρχίζοντας από την εξόρυξη και παραγωγή των πρώτων υλών, συνεχίζοντας με τη διαδικασία παραγωγής , τη συσκευασία, τη διανομή, τη χρήση, τη διάρκεια, καταλήγοντας στην τελική διάθεση στο περιβάλλον. Σε όλα αυτά τα στάδια λαμβάνονται υπόψη κοι ακόλουθοι παράγοντες (πολλαπλά κριτήρια) :

    • ποιότητα αέρα, υδάτων
    • προστασία εδάφους, μείωση αποβλήτων
    • εξοικονόμηση ενέργειας, διαχείριση φυσικών πόρων
    • πρόληψη της αύξησης θερμοκρασίας του πλανήτη
    • προστασία της στοιβάδας του όζοντος
    • περιβαλλοντική ασφάλεια, θόρυβος
    • τεχνικά χαρακτηριστικά και επιδόσεις του προϊόντος κατά την εφαρμογή και τη χρήση
    • οδηγίες ασφαλούς χρήσης και διάθεσης υπολείμματος προϊόντος στο περιβάλλον
  • Το χαρακτηριστικό λογότυπο, (μαργαρίτα), χαρακτηρίζει όλα τα προϊόντα στα οποία έχει απονεμηθεί το Οικολογικό σήμα. Τα προϊόντα, τα οποία φέρουν τη μαργαρίτα, αναγνωρίζονται από περισσότερους από 370 εκ. καταναλωτές στην Ευρώπη.