Στοκάρισμα ντουλάπας

Στοκάρισμα της Ντουλάπας :

Υλικά που θα χρειαστούν για όλες τις φάσεις του βαψίματος.

  • Δύο συνθετικά ρολά ( κατάλληλα για λαδομπογιές )
  • Δύο πινέλα για κοψίματα.
  • Γυαλόχαρτα νούμερο 150.
  • Στόκος ( υπάρχει έτοιμος ακρυλικός που κάνει για τη δουλεία και στεγνώνει γρήγορα )
  • Δύο στοκαδόροι.
  • White Spirit ( για την αραίωση της βελατούρας αλλά και της λαδομπογιάς ).

  • Βελατούρα.

  • Ριπολίνη . ( Νερού ή νεφτιού ).

  • Καβαλέτα ( για να ακουμπήσουμε τα φύλλα για βάψιμο ή κατάλληλο σημείο βαφής ).

  • Πανιά.

  • Χαρτοταινίες.

  • Χαρτί για μόνωση του πατώματος .

  • Λιπαντικό για τους μεντεσέδες των φύλλων της ντουλάπας.

  • Κουβαδάκι για την ανάμειξη της λαδομπογιάς και της βελατούρας.

  • Σκαφάκι και μερικά καθαρα ξύλα ή αναδευτήρες για το ανακάτεμα.

     

    Στοκάρισμα :

    Χρησιμοποιώντας δύο στοκαδόρους ή σπάτουλες στοκάρουμε όλες τις ατέλειες και χτυπήματα που πιθανόν έχουν τα φύλλα μας. Μη βάζετε πολύ στόκο για να στεγνώνει γρήγορα αλλά αμα χρειαστεί ξαναγεμίστε. Σε μερικά σημεία όπου δεν μπαίνει ο στοκαδόρος σε μια μικρή σχισμή π,χ βάλτε λίγο στόκο με το δάχτυλο. Μαζεύετε το στόκο με μιά κίνηση του στοκαδόρου. Αφήστε το στόκο να στεγνώσει καλά πριν αρχίσετα ξανά. Μόλις στεγνώσει ό στόκος και αφού έχουμε βεβαιωθεί ότι το μερεμέτι μας έχει γεμίσει καλά και δεν χρειάζεται άλλο στόκο, τρίβουμε το σημείο ώσπου να γίνει εντελώς λείο. Μετά καθαρίζουμε την επιφάνεια καλά.

     

Enhanced by Zemanta

Προστασία επίπλων.

Χαρακτηριστικά : Το θρεπτικό γυαλιστικό κερί Black Bison με βάση από κερίκαρναούμπα, δίνει ασυναγώνιστη λάμψη στην πατίνα ενώ προστατεύει μόνιμα τα έπιπλασας. Οδηγίες χρήσεως : 1. Εφαρμόστε το Θρεπτικό Γυαλιστερό Κερί Black Bison με πανί ή μεατσαλόμαλλο Νο.000. 2. Αφήστε να στεγνώσει 2 έως 4 ώρες. 3. Γυαλίστε με μία μαλακιάβούρτσαH LIBERON συνιστά : Στην περίπτωση λερωμένων επίπλων (παλιά στρώματα κεριού, σκόνη, …) καθαρίστε προηγουμένως με ατσαλόμαλλο Νο.0 εμποτισμένο με καθαριστικόΞύλου.

 

Ανιλίνη νερού : Μια λύση για τα έπιπλα μας.

Ανιλίνι :

Παρακάτω θα δούμε πως να δίνουμε χρώμα στα έπιπλα μας αλλά και τα ξύλα μας χρησιμοποιώντας την Ανιλίνη νερού.

Πεύκο, έλατο, λεύκα, σουηδικό ξύλο (μαλακά ξύλα)

Αναδεικνύει τα νερά του ξύλου – Άοσμη κατά την εφαρμογή

Χαρακτηριστικά

Άοσμη και εύκολη στην εφαρμογή, η ανιλίνη νερού τονίζει τα νερά του ανοιχτόχρωμου

ξύλου.

1. Οδηγίες χρήσεως

1. Ανακινήστε καλά πριν τη χρήση για να πετύχετε ομοιογενές χρώμα.

2. Τρίψτε ελαφρά με ψιλό γυαλόχαρτο και απομακρύνετε τη σκόνη από τα έπιπλα.

Απομακρύνετε προηγουμένως κάθε υλικό φινιρίσματος: γυαλιστικό με καθαριστικό ξύλου,

βερνίκι με διαβρωτικό.

3. Εφαρμόστε την ανιλίνη νερού με πινέλο ή με βαμβάκι ακολουθώντας τα νερά του

ξύλου.

4. Κατά την εφαρμογή σκουπίστε τα υπολείμματα της ανιλίνης με στεγνό πανί.

5. Αφήστε να στεγνώσει 2 ώρες πριν το φινίρισμα.

H LIBERON συνιστά

Εάν επιλέξετε φινίρισμα με βάση το κερί, εφαρμόστε προστατευτικό κατά των λεκέδων για

να σταθεροποιήσετε την απόχρωση.

Εάν χρησιμοποιείτε περισσότερες από μία συσκευασίες αναμίξτε τα προηγουμένως για να

πετύχετε ομοιόμορφο χρώμα.

Εφαρμόστε σε θερμοκρασία 12 έως 25οC.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ

ΠΡΟΦΥΛΑΞΤΕ ΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΨΥΧΟΣ

S2: Κρατήστε το μακριά από παιδιά

S29 : Μην αδειάζεται το υπόλοιπο του περιεχομένου στην αποχέτευση

S51: Χρησιμοποιείται μόνο σε επαρκώς αεριζόμενους χώρους.

Περιέχει παράγωγο τετρα δι-νατριούχου άλατος, ενδέχεται να προκαλέσει αλλεργική

αντίδραση.

Απόδοση : 0,5 λίτρα = 5 μ2

Χρόνος στεγνώματος : 2 ώρες –

Εργαλεία : Πινέλο

Καθαρισμός : Νερό

 

Ξύλινες επιφάνειες. Προετοιμασία 2

Ξύλινες επιφάνειες. Προετοιμασία 2

Γέμισμα των λεπτών σχισμών:

Για να γεμίσετε γρήγορα τις λεπτές χαραμάδες αναμείξτε στόκο γενικής χρήσης με λίγο νερό μέχρι να γίνει κρεμώδης και εφαρμόστε τον στις σχισμές με ένα πινέλο. Μην μπλέκεται όμως σε πολύ τεχνικά θέματα θα βρείτε έτοιμους στόκους για όλες τις χρήσεις στα χρωματοπωλεία Γυαλοχαρτάρετε για να καθαρίσετε την επιφάνεια. Στα κουφώματα των παραθύρων χρησιμοποιήστε ξυλόστοκο. Περάστε τους ρόζους ένα χέρι με ειδικό στεγανωτικό ( γομολάκα) σε ξεφλουδισμένο ή ψημένο ξύλο και δύο ή τρία χέρια σε καινούργιο. Αν δεν προηγηθεί αυτό η ρητίνη θα περάσει μέσα από τους ρόζους και θα σχηματίσει ένα κίτρινο λεκέ μέσα από τα στρώματα της μπογιάς. Περάστε τις καινούργιες ή ξεφλουδισμένες επιφάνειες ένα χέρι αστάρι (εδώ χρησιμοποιούμε βελατούρα ή λάδι με νέφτι πριν τη βελατούρα , για ξύλινα κουφώματα, παντζούρια κ,α ) . Όταν στεγνώσουν και σκληρύνουν γυαλοχαρτίστε ελαφρά για να σχηματιστεί μια πολύ λεπτή βάση για την τελική επίστρωση. Για καλύτερα αποτελέσματα χρειάζονται δύο χέρια βάσης λίγο αραιωμένα με νέφτι για να μπορούμε να τα περάσουμε. Οι περισσότερες μπογιές για ξύλινες επιφάνειες προσφέρονται σε ματ, σατινέ και γυαλιστερή λαδομπογιά.

Αστεγανοποίητες επιφάνειες:

Στις αστεγανοποίητες καινούργιες επιφάνειες η παλιές ξύλινες επιφάνειες πρέπει να γίνει καλός καθαρισμός και να απομακρυνθούν σκλήθρες και σκόνες. Στην πρώτη φάση μπορούμε να στοκάρουμε τυχόν ατέλειες και να γυαλοχαρτάρουμε για να φύγουν τα υπολείμματα στόκου. Έπειτα μπορούμε να βάψουμε το ξύλο με μια μπογιά εμποτισμού ( ανιλίνη ) μετά συντηρητικό και τέλος το βερνίκι. Αν θέλουμε να βάψουμε το ξύλο με λαδομπογιά στοκάρουμε, τρίβουμε , περνάμε ένα ή δύο χέρια βελατούρα ανάλογα με την στιλπνότητα ή απορροφητικότητα του ξύλου και τέλος το τελικό χέρι λαδομπογιάς.

Βαμμένες ξύλινες επιφάνειες : Latex η στιλπνές.

Για τον καθαρισμό των επιφανειών όσον αφορά σε λατέξ επιφάνειες πλένουμε με διάλυμα απολίπανσης ή απορρυπαντικό και αφήνουμε να στεγνώσει ενώ όταν πρόκειται για στιλπνή μπογιά τρίβουμε με χοντρό γυαλόχαρτο και νερό. Μετά γεμίζουμε τις μεγάλες τρύπες με στόκο και τρίβουμε . Σε περίπτωση που θα χρησιμοποιηθεί υδατοδιαλυτό χρώμα περνάμε ακρυλικό αστάρι σαν βάση για να αποκαλυφθούν οι βρομιές και αφήνουμε δύο ώρες να στεγνώσει.

Επιφάνειες κοντραπλακέ:

Στις ξύλινες επιφάνειες από κόντρα-πλακέ τρίβουμε με μια μαλακή βούρτσα και αν υπάρχουν γεμίζουμε τις τρύπες με στόκο. Στη συνέχεια περνάμε ένα χέρι αστάρι- στεγανωτικό και αφήνουμε να στεγνώσει. Έπειτα αν πρόκειται να περάσουμε υδατοδιαλυτό χρώμα περνάμε ένα χέρι ακρυλικό αστάρι και αφήνουμε να στεγνώσει. Αν πρόκειται να περάσουμε λαδομπογιά περνάμε ένα χέρι βελατούρα και την αφήνουμε να στεγνώσει καλά.

Επιφάνειες από καπλαμά:

Για να καθαρίσουμε ξύλινες επιφάνειες από καπλαμά τρίβουμε με μια μαλακή βούρτσα και τις περνάμε με λεπτό γυαλόχαρτο. Ακολουθεί το στοκάρισμα και η στεγανοποίηση ανάλογα με την βαφή που θα εφαρμόσουμε. Όταν βάψουμε λαδομπογιά περνάμε ένα χέρι βελατούρα και όταν βάψουμε υδατοδιαλυτό χρώμα περνάμε ένα χέρι ακρυλικό αστάρι.

Λουστραρισμένες επιφάνειες:

Για να καθαρίσουμε λουστραρισμένα ξύλα πρέπει να τα βουρτσίσουμε καλά με μια σκληρή βούρτσα για να αφαιρέσουμε το βερνίκι. Για τα δύσκολα σημεία χρησιμοποιούμε ριμούβερ και μετά καθαρίζουμε με νερό και ξύδι ή καθαρό οινόπνευμα. Γυαλοχαρτάρουμε και καθαρίζουμε

την επιφάνεια Αν περάσουμε υδατοδιαλυτό χρώμα περνάμε ένα χέρι ακρυλικά αστάρι, αν περάσουμε λαδομπογιά εφαρμόζουμε ένα χέρι βελατούρα και μόλις στεγνώσει καλά περνάμε την λαδομπογιά.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και φυλλάδιά αλλά και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος αυτού ή όλο αρκεί να τοποθετηθεί ένας σύνδεσμος προς την σελίδα μας.

Ξύλινες επιφάνειες : Συντήρηση των επίπλων μας.

Το ξύλο παραμένει πάντα βασικό υλικό για τη δημιουργία επίπλων. Είναι γνωστό ότι ξύλινα έπιπλα μπορούμε να βρούμε σε πολύ απλές φόρμες και κοινές χρήσεις μέχρι αληθινά έργα τέχνης. Σε κάθε περίπτωση τα ξύλινα έπιπλά μας έχουν την δική τους αξία. Μια αξία που θα κρατήσει περισσότερο αν τα εκτιμήσουμε και τα συντηρήσουμε σωστά.

Ξυλεία:
Για να κατανοήσετε συνολικά την αξία των επίπλων σας, είναι σημαντικό να τα αντιμετωπίσετε σαν ξεχωριστά κομμάτια, που κανένα δεν είναι ίδιο με το άλλο. Υπάρχει διαφορά στο χρώμα και στα «νερά» κάθε ξύλου, που ποικίλει από δέντρο σε δέντρο. Οι παράγοντες της κληρονομικότητας και του περιβάλλοντος παίζουν σημαντικό ρόλο στα δέντρα πριν υλοτομηθούν, επηρεάζοντας τη διάρθρωση των «νερών», την πυκνότητα, το σχήμα, κ.λπ. Ακόμα και όταν γίνεται επιμελής διαχωρισμός της ξυλείας, ανάλογα με το είδος των γραμμώσεων κάθε κορμού, αυτές οι παραλλαγές θα υπάρχου και θα είναι εμφανείς στα έπιπλά σας σε διαφορετικό βαθμό. Είναι εκείνο το κομμάτι που προσδίδει τη χαρακτηριστική μοναδικότητα κάθε μασίφ (ατόφιου-συμπαγούς) ξύλινου επίπλου και πρέπει να είναι αναμενόμενη. Υπάρχουν τεχνίτες που κάνουν το καλύτερο δυνατό για να διατηρήσουν τη μορφή του ξύλου αδιάκοπα αμετάβλητη σε ένα ολόκληρο κομμάτι επίπλου, αλλά είναι ενδεχόμενο να υπάρχουν παραλλαγές από σανίδα σε σανίδα. Προσπαθούν επίσης να κρατήσουν την πυκνότητα και το σχήμα των γραμμών σταθερά, αλλά μπορούν να το κάνουν μόνο μέχρι κάποιο σημείο.

Ξύλο κερασιάς:
Η κερασιά διαθέτει ένα μοναδικό και όμορφο είδος σκληρού ξύλου. Οι πιο πρόσφατα κομμένες κερασιές έχουν πιο φωτεινό χρώμα. Αλλά εξαιτίας της φυσική διαδικασίας της φωτοσύνθεσης που προκαλείται από το φυσικό φως του ήλιου και την οξείδωση, το ξύλο της κερασιάς θα σκουραίνει καθώς γερνά. Μετά από μια χρονική περίοδο θα αποκτήσει ένα «ζεστό» κοκκινωπό χρώμα με στιλπνή επιφάνεια και καστανόχρωμη χροιά. Ο μέγιστος βαθμός χρωματισμού της θα ποικίλλει από δέντρο σε δέντρο. Το ξύλο της κερασιάς κυμαίνεται μεταξύ του απαλού κίτρινου και του φωτεινού κόκκινου-καφέ χρώματος με σκουρότερες τις περιοχές των ρόζων, που προσθέτουν χαρακτηριστικό στιλ και κοντράστ στο ξύλο της. Αυτές οι περιοχές των ρόζων και των γραμμώσεων δεν αποτελούν ατέλεια, αλλά είναι το φυσικό χαρακτηριστικό του ξύλου της κερασιάς. Είναι ένα αρκετά σκληρό ξύλο, όμως όχι τόσο σκληρό όπως η βελανιδιά ή ο σφένδαμος και τραυματίζεται με γραντζουνιές και βαθουλώματα, αν το κακομεταχειριστείτε. Χάρη σ’ αυτήν τη μοναδική ικανότητά του να χρωματίζεται φυσικά, θα καλύψει γραντζουνιές και βαθουλώματα για να τα εναρμονίσει με το περιβάλλον ξύλο και να τα συνδυάσει με απόλυτα ευχάριστο τρόπο. Αν αποκτήσετε ένα έπιπλο από φρέσκια, φυσική κερασιά, είναι καλό να περιστρέφετε κατά χρονικά διαστήματα τους λαμπτήρες ή το φωτιστικό, γιατί η περιοχή που καλύπτεται από το λαμπτήρα δεν θα σκουραίνει τόσο γρήγορα όσο το εκτεθειμένο ξύλο. Εάν αυτό συμβεί, αφαιρέστε τον τεχνητό φωτισμό και τοποθετήστε το έπιπλο κοντά σε ένα ηλιόλουστο παράθυρο, όπου η ανοιχτόχρωμη περιοχή θα εξαφανιστεί γρήγορα.

Βελανιδιά & φλαμουριά:
Το ξύλο και των δύο δέντρων έχει φυσικό χρώμα αρκετά ξανθό, που καθώς γερνά θα γίνεται όλο και πιο «ζεστή» η χρωματική χροιά του, αλλά σαφώς δεν πρόκειται ποτέ να μοιάσει με το χρώμα της κερασιάς. Και τα δύο αυτά είδη έχουν σκληρό ξύλο και αρκετά ελαστικό, αλλά με την κακή χρήση θα αποκτήσει σίγουρα γραντζουνιές. Μια γρατσουνιά στη φλαμουριά ή τη βελανιδιά δεν θα καλυφθεί με φυσικό χρωματισμό όπως γίνεται μια τις γρατσουνιές στο ξύλο της κερασιάς. Και τα δύο έχουν «νερά» που σχηματίζουν διάφορα σχέδια και μπορούν να βαφτούν, αλλά ακόμη και τότε θα μπορεί κάποιος να δει τις απαλές γραμμές τους μέσα από το βαμμένο χρώμα. Η φλαμουριά είναι γενικά πολύ οικονομική και αποδοτική στη χρήση, ενώ συγχρόνως πολύ σκληρή. Η φλαμουριά, παρά τη σκληρότητα της, είναι αρκετά ευλύγιστη. Μπορεί να κάμπτεται σε διάφορα σχήματα, όπως και σχήμα τόξου. Μ’ αυτή τη μορφή χρησιμοποιείται συχνά για πλάτη σε καρέκλες. 

Σφένδαμος:
Έχει συνήθως πιο σκουρόχρωμες ραβδώσεις, οι οποίες είναι φυσικό χαρακτηριστικό τού σφένδαμου και όχι κάποιο ελάττωμα του ξύλου. Ο σφένδαμος έχει από τη φύση του πολύ ξανθό χρώμα, που όμως θα ωριμάσει και θα αποκτήσει γλυκύτητα, ειδικά όταν εκτεθεί άμεσα στο ηλιακό φως. Το ξύλο του είναι επίσης πολύ σκληρό, αλλά όχι ανίκητο. Αν εκτεθεί σε δοκιμασίες, θα αποκτήσει χαρακιές και λακκούβες. Μια χαρακιά στον σφένδαμο δεν θα χρωματιστεί όπως μια χαρακιά στο ξύλο της κερασιάς. Επειδή τα «νερά» αυτού του ξύλου είναι επίπεδα, το ξύλο του συνήθως βάφεται. Ένα χρωματικό τελείωμα στο σφένδαμο δεν επιτρέπει στα «νερά» του να φαίνονται, όπως γίνεται με την βελανιδιά και τη φλαμουριά. Η σημύδα είναι επίσης ένα από τα σκληρά ξύλα, που μοιάζει πάρα πολύ με τον σφένδαμο και είναι πιο επωφελής στην απόδοση.

Πεύκο:
Είναι οικονομικά ένα πολύ αποδοτικό ξύλο, μαλακό και με πολλά χαρακτηριστικά. Έχει σταθερούς ρόζους, ρωγμές, και σκουρότερες ραβδώσεις. Το ξύλο του έχει μια φυσική τάση να ωριμάζει και να σκουραίνει με το χρόνο. Η διαδικασία σκούρηνσης δεν είναι τόσο ακραία όσο της κερασιάς, αλλά το παλιό πεύκο διαθέτει ένα πλούσιο, κεχριμπαρένιο χρώμα που τα πιο πρόσφατα κομμένα δέντρα θα το αποκτήσουν μόνο με το χρόνο. Το πεύκο είναι πολύ μαλακό και επιρρεπές σε γρατσουνιές και ζουλίγματα. Μια γρατσουνιά ή ένα ζούλιγμα στο πεύκο δεν πρόκειται να καλυφθεί όπως μια γρατσουνιά στο ξύλο της κερασιάς.

Θερμοκρασία, υγρασία και ηλιακό φως:
Όλα τα κομψά και ντελικάτα έπιπλα, είτε είναι ολοκαίνουργια είτε αντίκες, πρέπει να έχουν όσο το δυνατόν πιο σταθερό περιβάλλον. Πρέπει να διατηρούνται σε χώρο με αρκετά σταθερή θερμοκρασία και επίπεδα υγρασίας. Αυτό μπορει να πραγματοποιηθεί με τη χρησιμοποίηση ενός υγραντήρα τους χειμωνιάτικους μήνες και ενός αποξηραντή το καλοκαίρι. Η υγρασία αναγκάζει το ξύλο να υποστεί διαστολή ή συστολή. Ακόμα κι αν τα έπιπλά μας φτιάχνονται για να προσαρμόζονται σε τέτοιες μεταβολές, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί σε μια συστολή ή διαστολή να μην επανέλθει κάποια επιφάνεια στην αναμενόμενη, αρχική της θέση.

Η έντονη, άμεση και παρατεταμένη έκθεση στο φως του ήλιου μπορεί να γίνει αιτία να στεγνώσουν τα έπιπλά σας και να εξασθενίσουν κατά τη διάρκεια του χρόνου. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή σ’ αυτό, καθώς δεν υπάρχει καμμία επικάλυψη που να μπορεί ολοκληρωτικά να καταστείλει τις ακτίνες UV του ήλιου.

Φροντίδα:
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί βιοτέχνες και εταιρείες που χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά επικάλυψης και φινιρίσματος στα έπιπλα. Παρ’ όλα αυτά, σε καμιά ξύλινη επιφάνεια μην αφήνετε ποτέ στεκούμενο νερό, ανεξάρτητα από το προϊόν που χρησιμοποιήθηκε για το φινίρισμά τους. Οι τάβλες των τραπεζιών που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν σε τραπεζαρίες, επεξεργάζονται με ιδιαίτερο τρόπο. Καλύπτονται με πολλαπλά στρώματα ανθεκτικής στο νερό λάκκας ή πολυουρεθάνης. Επίσης αποφεύγετε όσο μπορείτε, να κάνετε χρήση διάφορων γυαλιστικών και προϊόντων καθαρισμού των επίπλων, γιατί η παρατεταμένη χρήση τους θ’ αφήσει επάνω στα έπιπλα ένα παχύ στρώμα από λάδι και κερί.

Γενικά, το στεγνό ξεσκόνισμα είναι επαρκές για τα λουστραρισμένα με λάκκα κομμάτια. Τα έπιπλα που η τελευταία επικάλυψή τους γίνεται με λάδι περασμένο με το χέρι, χρειάζονται ανανέωση λαδιού δύο φορές το χρόνο. Και ιδιαίτερα όσα βρίσκονται μέσα σε σπίτια με στεγνή ατμόσφαιρα εξαιτίας της θέρμανσης, θα διαπιστώσετε ότι αυτό πρέπει να γίνεται συχνότερα. Εξαιτίας των πολλαπλών επιλογών σε φινιρίσματα και λούστρα, το καλύτερο είναι να ζητάτε πληροφορίες και οδηγίες για τη φροντίδα κάθε ιδιαίτερου κομματιού που αγοράζετε, από τους ειδικούς ή τον κατασκευαστή του επίπλου.

Η σωστή και μετρημένη όμως χρήση μπορεί να κάνει αυτά τα προϊόντα σύμμαχους. Τα γυαλιστικά αυτού του τύπου αποτελούνται συνήθως από συνθετικά λάδια που δεν προκαλούν αντίδραση και δεν καταστρέφουν τις περισσότερες επιφάνειες. Ίσως μάλιστα προσφέρουν και κάποια αντίσταση στις γρατσουνιές, ενώ δίνουν στο ξύλο ένα βαθύτερο, πλουσιότερο χρώμα.

Μερικά από τα πιο κοινά προβλήματα των επίπλων και οι αιτίες που τα προκαλούν:

-Τα λούστρα γίνονται πιο εύθραυστα και ραγίζουν, με το πέρασμα του χρόνου λόγω γήρανσης, μια διαδικασία που επιταχύνεται συχνά από την υπερβολική θερμότητα και την έκθεση στον ήλιο ή σε κάποια άλλη πηγή φωτός.

-Επίσης το λούστρο μαλακώνει και αποκτά κολλώδη υφή, όταν έρθει σε επαφή με τα οξέα από τον ιδρώτα του σώματος και τα αλκάλια των σαπουνιών ή άλλων προϊόντων καθαρισμού.

-Οι γρατσουνιές προκαλούνται από τραχιά αντικείμενα που τρίβονται επάνω στις ξύλινες επιφάνειες.

-Οι ρωγμές στο ξύλο είναι αποτέλεσμα της υπερβολικής ξηρότητάς του.

Βαφή ξύλου 1:

ΤΕΧΝΙΚΗ ΠΕΡΑΣΜΑΤΟΣ

Όπως αναφέραμε είναι σημαντική η τεχνική που εφαρμόζουμε για το πέρασμα των επιλεγμένων βαφών. Κανονικά η βαφή περνιέται με πινέλο, πιστόλι, κύλινδρο, σφουγγάρι και ηλεκτροστατικά. Το πέρασμα με πινέλο, που έχει σχεδόν καταργηθεί σε βιομηχανικό επίπεδο εφαρμόζεται ακόμη σε περιπτώσεις ανώμαλων επιφανειών, διότι ο ψεκασμός δημιουργεί ζώνες σκιάς, κοντά στις γωνίες, ενώ επιτυγχάνεται καλύτερη ομοιογένεια με το πινέλο.


Τα πινέλα πρέπει να είναι απαλά και η βαφή πρέπει να περνιέται σε μεγάλες ποσότητες και ομοιογενώς σε όλη την επιφάνεια, πάντα σύμφωνα με τα νερά του ξύλου για να αποφεύγονται πινελιές επιπλέον στο πέρασμα με πινέλο είναι απαραίτητη η χρήση αργών διαλυτών, για να επιτύχουμε πιο ομοιογενές χρώμα έχοντας όμως υπ* όψη ότι επιμηκύνονται οι χρόνοι εργασίας)· Για όλα όσα λέχθηκαν ως εδώ οι βαφές νερού ενδείκνυνται περισσότερο για πέρασμα με πινέλο. Για τον ψεκασμό (χειρωνακτικά ή μηχανικά)χρησιμοποιούνται κανονικά πιστόλια που τροφοδο­τούνται από αντλίες αέρος airless,ή πιο απλά από κοινά πιστόλια με δοχείο. Μ’αυτό τον τρόπο επιτυγχάνεται μεγαλύτερη παραγωγικότητα,αλλά ταυτόχρονα και μεγάλη κατανάλωση οφειλόμενη στον υπερψεκασμό.Τα μπεκ που χρησιμοποιούνται είναι 1.2 ως 1.5 χιλ. για παραδοσιακά πιστόλια και 0.5 ως 0.7 χιλ. για συστήματα υψηλής πίεσης τόπου airless Ένας έμπειρος βαφέας,με πιστόλι καταφέρνει να κατανέμει το προϊόν σε όλη την επιφάνεια του ξύλου, επιτυγχάνοντας έναν ομοιογενή χρωματισμό ακόμη και στα σημεία μεγάλης απορροφητικότητας που με το πινέλο θα γινόταν πιο σκούρα.

Αν πρέπει να ράψουμε επιφάνειες με γωνίες, πρέπει να χρησιμοποιούμε βαφή με αργό διαλύτη και χαμηλότερη πίεση αέρος.

Η εφαρμογή με εμβάπτιση, χρησιμοποιείται κυρίως για προϊόντα τόρνου όπως καρέκλες κ.λπ. Στην περίπτωση αυτή ο διαλύτης πρέπει να είναι αργός, για να επιτρέπει στη βαφή να απλώνεται σ’όλη την επιφάνεια χωρίς ν’αφήνει κηλίδες ή σταγόνες.

Για την τεχνική αυτή χρησιμοποιούνται πολύ οι βαφές νερού, ειδικά παρασκευασμένες, που επιτυγχάνουν επιφάνειες πολύ ομοιογενείς χωρίς κατάλοιπα από σταγόνες. Το πέρασμα με μηχανές κυλίνδρων, χρησιμοποιείται για επίπεδες επιφάνειες. Η βαφή είναι ειδικά παρασκευασμένη ώστε να μένει στον κύλινδρο και να κατανέμεται ομοιογενώς σ’όλη την επιφάνεια επιτυγχάνοντας έτσι μεγαλύτερη παραγωγικότητα.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο μέτρημα του ιξώδους της βαφής στον κύλινδρο, τα  οποίο επιτυγχάνεται με την προσθήκη του ανάλογου διαλύτη.

Μία άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται κυρίως στον τομέα παραγωγής επίπλων αναπαλαίωσης είναι το σκούπισμα με πανί. Η βαφή περνιέται αρχικά με πιστόλι ή πινέλο και μετά, αφού περάσουν λίγα λεπτά, σκουπίζουμε με πανί βαμβακερό. Επιτυγχάνεται έτσι καλή ομοιογένεια, αλλά τονίζονται οι πόροι επειδή το πανί οδηγεί το χρώμα υποχρεωτικά εκεί. Για τον λόγο αυτό είναι καλό να χρησιμοποιούνται αργοί διαλύτες. Τέλος, μία άλλη τεχνική που γίνεται με ειδικά μηχανήματα είναι ο ηλεκτροστατικός ψεκασμός. Η αρχή λειτουργίας του, επιτρέπει το βάψιμο ταυτοχρόνως και της εμπρόσθιας και της οπίσθιας επιφάνειας.

Γενικά χρησιμοποιείται για αντικείμενα καμπύλα, η προϊόντα τόρνου, δύσκολα κομμάτια δηλαδή για βαφή με κανονικό ψεκασμό. Η τεχνική αυτή έχει σχεδόν ολοκληρωτικά αντικατασταθεί από την τεχνική της εμβάπτισης.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΒΑΨΙΜΟ

Το σωστό βάψιμο είναι βασικό διότι τα λάθη, ειδικά σε ανώμαλες επιφάνειες δύσκολα διορθώνονται, ενώ το λακάρισμα επιτρέπει κάποιες διορθώσεις χάρις στο γιαλοχαρτάρισμα και το πέρασμα ενός άλλου χεριού. Να λοιπόν μερικές χρήσιμες οδηγίες:

1. Επιλέξτε το ξύλο προσεκτικά αποφεύγοντας τα γαλαζωμένα ξύλα, τα πορώδη και τα κηλιδωμένα.

2. Όταν βάφουμε καπλαμάδες, προσοχή στην κόλλα που δημιουργεί πρόβλημα βγαίνοντας από τους πόρους ειδικά όταν χρησιμοποιούμε βαφές νερού.

3. Γιαλοχαρτάρετε την επιφάνεια καλά στην διεύθυνση της ίνας με γυαλόχαρτο Νο 180-220

4. Γιαλοχαρτάρετε το ξύλο στα σόκορα που είναι πιο απορροφητικά με λεπτότερο νούμερο.

5. Καθαρίστε την σκόνη απ΄το τρίψιμο για ν’αποφύγετε κηλίδες απορρόφησης.

6. Ετοιμάστε την σωστή πάντα ποσότητα βαφής ώστε να μπορείτε να τελειώσετε την δουλειά, για να αποφεύγετε νέες ετοιμασίες βαφής με κίνδυνο την ομοιογένεια.

7. Αν χρησιμοποιήσετε παστέλ βαφή , καλοπτική ή ημικαλυπτική (με βαριά μόρια) χρειάζεται ανακάτεμα, πριν και κατά την διάρκεια της βαφής. ( ΤΟ ΑΝΑΚΑΤΕΜΑ ΤΗΣ ΒΑΦΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ).

8. Όταν βάφουμε, η εργασία πρέπει να εκτελείται απ’το ίδιο άτομο, διότι αν αλλάξει χέρι και (συνεπώς η ταχύτητα περάσματος) το αποτέλεσμα δεν θα είναι ομοιογενές.

9. Όταν βάφουμε μεγάλα κομμάτια με πιστόλι, περνάμε την βαφή σταυρωτά για καλύτερη ομοιομορφία.

10. Πριν απ’ την έναρξη της εργασίας, να κάνετε μια δοκιμή, διότι ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο ξύλο και την ποσότητα βαφής μπορεί να έχουμε διαφορετικά αποτελέσματα από το επιθυμητό

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και φυλλάδια που έχω συλλέξει σε κλαδικές οικοδομικές εκθέσεις, τεχνικά περιοδικά που είμαι συνδρομητής αλλά και η πείρα μου σαν ελαιοχρωματιστής και οικοδόμος γενικότερα. Παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο της επίπονης διαδικασίας σύνταξης των άρθρων και αν αντιγράψετε μέρος ή όλο το άρθρο, επισυνάψτε ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα μας.

Τονίζοντας τα νερά του ξύλου.

    ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ:

    Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα νερά του ξύλου είναι αυτό που χαρίζουν στο υλικό την πραγματική του ομορφιά, είναι αυτά που δίνουν ομορφιά σε ένα έπιπλο ή δείχνουν την αξία ενός κουφώματος , ενός διαχωριστικού ή μιας κορνίζας. Εδώ θα μιλήσουμε για την τεχνική εφαρμογή της διχρωμίας των νερών του ξύλου. Αν παρατηρήσουμε τα ξύλα θα δούμε πως τα νερά και οι ρόζοι έχουν συνήθως πιο σκούρο χρώμα από την υπόλοιπη επιφάνεια, που είναι πιο ανοιχτόχρωμη . Με μια ειδική χρωματική επέμβαση μπορούμε να τονίσουμε με διχρωμία τα νερά του ξύλου και να πετύχουμε ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα τόσο σε μεγάλες όσο και σε μικρές επιφάνειες.

 

ΥΛΙΚΑ :

  • Φυσικός σπόγγος :
  • Νέφτι (πεύκου ή ζωγραφικής ):
  • Λαδομπογιά ( ζωγραφικής , χρώμα Indian Yellow):
  • Σκόνες (ζωγραφικής , χρώματα τιτάνιο λευκό και Σιένα ωμή ):

  • Πανί ή χαρτί κουζίνας :

  • Κτένα από λάστιχο για το τόνισμα των νερών του ξύλου ( σε χρωματοπωλεία):

  • Τρία μικρά μπολ:

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ :

Στάδιο 1: Χρησιμοποιούμε το φυσικό σπόγγο ( πάντα ανάλογο σε μέγεθος ανάλογο με την επιφάνεια που θα βαφτεί) , για να απλώσουμε το χρώμα στην επιφάνεια πιο εύκολα και σταθερά. Αφού διαλύσετε τις σκόνες σε διαφορετικά μπολ ( μια κουταλιά σούπας χρώμα και μια νερό), βρέξτε ελαφρά το σπόγγο και πάρτε λίγο χρώμα από το ένα μπολ και λίγο από το άλλο. Κατόπιν με σταθερές κινήσεις απλώστε το χρώμα μέχρι να καλυφθεί καλά όλη η επιφάνεια. Επαναλάβετε για όσο χρειαστεί. Χωρίς να αφήσετε την επιφάνεια να στεγνώσει εντελώς, προχωρήστε στο επόμενο στάδιο.

Στάδιο 2: Με το πανί ή το χαρτί της κουζίνας, σκουπίστε καλά την επιφάνεια για να φύγει το περιττό χρώμα και να φανούν τα νερά του ξύλου.

Στάδιο 3: Διαλύστε τη λαδομπογιά στο τρίτο μπολ ( μια κουταλιά του γλυκού χρώμα και μία νέφτι) . Ξεπλύνετε καλά το σπόγγο, στεγνώστε τον από το νερό εντελώς και βυθίστε τον στη διαλυμένη λαδομπογιά. Κατόπιν απλώστε τη λαδομπογιά πάνω στην επιφάνεια δύο φορές και χωρίς να στεγνώσει συνεχίστε στο επόμενο στάδιο.

Στάδιο 4: Με τη λαστιχένια κτένα αφαιρέστε το περιττό χρώμα από την επιφάνεια, με κινήσεις δυνατές και σταθερές με φορά από πάνω προς τα κάτω. Όταν η κτένα γεμίσει από χρώμα σκουπίστε τη με ένα πανί και συνεχίστε μέχρι να τονιστούν καλά τα νερά του ξύλου. Για να διατηρηθεί καλύτερα η επιφάνειά σας, μετά από μερικές μέρες ψεκάστε την με κάποιο spray ή περάστε τη με λούστρο διαλυμένο με νέφτι πεύκου, χρησιμοποιώντας ένα φαρδύ πινέλο ελαιοχρωματιστών. Το λούστρο να είναι διάφανο ματ.

 

Πηγές: Τεχνικά φυλλάδια, περιοδικά Χρώματος και διακόσμησης που είμαι συνδρομητής και προσωπική εμπειρία σαν ελαιοχρωματιστής.