Ξύλινες επιφάνειες. Αξιολόγηση της επιφάνειας.

Πρέπει να το ξαναβάψεις ??

Μελετήστε το ξύλο : Απομακρύνεται το χρώμα από ένα σημείο που δύσκολα φαίνεται για να αποκτήσετε μια καλή ιδέα του ξύλου. Πολλά έπιπλα φτιάχνονται από διαφορετικά είδη ξύλου οπότε πρέπει να ψάξετε σε περισσότερες από μία επιφάνειες.

Ψάξτε για ενδείξεις : Κοιτάξτε για πληροφορίες σχετικά με τον κατασκευαστή . Ψάξτε την εγγύηση του επίπλου για να μπορέσετε να επικοινωνήσετε με τον κατασκευαστή σχετικά με την ποιότητα του ξύλινου στοιχείου.

Εκτίμησε την κατάσταση του ξύλου : Είναι σαπισμένο ή αποτελείτε από πεπιεσμένα ρινίσματα ξύλου σκεπασμένα από φύλλο ξύλου ? Είναι κατασκευαστικά γερό ? Αυτό μπορεί να σε βοηθείσει να το περάσεις βερνίκι να το βάψεις ή να το αφήσεις στη μοίρα του.

Αξιολόγησε την κατάσταση της επιφάνειας : Υπάρχουν ατέλειες όπως βαθουλώματα, σκασίματα ή καψίματα ? Καθορίστε αν πρέπει και αξίζει τον κόπο να κάνετε επισκευές.

Μπορείς να το επισκευάσεις χωρίς διαβρωτικά: Αρκετές από τις κηλίδες και ατέλειες μπορούν να διορθωθούν χωρίς διαβρωτικά. Για παράδειγμα: Λεκέδες νερού μπορούν να απομακρυνθούν με ένα διαλυτικό λάκας η μετουσιωμένο αλκοόλ.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και φυλλάδια αλλά και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος ή όλο αρκεί να υπάρχει αναφορά στη σελίδα μας.

Προετοιμασία ξύλινων επιφανειών 1:

Προετοιμασία ξύλινων επιφανειών:


Γενικές συμβουλές για το πως θα προετοιμάσετε τις ξύλινες επιφάνειες έπιπλα, δάπεδα και και όλες τις ξύλινες επιφάνειες και τα παράγωγα τους.

Η καλή προετοιμασία εξασφαλίζει καλή εμφάνιση και τέλειο αποτέλεσμα. Οι ξύλινες επιφάνειες λόγω της ευαισθησίας τους χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή και προετοιμασία για να έχουν αισθητικά καλή εμφάνιση αλλά και ανθεκτικότητα στο χρόνο στις συνθήκες του περιβάλλοντος. Οι ξύλινες επιφάνειες εσωτερικές και εξωτερικές απαιτούν διαφορετικά είδη προστασίας λόγω των διαφορετικών επιδράσεων που δέχονται. Οι εφαρμογές στις ξύλινες επιφάνειες πρέπει να συντηρούν να προστατεύουν , να διακοσμούν και να αναδεικνύουν την φυσική ομορφιά του ξύλου.

Ξύλινες επιφάνειες και όρια στο χώρο :

Τα ξύλινα μέρη ενός χώρου, πόρτες , παράθυρα, πλαίσια, σοβατεπί, κορνίζες και πασαμέντα αποτελούν ένα είδος συνόρων, χωρίζοντας οπτικά οριζόντιες και κάθετες επιφάνειες σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους. Οι βέργες των τοίχων για πίνακες εκτός από τον πρακτικό σκοπό που εξυπηρετούν ( προστασία των τοίχων ), είναι και αρχιτεκτονικά τεχνάσματα για το σπάσιμο επίπεδων επιφανειών και τη βελτίωση των αναλογιών ενός χώρου. Παλιότερα όταν το ξύλο και η εργασία ήταν φθηνότερα όλες αυτές οι λεπτομέρειες διαβαθμίζονταν με γύψινες κορνίζες τόσο εμφανείς όσο και κατασκευαστικές. Οι πόρτες είχαν χωρίσματα, τα πλαίσια τους είχαν ένα αξιοπρόσεκτο πλάτος τα σοβατεπί είχαν ένα τέτοιο βάθος και πάχος που εξισορροπούσαν το ύψος του ταβανιού και τις κορνίζες. Ξύλινα τμήματα σαν αυτά προσθέτουν πολύ στην όψη ενός δωματίου και αξίζει τον κόπο να ενταχθούν στη διακόσμηση. Αν βαφτούν σε γυαλιστερό κατάλευκο χρώμα μπορούν να συναγωνιστούν τις επιφάνειες των τοίχων αντί να τις πλαισιώνουν .

Αποκατάσταση και προετοιμασία :

Η κοπιαστική προετοιμασία βαφής μιας ξύλινης επιφάνειας αποδίδει πάντα καρπούς. Αυτές οι επιφάνειες έχουν πολλή χρήση και αν η μπογιά έχει κάνει βαθουλώματα και ρωγμές θα μαζέψει βρομιά που θα είναι δύσκολο να βγει. Το μέγεθος της απαιτούμενης αποκατάστασης εξαρτάται από την κατάσταση της παλιάς εργασίας βαφής. Αν είναι σχετικά λεία και στρωτή , συνήθως αρκεί ένα πλύσιμο με ένα αραιό αλκυδικό διάλυμα για την αφαίρεση βρομιάς καθώς και λίγο γέμισμα και γυολοχαρτάρισμα για το σφράγισμα σκασιμάτων και οπών από καρφιά. Μέχρι ενός σημείου ή φθαρμένη και σπασμένη ξύλινη επιφάνεια μπορεί να αποκατασταθεί με γέμισμα. Κανείς δεν προχωρά στην ρευστοποίηση της μπογιάς αν δεν υπάρχει λόγος. Αν όμως μια βαμμένη επιφάνεια είναι αποσαθρωμένη ή το υλικό φινιρίσματος έχει την τάση να ξεβάφει η να τρέχει στα τελευταία στρώματα θα κερδίσετε χρόνο αν το αφαιρέσετε.

Ρευστοποίηση μπογιάς:

Η ρευστοποίηση της μπογιάς με ένα καμινέτο συγκόλλησης ή με ένα πιστόλι θερμότητας είναι η γρηγορότερη μέθοδος. Για να γίνει καλή δουλειά θα πρέπει να πάρετε ένα μεγάλο καμινέτο ή πιστόλι θερμότητας. Ξεκινήστε από γη βάση της περιοχής η μπογιά της οποίας πρέπει να αφαιρεθεί. Όσο η ζέστη αυξάνεται τόσο θα μαλακώνει η μπογιά πάνω στον ξύστη. Τοποθετήστε ένα μεταλλικό δοχείο στο πάτωνα για τα ζεστά λιωμένα κομμάτια μπογιάς. Μετακινήστε το καμινέτο πάνω-κάτω περνώντας το συνέχεια με τον ξύστη προσέχοντας να πηγαίνετε με τα νερά του ξύλου για να μην χαράξετε το ξύλο και δημιουργήσετε μεγαλύτερα προβλήματα.

Απόξεση της μπογιάς:

Η απόξεση της μπογιάς (stripping ) είναι μια ηπιότερη μέθοδος για να φθάσει κανείς στο ξύλο. Ακολουθήστε τις οδηγίες του κατασκευαστή αλλά πριν αρχίσετε να ξύνεταιι αφήστε το stripper ( απομακρυντές μπογιάς-ριμούβερ) να δράσει και να μαλακώσει την μπογιά. Καλό είναι να φοράτε γάντια. Χρησιμοποιήστε έναν επίπεδο ξύστη για τις ομαλές επιφάνειες και ένα άγκιστρο για τις γωνίες. Όταν τελειώσετε σκουπίστε την επιφάνεια με νερό και λίγο ξύδι ή οινόπνευμα για να απομακρύνετε υπολείμματα της χημικής ουσίας. Μετά το καθάρισμα γυαλοχαρτάρετε την επιφάνεια για να γίνει επίπεδη και λεία.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και φυλλάδιά αλλά και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος αυτού ή όλο αρκεί να τοποθετηθεί ένας σύνδεσμος προς την σελίδα μας.

Ξύλινες επιφάνειες: Γενικές οδηγίες εφαρμογής.

Εξοπλισμός Ασφαλείας.


Γάντια : Προστατεύσετε τα χέρια σας από τα χημικά φορώντας γάντια. Αν χρησιμοποιήτε μη τοξικά προϊόντα όπως βαφές και βερνίκια ένα απλό ζευγάρι πλαστικά γάντια είναι κατάλληλα. Αν δουλέψετε με χημικά όπως διαβρωτικά χρησιμοποιήστε γάντια φτιαγμένα ειδικά για αυτό το σκοπό.

Γυαλιά προστασίας : Προστατεύστε τα μάτια σας με γυαλιά ειδικά όταν περνάτε χημικά βερνίκια.

Μάσκα για τη σκόνη και αναπνευστήρας : Αν χρησιμοποιήτε δυνατά διαλυτικά φορέστε αναπνευστήρα . Η μάσκα σκόνης χρειάζεται όταν τρίβετε ή περνάτε με πινέλο κάποιο χρώμα.

Χαρτί προστασίας: Οπουδήποτε και αν δουλεύετε θα χρειαστείτε χαρτί προστασίας για να προστατεύσετε πατώματα ή άλλες επιφάνειες.

Ανεμιστήρας : Ο ανεμιστήρας ανανεώνει τον αέρα και απομακρύνει τα επικίνδυνα σωματίδια που αιωρούνται στο χώρο.

Γυαλοχαρτάρισμα:

Απλά ή στρόγγυλά τριβεία : Μερικοί μάστορες προτιμούν να τρίβουν τα πάντα με το χέρι γιατί ή αίσθηση αμεσότητας και ελέγχου της επιφάνειας είναι καλύτερη. Ό,ως τα διάφορα τριβεία έχουν εξίσου καλό αποτέλεσμα.

Γυαλόχαρτα : Χρειαζόμαστε διαφορετικά είδη γυαλόχαρτου. Αρχίζετε πάντα με το πιο χοντρό για να καταλήξουμε στο πιο ψιλό που ενδείκνυται για το τελικά φινίρισμα.

Τριβεία χειρός :Τυλίξτε το γυαλόχαρτο γύρω από το τριβείο. Μερικοί τοποθετούν φελλό μεταξύ της επιφάνειας του τριβείου και του γυαλόχαρτου για καλύτερη επαφή. Μερικά απλά γυαλόχαρτα τυλιγμένα κατάλληλα θα κάνουν τη δουλεία σε γωνίες και τρεξίματα.

Αφαίρεση παλαιών στρωμάτων :

Καμινέτο : Αν απομακρύνεται χρώμα ένα καμινέτο κάνει τη δουλεία χωρίς να χρειαστεί να καταφύγουμε σε ανθυγιεινά διαβρωτικά.

Ξύστρες : Χρησιμοποιήστε τις για να απομακρύνεται μπογιά από δύσκολα σημεία. Κυκλοφορούν ξύστρες με πολλές κεφαλές κατάλληλες για όλες τις γωνίες.

Χημικά σκευάσματα : Χρησιμοποιήστε το καταλληλότερο για τη δουλειά διαβρωτικό και ακολουθήστε τις οδηγίες εφαρμογής και προστασίας.

Εφαρμογή :

Πανιά και χάρτινες πετσέτες: Μερικοί μάστορες εφαρμόζουν το χρώμα με πανιά ή χάρτινες πετσέτες. Οι χάρτινες πετσέτες είναι κατάλληλες για να απομακρύνουμε σκόνες και υπολείμματα.

Πινέλα από φυσική τρίχα χοίρου : Χρησιμοποιήστε πινέλα καλής ποιότητας για να εφαρμόσετε χρώματα βασισμένα στο λάδι.

Συνθετικά πινέλα : Καλύτερα να χρησιμοποιούνται σε χρώματα με βάση το νερό.

Στιλβωτικά εργαλεία : Μερικοί μάστορες προτιμούν να εφαρμόζουν το κερί η το στιλβωτικό με ένα πανί.

Πιστόλια βαφής : Αν και χάνεται πολύ υλικό στη διαδικασία, χρησιμοποιήτε σε μεγάλες και πολλές επιφάνειες για πιο γρήγορα αποτελέσματα. Επαγγελματική χρήση.

Διάφορα εργαλεία :

Χαρτοταινίες : Χρησιμοποιήστε χαρτοταινίες και εφημερίδες για να μονώσετε τα σημεία που δεν θέλετε να βάψετε ή να λερώσετε.

Δοχεία αποθήκευσης : Για να κρατήσετε λίγο χρώμα σε περίπτωση που θα το χρειαστείτε αργότερα.

Πλαστικές ταινίες ή σακούλες : Χρησιμοποιήστε τις για να τυλίξτε τα πινέλα σας για λίγο και να είναι πάλι υγρά και όχι ξεραμένα όταν τα χρησιμοποιήσετε πάλι.

Φυσικό λάδι : Κατάλληλο για να απομακρύνεται από τα χέρια σας βερνίκια αντί να χρησιμοποιήσετε ένα χημικό προϊόν.

Πηγές : Τεχνικά περιοδικά και φυλλάδια αλλά και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος ή όλο αρκεί να υπάρχει αναφορά στη σελίδα μας.

 

Ξύλινες επιφάνειες:Συστήματα προστασίας

Ξύλινες επιφάνειες

Συστήματα προστασίας

Ένα ξύλινο σπίτι κοντά στη θάλασσα είναι ένα όνειρο για πολλούς. Κι όπως κάθε όνειρο, είναι αρκετά δύσκολο να πραγματοποιηθεί αφού είναι γνωστό το πόσο ευαίσθητες είναι οι ξύλινες επιφάνειες όταν έρχονται σε επαφή με το νερό και την υγρασία. Έτσι πριν ακόμη αρχίσουμε να ελπίζουμε, καλό είναι να ενημερωθούμε για όλα τα μέτρα που πρέπει να πάρουμε προκειμένου να προφυλάξουμε το σπίτι μας από τις βλαβερές επιπτώσεις της υγρασίας.

Το να επιλέξουμε τη λύση του ξύλου για το εξοχικό μας σπίτι, είναι μια απόφαση που σίγουρα συνδυάζει την υψηλή αισθητική. Μια παραδοσιακή δίρριχτη στέγη με εμφανή δοκάρια, μια πέργκολα στη βεράντα , ένα ξύλινο δάπεδο και γενικότερα μια εξοχική κατοικία με κάθετες και οριζόντιες επιφάνειες από ξύλο, είναι ένα όνειρο που πολλοί θα ήθελαν να πραγματοποιήσουν. Τι γίνεται όμως όταν αυτό το σπίτι βρίσκεται κοντά στη θάλασσα? Πώς μπορεί ένα ξύλινο δάπεδο να τοποθετείται δίπλα σε μια πισίνα , ένας ξύλινος πάγκος να είναι εκτεθειμένος στην αρμύρα ή ένας ξύλινος τοίχος να έρχεται αντιμέτωπος με τη βροχή ή με το δυνατό ήλιο, χωρίς να εμφανίζονται μετά από λίγο καιρό τα πρώτα σημάδια φθοράς. Σε αυτά τα εύλογα ερωτήματα αντιπαραθέτομαι σαν απάντηση τα μέτρα προστασίας που εξασφαλίζουν το αποτέλεσμα το οποίο δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί χωρίς τη σχολαστική εφαρμογή τους.

Το ξύλο και ο κύκλος διόγκωσης-συρρίκνωσης.

Τα ξύλινα παράθυρα και οι πόρτες ανήκουν στα δομικά στοιχεία σταθερών διαστάσεων. Τους επιτρέπεται δηλαδή να αντιδρούν στις διακυμάνσεις εξωτερικών παραγόντων (υγρασία, θερμοκρασία ) με τη μικρότερη δυνατή αλλαγή διαστάσεων. Το ξύλο σε αντίθεση με το μέταλλο, δεν συστοδιαστέλεται τόσο θερμικά αλλά υγρασιακά.επεξεργασία λοιπόν της επιφάνειας του με υλικά ρυθμιστές (βαλβίδες) της υγρασίας του πυρήνα του, του επιτρέπει να διατηρεί σε χαμηλό βαθμό τον αναπόφευκτο κύκλο διόγκωσης-συρρίκνωσης. Μια αλλαγή της εμπεριεχόμενης υγρασίας του ξύλου κατά 1% έχει σαν αποτέλεσμα μια εφαπτόμενη μεταβολή της διάστασης κατά 0,2%. Ως εκ τούτου ένα στοιχείο ξύλου διαμέτρου 10cm αντιδρά σε μια αλλαγή μήκους 2mm.. Αν μάλιστα τοποθετηθούν και επεξεργασμένα ακόμα ξύλα σε νέα υγρή οικοδομή, η εμπεριεχόμενη υγρασία τους ανέρχεται βάσει του ανωτέρω διαγράμματος. Μια βασική γνώση που πρέπει να έχει κανείς:ΟΙ άθικτες βαφές και τα βερνίκια ρυθμίζουν το υγρασιακό περιβάλλον του βαμμένου ξύλου στην τιμή του 15% περίπου. Κάθε βαμμένο ή βερνικωμένο ξύλο θα οδηγηθεί λοιπόν σταδιακά σε περιεχόμενη υγρασία 15% .Συμπέρασμα: Κάθε εργασία βαφής (αλλά και κατασκευής) ξύλου πρέπει να διενεργείται κοντά στον υγρασιακό βαθμό του 15% που θα είναι και ο μελλοντικός. Σε αντίθετη περίπτωση η πορεία του βαμμένου ξύλου προς το 15% θα σημαίνει είτε διόγκωση είτε συρρίκνωση και της βαφής και όλης της ξύλινης κατασκευής. Οι ζημιές και οι ανεξήγητες αποκολλήσεις έχουν ήδη δρομολογηθεί. Ύπάρχουν στην αγορά φορητοί μετρητές υγρασίας ώστε να γνωρίζει κανείς αν τη στιγμή της βαφής η περιεχόμενη υγρασία του ξύλου, βρίσκεται άνωθεν ή κάτωθεν του 15% .Στην περίπτωση αυτή πρέπει να περιμένει κανείς η να ρυθμίσει την υγρασία με αερισμό ή θέρμανση κοντά στην τιμή αυτή.

Το ξύλινο παράθυρο κινδυνεύει από την εσωτερική πλευρά.

Στους χειμερινούς μήνες την περίοδο της θέρμανσης-όσο παράδοξο και αν ακούγεται- η υγρασία που είναι δεσμευμένη στον αέρα του εσωτερικού χώρου είναι περισσότερη και ως εκ τούτου εξασκεί υψηλότερη μερική πίεση από την εξωτερική υγρασία. Αυτό οδηγεί, ιδίως στις ψυχρές μέρες, σε μια ισχυρή διαπίδυση υδρατμών από τον εσωτερικό χώρο-μέσω της μάζας του ξύλου-προς τα έξω. Για να μην καταπονηθεί λοιπόν υγρασιακά η εξωτερική βαφή από αρνητική πίεση εξερχομένων υδρατμών οφείλει να έχει χαμηλό συντελεστή αντίστασης διαπίδυσης. Να δρα δηλαδή ρυθμιστικά ως προς την υγρασία , ενώ αντίθετα η βαφή της εσωτερικής πλευράς οφείλει να παρουσιάζει υψηλότερη αντίσταση διαπίδυσης από την εξωτερική. Αυτό επιτυγχάνεται απλά με ένα επιπλέον χέρι βαφής εσωτερικά. Στη χώρα μας εμπειρικά γίνεται το αντίθετο με τα γνωστά αποτελέσματα.

Οι ετήσιοι δακτύλιοι και οι ξυλουργικές κακοτεχνίες.

Αν το ξύλο έχει κοπεί εφαπτομενικά ή έχει υψηλό εύρος ετησίων δακτυλίων τείνει, ιδίως στο ακραίο καταπονούμενο κάτω πλαίσιο του παραθύρου , σε υψηλή διόγκωση -συρρίκνωση. Αυτές οι μετακινήσεις θέτουν υψηλές απαιτήσεις στην ελαστικότητα της βαφής και συχνά την υπερβαίνουν αν συνδυασθούν με υψηλό εύρος ετήσιων δακτυλίων. Οι συνδέσεις ξύλων μπορούν να δεχθούν βαφή όταν τα ενωμένα ξύλα έχουν στο σημείο σύνδεσης ίδιο εύρος ετησίων δακτυλίων. Η ένωση ξύλων με ευρείς αποκολλήσεις της βαφής λόγω της διαφοράς του συντελεστή διαστολής τους. Η βαφή αποκτά ρωγμές στην περιοχή του ξύλου με τους ευρείς δακτυλίους.

Εφαρμογή βαφής η βερνικιού σε ξύλα

Γενικές προεργασίες

Ανεξάρτητα από το αν θα βαφούν τα ξύλα ή αν θα περαστούν με βερνίκι, η επιτυχία της κατασκευής ή της ανακαίνισης εξαρτάται από τη σωστή αναγνώριση της κατάστασης του ξύλου και από τις σχολαστικές προεργασίες . Ξεκινάμε πάντα από τον έλεγχο του υπόβαθρου. Για ποιο είδος παλαιάς βαφής πρόκειται. Ποία είναι η πρόσφυσή της στο υπόβαθρο. Ποια είναι η εμπεριεχόμενη υγρασία του ξύλου. Αυτό τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν με αυτή τη σειρά.

1:Έλεγχος είδους παλαιάς βαφής.

Τεστ νίτρου:

Η αναγνώριση της παλαιάς βαφής επιτυγχάνεται με το τεστ νίτρου. Επαλείφουμε διάλυμα νίτρου στην επιφάνεια .Αν προκύψει μικρή διάλυση της βαφής πρόκειται για βαφή αλκυδική(διαλύτου).Αν η διάλυση είναι έντονη πρόκειται για ριπολίνη βάσεως νερού. Στην πρώτη περίπτωση η ανακαίνιση γίνεται με οποιοδήποτε υλικό. Στη δεύτερη μόνο με υλικό της ίδιας οικογένειας (νερού). Και στις δύο περιπτώσεις προηγείται ελαφρύ γυαλοχαρτάρισμα αφού προηγουμένως διενεργηθούν οι επόμενοι δύο έλεγχοι.

2:Έλεγχος πρόσφυσης

Τεστ πλέγματος

Τεστ ταινίας

Τεστ πλέγματος: Χαράζουμε το παλαιό χρώμα με κοφτερό μαχαίρι ή ξυράφι, σε αποστάσεις 2mm,οριζόντια και κάθετα ώστε να δημιουργηθούν τετραγωνίδια. Κατά τη χάραξη δεν επιτρέπεται να αποκολληθούν περισσότερα του 20% των τετραγωνιδίων.

Τεστ ταινίας: Πιέζουμε αυτοκόλλητη ταινία κάθετα σε μια τομή χάραξης και την αποκολλάμε τραβώντας την προς τα πίσω. Αν η παλαιά βαφή δεν παραμείνει στη θέση της ,πρέπει να απομακρυνθεί πλήρως. Στα βερνίκια ο έλεγχος δεν σταματά εδώ: Ακολουθεί η τοποθέτηση ενός βρεγμένου πανιού για να ελεγχθεί αν το βερνίκι ή το ξύλο έχουν αλλοιωθεί κλιματολογικά. Αν μετά από λίγη ώρα προκύψει στο σημείο αυτό ένας υγρός σκούρος λεκές, οφείλουμε να απομακρύνουμε πλήρως το βερνίκι και να τρίψουμε το ξύλο μέχρι να εμφανισθεί σταθερή υγιής επιφάνεια.

3:Έλεγχος εμπεριεχόμενης υγρασίας του ξύλου

Αποτελεί ένα κρίσιμο σημείο. Πριν από τη βαφή ή το βερνίκι, πρέπει να βρίσκεται περίπου στο 15% ( στα κωνοφόρα 17%, στα φυλλοβόλα 15% και στα τροπικά 12% ) .Η τιμή της υγρασίας προσδιορίζεται με ειδικούς μετρητές.

Προεργασία για βερνίκι

1:Απομάκρυνση παλαιών ασταθών βερνικιών

Παλαιά όχι πλέον σταθερά βερνίκια πρέπει να απομακρύνονται ριζικά με ειδικό εργαλείο. Το χρησιμοποιούμε πάντα παράλληλα με τις ίνες του ξύλου .

2:Τρίψιμο

Ακολουθεί σχολαστικό τρίψιμο όλης της επιφάνειας με ειδικό εργαλείο.

Τελικά χέρια

Σε ένα με βερνίκι επεξεργασμένο ξύλο δίνεται η ευκαιρία να αποδώσει προς τα έξω την πραγματική υφή που περιμένει κανείς από το υλικό αυτό. Η μεγάλη ποικιλία βερνικιών που υπάρχει στην αγορά , ξεκινά από δεκάδες αποχρώσεις στους φυσικούς τόνους του ξύλου και φθάνει σε δυναμικές μοντέρνες αποχρώσεις. Ποτέ βέβαια δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι οι κλιματολογικοί παράγοντες μπορεί να απαιτήσουν μια συγκεκριμένη δομή στρώσεων και να θέσουν όρια στις χρωματικές επιλογές. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνώ κανείς ότι πόρτες και παράθυρα, επεξεργασμένα με βερνίκια απαιτούν-σε σύγκριση με τα βαμμένα-λόγω της ευκολότερης διαπερατότητας των υπεριωδών, βραχύτερα χρονικά διαστήματα συντήρησης.

1:Εμποτισμός

Μετά από τις προεργασίες βερνικιού ακολουθεί, μια προ επάλειψη με υλικό βάσεως διαλυτών νέας τεχνολογίες δηλαδή χωρίς αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Το υλικό αυτό επιτυγχάνει υψηλή διείσδυση, ρυθμίζει την υγρασία, τη διαπνοή και προστατεύει από τους μπλε μύκητες (κυάνωση).

2:Προ επάλειψη

Μετά από τον εμποτισμό ακολουθεί το πρώτο χέρι βερνικιού, η προ επάλειψη , με το ίδιο το υδατοδιαλυτό βερνίκι σκέτο. Αν προϋπάρχουν παλαιά σταθερά βερνίκια, τα γυαλοχαρτίζουμε και δεν προ επαλείφουμε παρά μόνον τα σημεία που τα βερνίκια αυτά έχουν τυχόν αποκολληθεί.

3:Ενδιάμεσο και τελικό χέρι

Μετά από την προ επάλειψη ακολουθεί το πρώτο και το τελικό χέρι βερνικιού με το υδατοδιαλυτό πάλι βερνίκι σκέτο.

Σπατουλάρισμα ξύλινων επιφανειών 2

 

ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Σ’ ένα βάζο ρίχνουμε όλα τα υγρά υλικά και τα ανακατεύουμε.

Μετά ρίχνουμε τον τσίγκο και τέλος το στόκο.

Αν το υλικό είναι σφιχτό του ρίχνουμε λίγο νέφτι. Αν είναι αραιό  

προσθέτουμε τσίγκο. Το υλικό διατηρείται όταν του ρίξουμε από

πάνω νερό. Καλό είναι όμως να φτιάχνουμε τόσο υλικό όσο μας

είναι απαραίτητο για να δουλέψουμε την ίδια μέρα γιατί την

επόμενη δεν είναι και τόσο κατάλληλο.

ΤΡΟΠΟΣ ΣΠΑΤΟΥΛΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΘΥΡΩΝ ΚΑΙ ΝΤΟΥΛΑΠΟΦΥΛΛΩΝ

Πριν σπατουλαριστούν οι επιφάνειες πρέπει να τριφτούν με

γυαλόχαρτο και να ξεσκονιστούν.

Το σπατουλάρισμα αυτό γίνεται με δύο τρόπους. Ο ένας είναι

να βάλουμε τις πόρτες στον πάγκο και ο άλλος είναι να τις

σπατουλάρουμε όρθιες. Αν σπατουλάρουμε στον πάγκο θα πρέπει

οι σπατουλιές να γίνονται από το πάνω μέρος μέχρι το κάτω δίχως

ματίσεις στη μέση. Αν τις σπατουλάρουμε όρθιες θα πρέπει οι

ματίσεις να γίνονται 50-60 πόντους από το κάτω μέρος της πόρτας.

Φτιάχνουμε το σέρτικο και σπατουλάρουμε την πρώτη επίστρωση

αφήνοντας λίγο υλικό, όσο τραβάει η πόρτα από μόνη της.

Αλείβουμε άλλες πόρτες και ύστερα από 15-20 λεπτά τις

δευτερώνουμε με τον ίδιο τρόπο. Αν δεν έχουμε καλή επιφάνεια

σπατουλάρουμε και τρίτη επίστρωση. Ένας τεχνίτης φτιάχνει

την πόρτα με δύο επιστρώσεις, αλλά ένας ερασιτέχνης μπορεί

να κάνει τρεις και τέσσερις ξυστές και με διαφορά 20 λεπτών

η κάθε μία. Ύστερα από το σπατουλάρισμα και ενώ θα έχουν

περάσει 2-3 ώρες κάνουμε το πάτημα. Δηλαδή με τη δεξιά

σπάτουλα καθαρή και χωρίς υλικό πατάμε ελαφρά όλες τις

επιφάνειες που σπατουλάραμε και με το στοκαδόρο κόβουμε

όπου μας έχουν μείνει χοντράδια στόκου σε πατούρες, πηχάκια κλπ.

Τέλος, με την ξεσκονίστρα ξεσκονίζουμε όλες τις επιφάνειες

ώστε να φύγουν οι περιττοί στόκοι.

Αν κάποιος νομίζει ότι δεν μπορεί να κάνει το πάτημα γιατί του

μαδάει το σπατουλάρισμα θα ήταν καλύτερα να ξεσκονίσει απλώς

τις επιφάνειες από τα χοντράδια και να μην πατήσει. Μετά το

στέγνωμα τους θα απαιτηθεί μεγαλύτερος χρόνος για το τρίψιμο.

Με τον ίδιο τρόπο που σπατουλάρουμε τις πόρτες φτιάχνουμε

και τα ντουλαπόφυλα με τη διαφορά ότι τις πατούρες δεν τις

σπατουλάρουμε με το στοκαδόρο αλλά με το δάχτυλο.

ΣΠΑΤΟΥΛΑΡΙΣΜΑ ΚΑΣΩΜΑΤΩΝ

Το σπατουλάρισμα των κασωμάτων δεν διαφέρει από το

σπατουλάρισμα των πόρτων. Συγκεκριμένα, με δεξιά

σπάτουλα ή ατσάλινα σπατουλάρουμε μία επίστρωση τα

φαρδιά σημεία της κάσας (μπόγια) αφήνοντας λίγη ποσότητα

σέρτικου τόσο όσο τραβάει η επιφάνεια (ξυστά).

Αλείβουμε 4-5 κάσσες και σε διάστημα μισής ώρας από την

πρώτη επίστρωση γυρίζουμε και τις δευτερώνουμε με τον

ίδιο τρόπο. Αν δεν έχουν καλή επιφάνεια περνάμε και τρίτο

ή τέταρτο σπατουλάρισμα.

Όταν σπατουλαριστούν τα μπόγια με στοκαδόρο ή στενή

ατσαλίνα, αλείβουμε πατούρες, πρεβάζια και γενικά όλες τις

μικροεπιφάνειες αφήνοντας περισσότερο υλικό ώστε να

τελειοποιηθούν με δύο επιστρώσεις. Στα σημεία που δεν

μπαίνει στοκαδόρος ή ατσαλίνα (όπως εσοχές, καμπύλες κλπ.)

περνάμε μια επίστρωση με το δάχτυλο μας ή με οτιδήποτε που

νομίζουμε ότι μπορούμε να στρώσουμε το σέρτικο.

Μετά από 2-3 ώρες φτιάχνουμε το πάτημα. Πατάμε δηλαδή με τη

δεξιά σπάτουλα όλα τα μπόγια και με το στοκαδόρο τις

μικροεπιφάνειες αφαιρώντας τους περιττούς στόκους.

Αν δεν καταφέρνουμε να φτιάξουμε το πάτημα γιατί μαδάνε τα

σπατουλαρίσματα τότε δεν πατάμε καθόλου, αλλά με μία

ξεσκονίστρα περνάμε όλες τις επιφάνειες αφαιρώντας από τις

γωνίες τους περιττούς στόκους.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε πως προσπαθήσαμε να σας

δώσουμε έναν τρόπο σπατουλαρίσματος που, χωρίς να είναι ο

τέλειος, οπωσδήποτε όμως σας βάζει μέσα στο νόημα του

σπατουλαρίσματος και σας προσφέρει τις βασικές γνώσεις πάνω

στο συγκεκριμένο θέμα. Από κει και πέρα, ανάλογα με την πείρα

που αποκτάει ο καθένας, συμπληρώνει δικούς του τρόπους σπατουλαρίσματος.

Το σημαντικότερο είναι να καλυφθούν οι επιφάνειες των ξύλων όσο

καλύτερα και περισσότερο μπορούμε. Αν υπάρχουν ατέλειες στο

σπατουλάρισμα, στις οδηγίες των εργασιών σας αναφέρουμε πώς διορθώνονται.

ΤΡΙΨΙΜΟ

Για να τρίψουμε τις σπατουλαρισμένες επιφάνειες θα πρέπει να

περάσουν 3-10 μέρες ώστε να είναι τελείως στεγνός ο στόκος.

Ο χρόνος εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες. θα πρέπει κατά το τρίψιμο

να μη μαδάει.

Το τρίψιμο, σε αυτή την φάση εργασίας είναι σημαντικός παράγοντας

για την ολοκλήρωση του σπατουλαρίσματος. Χρειάζεται υπομονή και

προσοχή γιατί, όπως αναφέραμε και σε άλλο κεφάλαιο, όσο καλά υλικά

κι αν βάλουμε ή όσο καλά κι αν σπατουλάρουμε, αν δεν προσέξουμε

στο τρίψιμο όλα πάνε χαμένα.

Το τρίψιμο γίνεται με γυαλόχαρτο Νο 2. Αν όμως τα ξύλα είναι πολύ

καιρό σπατουλαρισμένα, χρησιμοποιούμε και Νο 3. Τρίβουμε πρώτα

τις μεγάλες επιφάνειες. Στα σημεία που υπάρχουν σπατουλιές

μπορούμε να τις σβήσουμε με το γυαλόχαρτο, αρκεί να προσέξουμε.

Το ίδιο κάνουμε και σε όλες τις μικροεπιφάνειες (πατούρες, πρεβάζια,

πηχάκια κτλ.) τρί­βοντας τις πολύ καλά ώστε σε ορισμένα σημεία να

φανεί ακόμα και το ξύλο. Επίσης εκτός των σπατουλαρισμένων

επιφανειών πρέπει να τριφτούν και τυχόν ατέλειες του ξύλου όπως

γωνίες, σκαλίσματα κτλ. δεδομένου ότι τα επόμενα τριψίματα των

εργασιών που θα ακολουθήσουν δεν μας επιτρέπουν να τρίψουμε

γερά αυτά τα σημεία. Επομένως ό,τι είναι να γίνει θα γίνει τώρα.

Εδώ θα τονίσουμε και πάλι να μην κάνετε οικονομία χρόνου τουλάχιστον

σ’ αυτό το τρίψιμο. Ίσως θα πρέπει να θυμόμαστε κάποιες σοφές ελληνικές

παροιμίες όπως «όποιος βιάζεται σκοντάφτει» ή «το καλό πράγμα αργεί» κτλ.

Μετά το σπατουλάρισμα και το τρίψιμο των ξύλινων επιφανειών περνάμε

τη βελατούρα με τον ίδιο τρόπο που περνάμε και τη ριπολίνη. Αν έχουμε

να περάσουμε χρωματιστές ριπολίνες, θα πρέπει να χρωματίσουμε στην

ίδια απόχρωση και τη βελατούρα.