Ανάγλυφη Πατίνα 4.

Στάδιο έκτο  

Ταυτόχρονα, με καθαρό χαρτί, στρώστε το χρώμα. Όσο πιο πολύ σκουπίσετε, τόσο πιο αχνό γίνεται το εφέ. Στο συγκεκριμένο στάδιο ολοκληρώνεται η τεχνική. Εάν σε κάποια σημεία χρειαστεί, προσθέστε χρώμα και στρώστε πάλι με χαρτί. Η βαρύτητα που θα δώσετε στο εφέ εξαρτάται από την ποσότητα του χρώματος και είναι υποκειμενική. σύμφωνα πάντα με την αισθητική σας. Αυτός είναι και ο λόγος, όπου οι τεχνοτροπίες βαφής πρέπει να γίνονται από το «ίδιο χέρι», ώστε να μη διαφέρει το σχέδιο από τοίχο σε τοίχο. Καλή επιτυχία!

 

Advertisements

Ανάγλυφη Πατίνα 5:

Στάδιο έκτο

Ταυτόχρονα, με καθαρό χαρτί, στρώστε το χρώμα. Όσο πιο πολύ σκουπίσετε, τόσο πιο αχνό γίνεται το εφέ. Στο συγκεκριμένο στάδιο ολοκληρώνεται η τεχνική. Εάν σε κάποια σημεία χρειαστεί, προσθέστε χρώμα και στρώστε πάλι με χαρτί. Η βαρύτητα που θα δώσετε στο εφέ εξαρτάται από την ποσότητα του χρώματος και είναι υποκειμενική. σύμφωνα πάντα με την αισθητική σας. Αυτός είναι και ο λόγος, όπου οι τεχνοτροπίες βαφής πρέπει να γίνονται από το «ίδιο χέρι», ώστε να μη διαφέρει το σχέδιο από τοίχο σε τοίχο. Καλή επιτυχία!

 

Ανάγλυφη Πατίνα 1:

Οδηγίες εφαρμογής ανάγλυφης Πατίνας 1 :

Eαν η επιφάνεια ειναι αβαφη, αφαρμόζουμε ασταρι νερου και το αφήνουμε να στεγνώσει μια ωρα.

ΥΛΙΚΑ

  • 1. Γούνινο ρολό
  • 2. Σφουγγάρι θαλάσσης
  • 3. Σκαφάκι
  • 4. Γυαλόχαρτο Νο. 120
  • 5. Ειδικός ελαφρύς στόκος βάσης νερού σε αναλογία 1m2-1kg.
  • 6. Υδατοδιαλυτο πλαστικό χρώμα latex χρωματισμένο σε κίτρινη ανοιχτή απόχρωση.
  • 7. χρώμα σε απόχρωση πορτοκαλί με πρόσμιξη διαφανούς PRI-WAX ή τύπου GLAZING LIQUIDυλικού, για την πατίνα.

Στάδιο πρώτο :

Εάν η επιφάνεια είναι άβαφη, εφαρμόστε αστάρι νερού και αφήστε να στεγνώσει μια μέρα. Σε ήδη βαμμένους τοίχους χωρίς σκασίματα περαστέ κατευθείαν το στόκο με την σπάτουλα. Ο συγκεκριμένος στόκος που χρησιμοποιούμε είναι βάσης νερού και δεν χρειάζεται προσθήκη διαλυτικού. Το μέγεθος της σπάτουλας είναι σημαντικό ως προς το τελικό εφέ. Η μικρή σπάτουλα δημιουργεί πιο «νευρικό» αποτέλεσμα. Εφαρμόστε το στόκο με κοφτές ακανόνιστες και συνεχόμενες τοξοειδείς κινήσεις, έως ότου καλυφθεί όλη η επιφάνεια.

Στάδιο πρώτο α’:

Μην «τσιγκουνεύεστε» το στόκο. Όσο πιο πλούσιος είναι στην επιφάνεια τόσο πιο βαθύ γίνεται το ανάγλυφο εφέ. Με τη βοήθεια του στοκαδόρου «μαζέψτε» τον περισσευούμενο στόκο από τη σπάτουλα κάθε φορά. Αφού ολοκληρώσετε, αφήστε το στόκο να στεγνώσει μια ολόκληρη μέρα,

 

Διακοσμητική Πατίνα για Μέταλλα.

Φινίρισμα Διακοσμητικής Πατίνας :

Χρώμα με βάση αλκυδικές ρυτίνες και αντιδιαβρωτικούς παράγοντες. Εφαρμόζεται με την Βάση Προετοιμασίας . Η εναπόθεση των δύο προϊόντων μας δίνει την όψη παλαιωμένου μετάλλου.


Προορισμός :

Εφαρμόζουμε σε όλες τις μεταλλικές σιδηρούχες επιφάνειες και κράματα που περιέχουν σίδηρο (χυτοσίδηρος, χάλυβας…) σε εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους: πύλες, πλέγματα, πανοπλίες, σιδερένια αντικείμενα, εξαρτήματα κήπου… Επίσης μπορεί να εφαρμοστεί σε αντικείμενα από ξύλο και πολυστερίνη.

Ιδιότητες

  • Εφαρμόζεται σε συνδυασμό με την Βάση Προετοιμασίας
  • Βασισμένο σε αντιδιαβρωτικούς παράγοντες για την προστασία του μετάλλου από την υγρασία.

Ανθεκτικό καιρό και την υπεριώδη χρήση

  • Χρόνος στεγνώματος μεταξύ επιστρώσεων που επιτρέπει την ολοκλήρωση της δουλειάς σε μία μόνο ημέρα

Προετοιμασία

Η επιφάνεια πρέπει να είναι καθαρή, στεγνή και χωρίς λιπαρές ουσίες

Εφαρμόζεται σε καθαρή μεταλλική επιφάνεια που έχει επικαλυφθεί με την Βάση

Προετοιμασίας

Εφαρμογή

Ανακινείστε καλά πριν την εφαρμογή Αφού η Βάση έχει στεγνώσει εντελώς, εφαρμόστε με πινέλο, πινέλο ζωγραφικής σκουπίστε την πατίνα με ένα μαλακό πανί προτού στεγνώσει εντελώς για να πετύχετε καλύτερο «σβήσιμο» στο αποτέλεσμα. Εφαρμόστε σε θερμοκρασία περιβάλλοντος μεταξύ 10° και 25°€ σε ξηρό.

Συνιστάτε :

Πραγματοποίηση των εφέ της βάσης, μετά την εφαρμογή της Βάσης Προετοιμασίας:

Εφαρμογή με πινέλο ζωγραφικής: μην φορτώνετε πολύ χρώμα στο πινέλο ώστε να πετύχετε καλύτερο «πιτσιλωτό» αποτέλεσμα.

Εφέ σκουριάς σιδήρου: Εφαρμόστε την πατίνα με σύντομες πινελιές (ταμποναριστώ) με πινέλο ζωγραφικής.

Εφέ σκουριάς χαλκού: Εφαρμόστε την πατίνα με σύντομες πινελιές (ταμποναριστά) με πινέλο ζωγραφικής. Ταμπονάρετε με ένα πανάκι αν χρειάζεται να απομακρύνετε περίσσευμα χρώματος.

Εφέ μπρούτζου, αλουμινίου, χρυσού: Εφαρμόστε με πινέλο πλακέ τύπου. Με αρκετά στεγνό πινέλο, «τραβήκτε» την πατίνα προς κάθε κατεύθυνση, αφήνοντας ένα λεπτό, σχεδόν διαφανές φιλμ χρώματος. Ταμπονάρετε με πανάκι αν χρειάζεται να απομακρύνετε περίσσευμα χρώματος.

Μπορείτε επίσης να κατασκευάσετε ένα εντελώς δικό σας φινίρισμα, συνδυάζοντας διαφορετικές βάσεις και πατίνες μεταξύ τους.

Αποχρώσεις : 6 μεταλλικά εφέ

φινιρίσματος

Άπειροι συνδυασμοί βάσης + φινιρίσματος

Εμφάνιση: Σατινέ

Συσκευασία : 0,25 L και 0,5L

Χρόνοι στεγνώματος :

Στην αφή : 1,5 ώρα

Για επαναβαφή : 8 ώρες

Απόδοση σε 1 χέρι ανά 1 λίτρο :

± 20 m²

Καθαρισμός Εργαλείων : White spirit ή

Καθαριστικό Διαλυτικού νιτρο

Εργαλεία εφαρμογής: πινέλο, πινέλο

ζωγραφικής ή σφουγγάρι, ανάλογα με το

επιθυμητό αποτέλεσμα.

Αναμορφώστε το χώρο σας εύκολα και γρήγορα.

Σε αυτό το άρθρο θα προσπαθήσω να σας παρουσιάσω μερικά εργαλεία που θα διευκολύνουν τη ζωή σας αλλά και θα σας δώσει την δυνατότητα να εφαρμόσετε στον τοίχο σας διακοσμητικές τεχνοτροπίες βαψίματος εύκολα και απλά. Η αφορμή για αυτό μου το άρθρο είναι ότι πολύς κόσμος δεν ξέρει την ύπαρξη των ρολών διακοσμητικής εφαρμογής και πιστεύουν ότι η τεχνοτροπία είναι κάτι εξαιρετικά δύσκολο.

Σίγουρα υπάρχουν τεχνοτροπίες που δεν εφαρμόζονται εύκολα από έναν ερασιτέχνη αλλά ένα glaze τεχνοτροπίας μπορούμε εύκολα να το εφαρμόσουμε αρκεί να έχουμε την στοιχειώδη ικανότητα να βάψουμε ένα μικρό κομμάτι τοίχου. Glaze υπάρχουν έτοιμα και θα τα βρείτε σε πολλά χρωματοπωλεία. Το glaze είναι ένα προϊόν χρώματος ανακατεμένο με λάδι για να μην στεγνώνει εύκολα και να μας δίνει την δυνατότητα να του δίνουμε την υφή που θέλουμε δουλεύοντας το. Φανταστείτε 3 με 4 τετραγωνικά τοίχου βαμμένου με χρώμα τεχνοτροπίας μέσα σε ένα παιδικό δωμάτιο ή σε ένα καθιστικό . Ανανεώνει και αναβαθμίζει τον χώρο απλά και μόνο αφιερώνοντας ελάχιστες ώρες. Πρέπει πριν εφαρμόσουμε την τεχνοτροπία μας να έχουμε κατά νου ότι θα πρέπει να στρώσουμε χαρτιά ή πανιά στο πάτωμα και στο σημείο ακριβώς κάτω από τον προς βαφή τοίχο. Επιπλέον ο τοίχος μας θα πρέπει να είναι σε μια στοιχειωδώς καλή κατάσταση. Αν είναι λίγο λερωμένος απλά περνάμε ένα χέρι πλαστικό κατά προτίμηση λευκό και το αφήνουμε να στεγνώσει καλά. Αν θέλουμε να έχουμε ένα πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα περνάμε ένα χρωματιστό πλαστικό στην απόχρωση που θέλουμε και μετά εφαρμόζουμε την τεχνοτροπία μας πάλι στην απόχρωση που θέλουμε, δηλαδή λίγο πιο ανοιχτή ή πιο σκούρα από την βάση που βάψαμε τον τοίχο μας και ανάλογα με το τι έχουμε στο νου μας σχετικά με το αποτέλεσμα που θέλουμε να έχουμε στο χώρο μας. Μια ανοιχτή βάση και ένα πιο σκούρο glaze θα μας δίνει ένα πιο ανοιχτό υπόβαθρο και το αντίστροφο. Αυτό που θα πρέπει να προσέξετε επίσης είναι ότι μερικά ρολά είναι αφαιρετικά και άλλα προσθετικά . Δηλαδή στα αφαιρετικά εφαρμόζουμε το διακοσμητικό χρώμα με ένα κανονικό ρολό και μετά με το ρολό διακόσμησης περνάμε από πάνω και έτσι δημιουργείται το τελικό αποτέλεσμα. Φροντίστε το ρολό σας να είναι πάντα λίγο υγρό βρέχοντας τον με λίγο νερό για να είναι πάντα νωπός και να υπάρχει καλύτερο αποτέλεσμα διαφορετικά το χρώμα δεν θα εφαρμοστεί καλά και υπάρχει πιθανότητα να έχουμε σκιές στο τελικό αποτέλεσμα. Περισσότερες πληροφορίες θα πάρετε στα χρωματοπωλεία που θα αγοράσετε το ρολό σας. Το άρθρο μου δεν είναι διαφημιστικό και θα σας παρουσιάσω την κατά τη γνώμη μου καλύτερη εταιρία στο χώρο των διακοσμητικών ρολών. Φυσικά υπάρχουν και άλλες εταιρίες και η αναφερόμενη δεν είναι η μοναδική. Απλά η ποιότητα της εγγυάται το όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα. Δεν νομίζω ότι κάποιος θα ήθελε χνούδια στον τοίχο του μόνο και μόνο γιατί ήθελε να γλυτώσει μερικά ευρώ. Φυσικά η επιλογή είναι δικιά σας και υπάρχουν αρκετές εταιρίες που πουλούν τα συγκεκριμένα ρολά. Απλά θεωρώ σημαντικό ο καθένας να μπορεί να μοιράζεται τις γνώσεις του με άλλους ανθρώπους ειδικά σε έναν τομέα που ομορφαίνει την καθημερινότητα μας και μας κάνει να αισθανόμαστε πιο άνετα στο χώρο μας.

Craquele

Εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε επιφάνεια αρκεί να είναι ανάλογα προετοιμασμένη π.χ. 

  • 1η Επίστρωση : Το φόντο που θέλουμε να έχουμε με πλαστικό ή ακρυλικό χρώμα ή όπως προτείνεται παραπάνω .2η Επίστρωση :
  • · Διαφανές υπόστρωμα crackele A ή χωρίς αραίωση και αρκετή ποσότητα .
  • · Λευκό υπόστρωμα crackele A όταν θέλουμε λευκό φόντο.
    ΠΡΟΣΟΧΗ : Αν θέλουμε λευκό φόντο είναι απαραίτητη οπωσδήποτε η χρήση του λευκού υποστρώματος crackele A διαφορετικά θα έχουμε έντονο κιτρίνισμα .
  • 3η Επίστρωση :
  • · Εφαρμόζεται 2 – 3 ώρες μετά το υπόστρωμα
  • · Τελικό χρώμα crackele B υδατικής βάσης .
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: 


1. Το χρωματιστό φόντο πρέπει να είναι οπωσδήποτε υδατικής βάσης .
2. Επιφάνειες που δεν έχουν υπόστρωμα crackele δεν θα σκάσουν .
3. Το υπόστρωμα crackele είναι αργοστέγνωτο και στεγνώνει τελείως μόνο μετά από 12 και πλέον ημέρες .
4. Το υπόστρωμα crackele είναι φυσιολογικό να κολλάει επειδή αργεί να στεγνώσει .
5. Το τελικό crackele B βγαίνει σε τρείς βάσεις Α, Β, D για να επιτυγχάνουμε όλες τις αποχρώσεις .
6. Το τελικό crackele B δεν αραιώνεται γιατί δεν θα γίνουν σωστά τα σκασίματα .
7. Από το τελικό crackele B πρέπει να περαστεί μεγάλη ποσότητα ισομερώς κατανεμημένη .
8. Το υλικό πρέπει να σουμαριστεί με το ρολλό από πάνω προς τα κάτω χωρίς να αφαιρεθεί υλικό και χωρίς να κάνουμε διακοπή γιατί στο σημείο που θα σταματήσουμε θα φαίνεται το σταμάτημα .
 

  • · Το σκάσιμο είναι ακανόνιστο στρογγυλό όταν εφαρμόζεται με ρολλό .
  • · Το σκάσιμο είναι τετραγωνισμένο όταν εφαρμόζεται με πινέλο.

Περί Αγιογραφίας.

ΠΕΡΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

ΕΛΛΟΓΗ  ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ –  ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ  ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ.

Δύο είναι οι κύριες αφετηρίες της Βυζαντινής Τέχνης.

Τα ψηφιδωτά, που γνώριζαν παραδοσιακά οι Βυζαντινοί ως Ρωμαίοι τεχνίτες που ήταν, συνεχίζοντας την  ύστερη κλασική και ελληνιστική παράδοση και τα νεκρικά πορτρέτα του Φαγιούμ, που είναι συνέχεια της ελληνιστικής ζωγραφικής στους Ρωμαϊκούς χρόνους, [ύστερη αρχαιότητα 1ος – 2ος μ.Χ. αιώνας].

Το 313 μ.Χ. ο Μ. Κωνσταντίνος διατάσσει ανεξιθρησκεία και το 324 μ.χ μεταφέρει την πρωτεύουσα

της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας στα στενά του Βοσπόρου (μετέπειτα Κωνσταντινούπολη 330μ.χ).

Έτσι οι χριστιανοί καλλιτέχνες επιδίδονται απερίσπαστοι πλέον στο έργο τους. Στο πέρασμα των επόμενων χρόνων, ηρωικών ή παρακμιακών για την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, μέσα από θρησκευτικές ζυμώσεις, πνευματικές αναζητήσεις, διχόνοιες, έριδες, αιρέσεις και φωτισμένες Οικουμενικές Συνόδους, προέκυψε αυτό που λέμε σήμερα Βυζαντινή τέχνη της Αγιογραφίας. Τους πρώτους χρόνους, οι ζωγραφικές παραστάσεις περιοριζόταν σε λίγα δειλά σχέδια συμβολικού και διακοσμητικού χαρακτήρα και αν-εικονικές παραστάσεις. Καθώς διαμορφωνόταν όμως η ορθόδοξη Θεολογία και διασαφηνιζόταν η νέα πίστη και τα δόγματά της, οι τεχνίτες με περισσότερο θάρρος και ρεαλισμό, άρχισαν να αναπαριστούν μορφές Αγίων σε ξύλινες εικόνες και πολυπρόσωπες παραστάσεις στους τοίχους των εκκλησιών. Το 726 μ.Χ. ξεσπά η Εικονομαχία. Σφοδρή διαμάχη, που δίχασε τους Βυζαντινούς, με τραγικές, κατακριτέες συμπεριφορές, και ταλαιπώρησε την αυτοκρατορία για ένα αιώνα. Μα μέσα από την ταραχή αυτή και την αναστάτωση, προέκυψε ολοκάθαρη και φωτεινή η Ορθόδοξη Θεολογία της Εικόνας, από την Z’ Οικουμενική Σύνοδο. Η Εικόνα αποτελεί λατρευτικό μέσο. Αντικείμενο όχι λατρείας, αλλά σεβασμού. Η τιμή μεταβαίνει στο εικονιζόμενο πρόσωπο και όχι, φυσικά, στο ξύλο. Κατά τον εικονισμό ενός ιερού προσώπου αναπαρίσταται η υπόσταση του και όχι η φύση του, που είναι μοναδική. Με περισσότερο λυρισμό θα λέγαμε ότι ο πιστός τιμά και σέβεται το Εικόνισμα, όπως η μάνα φιλά και χαϊδεύει τη φωτογραφία του ξενιτεμένου της παιδιού -σα να μπορούσε να το σφίξει στην αγκαλιά της- και την κρυβει στον κόρφο της με τη γλυκιά προσμονή του ανταμώματος.


Η ιστορική συνέχεια ήταν πιο ευχάριστη, με παραγωγή έργων μεγάλης αξίας και μικρά διαλείμματα στασιμότητας, λόγο εξωτερικών επιδρομών και άλλων εσωτερικών δοκιμασιών.

Σπουδαία έργα παρουσιάστηκαν την εποχή της Μακεδονικής Δυναστείας (867-1056 μ.Χ.), των Κομνηνών (1081- 1185 μ.Χ.), των Αγγέλων (1185-1204μ.Χ.). Μετά την Φραγκοκρατία (1204-1061 μ.Χ.) κατά τη δυναστεία των Παλαιολόγων, η Βυζαντινή τέχνη έφτασε στο απόγειό της με τις τοιχογραφίες του Εμμανουήλ Πανσέληνου. Αργότερα, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453 μ.Χ.) διέπρεψε ο Θεοφάνης ο Κρής. Από αυτόν και μετά περίπου, οι υπόλοιποι αγιογράφοι επηρεάστηκαν από την ζωγραφική της Δύσης, όπως  ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, για να περάσουμε σε μια περίοδο στασιμότητας μέχρι τον Φώτη Κόντογλου (+1965), που ανασκάλισε τις παλιές στάχτες της Βυζαντινής παράδοσης και ξαναέφερε την πατροπαράδοτη ιερή τέχνη στην επιφάνεια.

Ο Βυζαντινός αγιογράφος λοιπόν, έτσι όπως διαμορφώθηκε από την μακραίωνη αναζήτηση του ορθού τρόπου απεικόνισης του επέκεινα, αγιογραφεί έχοντας πλήρη συναίσθηση του διακονήματος του μέσα στην Εκκλησία. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με τη δεινότητα της πινελιάς του. Όπως και ο θεολόγος, αποφεύγει ομοίως να προκαλέσει, με την ρητορική δεινότητα του λόγου του. Σκοπός του είναι να παρουσιάσει τα σεβάσματα και τις ευαγγελικές ρήσεις της Ορθοδοξίας απλά, κατανοητά, σεβαστικά. Χαλιναγωγεί τη φαντασία του όταν ζωγραφίζει, γιατί αυτή εγκυμονεί πλάνες και αιρέσεις. Διδάσκει ορθά τους αγραμμάτους και παροτρύνει και τους μορφωμένους σε προσευχή, κατάνυξη και λατρεία λογική. Επιχειρεί να μαλακώσει, να γλυκάνει, να χαλαρώσει την ψυχή από την νεύρωση της καθημερινής βιοπάλης και να την οδηγήση στην αυθόρμητη αναζήτηση του Θείου.  Αναπαριστά τις μορφές των Αγίων με τρόπο απλό και εύστοχο. Αποφεύγει να κραυγάσει με λαμπρά και φανταχτερά χρώματα, με ανατομικά άρτιο σχέδιο και περίγραμμα, ρεαλιστικές φωτοσκιάσεις και όμορφα πλασίματα. Απεναντίας σιγοτραγουδώντας μελωδικά,  παρασύρει τον καλοπροαίρετο παρατηρητή, να θαυμάσει και να μιμηθεί τον ίδιο τον Άγιο που ζωγράφισε, χωρίς να παρατηρηθεί ο ζωγραφικός του τρόπος. Επιχειρεί να γεφυρώσει τον κόσμο του με αυτόν τον Πνευματικό.Βρίσκεται μετέωρος ανάμεσα στους δύο και καλεί τον πιστό να μεταμορφώσει τη ζωή του από θνητή, υλική και πεπερασμένη σε αθάνατη και αληθινή. Εάν, λοιπόν, ζωγράφιζε με απόλυτο ρεαλισμό και περιγραφική λεπτομέρεια, το δημιούργημά του θα ήταν ενα πανέμορφο, σχεδόν αληθινό, εικαστικό αποτέλεσμα, που θα ανέπαυε την ανθρώπινη περιέργεια για τις ανατομικές λεπτομέρειες του αναπαριστώμενου υποκειμένου και θα προκαλούσε το θαυμασμό του παρατηρητή για τα ύψος της τεχνικής ικανότητας του αγιογράφου. Θα κέντριζε το νου σε παρατήρηση και μυρηκασμό καθημερινών πεπερασμένων εικόνων και δεν θα του έδεινε το έναυσμα για τη λογική θεωρία των Θείων Αληθειών και την εξαγωγή ωφέλιμων, ψυχοσωτήριων συμπερασμάτων. Ο νούς του πιστού θα παρέμενε εγκλωβισμένος στην φαντασία του καλλιτέχνη και στην απλή, καθημερινή, κοσμική περιγραφή.

Πώς να απεικονίσει κανείς ορθά της Θείες αλήθειες, αυτές που ελάχιστοι είδαν,  αλλά και όσοι είδαν δεν μπόρεσαν επαρκώς να τις περιγράψουν; Το ζητούμενο στην Βυζαντινή αγιογραφία, δεν είναι να θαυμάσει κανείς μόνο ή να εκστασιαστεί από αυτό που βλέπει, αλλά να μπει σε ένα άλλο τρόπο σκέψης, που αργότερα θα γίνει βίωμα και θα προσελκύσει το έλεος του Θεού για τη σωτηρία του. Γι’αυτό, λοιπόν, η Βυζαντινή τέχνη διασπά τα επιμέρους στοιχεία της μορφής, περιγράφοντάς τα σκληρότερα του φυσικού τους, και τα ενώνει πάλι όλα σε γλυκιά αρμονία, αναπαριστώντας αδιάκοπα, την ένωση των πιστών της Εκκλησίας σε ένα σώμα με κεφαλή, τον Σωτήρα Χριστό.Αποφεύγει την ανατομική αρτιότητα, αλλά πάντοτε η μορφή διακρίνεται ακέραιη στο λειτουργικό χωροχρόνο.Εκεί, όπου θα οδηγηθούμε αισίως μετά τον προσωπικό μας αγώνα και τη Χάρη του Θεού. Τα άγια πρόσωπα μοιάζουν να έρχονται προς τον σύγχρονο κόσμο μας επίκαιρα και αληθηνά .Αυτός είναι και ο σκοπός της ανεστραμένης προοπτικής που χρησιμοποιείται,  ώστε ο θεατής να μην ταξιδεύει στο χώρο της εικασίας, αλλά η αλήθεια της Θείας πραγματικότητας να διαχέεται στον δικό του. Η πηγή φωτός απουσιάζει εσκεμμένα από την ζωγραφική σύνθεση, αφού όλα φωτίζονται από το άκτιστο φώς, που είναι διαφορετικό από το δικό μας, το κοσμικό.

Τελικά η Βυζαντινή τέχνη περιφέρεται μέσα στον καμβά της, σε τρεις διαστάσεις και όχι σε δύο, όπως αποφαίνονται βιαστικοί παρατηρητές. Σε αυτές των συμβατικών ύψους και μήκους, και στου υπερβατικού λειτουργικού χωροχρόνου. Κυρίως όμως ο Βυζαντινός αγιογράφος αρμόζει τον προσωπικό τρόπο ζωής και πολιτείας του κατά τον ευαγγελικό λόγο και  αναζητά  το Θείο φωτισμό και εξαγιασμό του μέσα στα Μυστήρια της Εκκλησίας. Έτσι έχει πιθανότητες, ώστε και τα έργα του να έχουν ορθή αναφορά στα υπέρλογα Θεία δρώμενα.

Ο πιο δόκιμος τρόπος για την εικαστική υλοποίηση της Βυζαντινής Αγιογραφίας, είναι αυτός που προέκυψε πλέον, μετά το πέρασμα τόσων αιώνων βιωματικής και εικαστικής πρακτικής, θεολογικής αποκάλυψης και μυστηριακής εμπειρίας. Δεν αποκλείεται πάντως στο μέλλον να παρουσιαστούν και άλλες προτάσεις χριστιανικής εικονογραφίας. Η εκκλησιαστική παράδοση όμως είναι αυτή, που στο πέρασμα των αιώνων θα αποφανθεί τελικά, αν θα εγκολπωθεί το νέο τρόπο.

Νέστωρ Πατιαλιάκας

Αγιογράφος.