Χρώμα και διάθεση

Αναμφίβολα τα χρώματα που μας περιβάλλουν ασκούν σημαντική επίδραση στις ψυχοκινητικές και διανοητικές μας λειτουργίες.

Κόκκινο: αυξάνει την πίεση του αίματος, τους χτύπους της καρδιάς και προκαλεί έντονα συναισθήματα πάθους και ερωτισμού. Ανοίγει την όρεξη… ΄Aριστη επιλογή για εστιατόρια και τραπεζαρίες.

Πορτοκαλί: δημιουργεί αίσθηση ζεστασιάς στο χώρο, φιλική και φιλόξενη. Δοκιμάστε το σε καθιστικά δωμάτια.

Κίτρινο: έχει τη δύναμη να συγκεντρώνει το βλέμμα και προκαλεί χαρούμενα συναισθήματα. Το πολύ έντονο κίτρινο προκαλεί ανησυχία σε βρέφη, παιδιά και ηλικιωμένους.

Πράσινο: το χρώμα της ανάπαυσης. Ανοιχτές αποχρώσεις του είναι ιδανικές για υπνοδωμάτια αλλά και καθιστικά. Πιό έντονες αποχρώσεις για μπάνια και κουζίνες. Πολύ συνηθισμένο σε νοσοκομεία, σχολεία και χώρους εργασίας.

Μπλε: χαλαρώνει, ηρεμεί και νανουρίζει. Ιδανικό για υπνοδωμάτια. Μειώνει την όρεξη. Πολύ καλή ιδέα για την τραπεζαρία σας … αν είστε σε δίαιτα.

Μωβ: χρώμα που αποσπά την προσοχή των παιδιών. Δεν αρέσει πολύ, αντίθετα με τις αποχρώσεις του ροζ που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όλους τους χώρους, παιδικά δωμάτια, χώρους παιχνιδιού ακόμη και τραπεζαρίες.

 

Advertisements

Οικολογικά χρώματα και χρώματα ήπιας χημείας

Persian Cheese VS. McDonald's Tomato Sauce

Οικολογικά χρώματα και χρώματα ήπιας χημείας

Πριν από μερικά μόλις χρόνια, η αναζήτηση οικολογικών χρωμάτων στην ελληνική αγορά ήταν πραγματικά μια ουτοπία. Τα κεντρικά χρωματοπωλεία αγνοούσαν και την ύπαρξή τους, οι μεγάλες ξένες εταιρείες κατασκευής χρωμάτων δεν εισήγαγαν οικολογικά χρώματα στην Ελλάδα, ελλείψει ζήτησης (παρότι στην Ευρώπη παράγονται μαζικά τα τελευταία 20 χρόνια) και στις μία – δύο εξαιρέσεις που υπήρχαν, το κόστος ήταν κυριολεκτικά απαγορευτικό.

Το πρόβλημα το αντιμετώπισα και ο ίδιος, πριν από αρκετά χρόνια, όταν εκτός από σπίτια πελατών του γραφείου μου, θέλησα να βάψω και το δικό μου σπίτι. Η μόνη λύση που βρήκα ήταν να κάνω εγώ ο ίδιος εισαγωγή οικολογικών χρωμάτων και μάλιστα από την Κύπρο, από την εξαιρετικής ποιότητας εταιρεία ΒΙΟΧΡΩΜ, που διευθύνει ο Δώρος Θεοδώρου.

Σήμερα, ευτυχώς τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο και όχι μόνο γίνεται μαζική εισαγωγή ποιοτικών ευρωπαϊκών οικολογικών χρωμάτων, αλλά και αρκετές ελληνικές βιομηχανίες χρωμάτων παράγουν πολύ καλής ποιότητας χρώματα ήπιας χημίας.

Γιατί ουσιαστικά, οικολογικό χρώμα σημαίνει το χρώμα που φτιάχνεται κατά 100% με φυσικά συστατικά. Όμως αυτό έχει ένα πολύ υψηλό (προς το παρόν, ελπίζω!) κόστος. Ενώ το χρώμα ήπιας χημείας φιλικό προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο, είναι ένα χρώμα που χρησιμοποιεί ήπιας σύστασης χημικά πρόσθετα.

Και τα μεν και τα δε, οφείλουν να ανταποκρίνονται στην εξής λογική:

Α) Να  έχουν μικρή κατανάλωση ενέργειας κατά την παραγωγή τους.

Τα ανόργανα χρώματα χρειάζονται πολύ λιγότερη ενέργεια για την κατασκευή τους, σε σχέση με τα χρώματα με οργανικό συνδετικό υλικό.

Β) Να έχουν περιορισμένη εκπομπή ρύπων.

Και κατά την παραγωγή τους αλλά και κατά την εφαρμογή τους και μάλιστα για χρόνια μετά να έχουν χαμηλή εκπομπή ρύπων.

Γ) Ανακύκλωση και διάθεση των αποβλήτων.

Τα χρώματα που παράγονται με βάση τα πετροχημικά συστατικά (ακρυλικά, βινυλικά, πλαστικά) δημιουργούν σημαντική ποσότητα αποβλήτων. Το νερό, μάλιστα, που χρησιμοποιείται στα εργοστάσια παραγωγής τους έχει τόσο πολύ υψηλό κόστος ανακύκλωσης που γίνεται ασύμφορο και έτσι το μολυσμένο νερό διοχετεύεται στο περιβάλλον και το μολύνει.

Δ) Διοξείδιο του άνθρακα.

Δημιουργούνται πολύ μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα κατά την παραγωγή των χημικών χρωμάτων.

Ε) Πιστοποιήσεις ποιότητας.

Με πιστοποιητικά ISO 14001, που πιστοποιεί την οικολογική ιδιότητα των προϊόντων και τη διαδικασία παραγωγής τους και ISO 5001, το πιο απαιτητικό δίπλωμα που συμπεριλαμβάνει και τον τομέα έρευνας και εξέλιξης της βιομηχανίας χρωμάτων.

Πιο συγκεκριμένα σε ποιότητες όλα αυτά μεταφράζονται με το πιο κάτω Παράδειγμα:

Εάν είχαμε ένα σπίτι 200 τ.μ. και το βάφαμε με οικολογικά χρώματα, θα είχαμε:

  • Εξοικονόμηση ενέργειας 3.350 KWh!
  • 80 Mio/m³ λιγότερους ρύπους!
  • 100.000 lt (λίτρα) λιγότερο ακάθαρτο νερό!
  • 170 lt λιγότερα στερεά απόβλητα!
  • 560 Kg λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα!

Χρώματα και Χρώματα.

Το χρώμα ξεκινά από τη φύση!

Η φύση είναι αυτή που μας χαρίζει απλόχερα χιλιάδες χρώματα και αποχρώσεις, παιχνίδια όλα, ουσιαστικά του φωτός και πηγή έμπνευσης για δημιουργία και προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη. Και παρ’ ότι οι χρωματικές προτιμήσεις και παραδόσεις της ανθρωπότητας συχνά αλλάζουν μέσα στους αιώνες ο ρόλος των χρωμάτων είναι και θα παραμείνει πρωταγωνιστικός και η εσωτερική, κρυμμένη σημασία τους θα εξακολουθήσει να κυριαρχεί και να αιχμαλωτίζει τις ζωές μας.

Δυστυχώς, όμως πολύ λίγοι από εμάς το συνειδητοποιούμε.

Στην ταπεινή καθημερινότητά μας βομβαρδιζόμαστε διαρκώς με χρώματα, αλλά οι περισσότεροι από εμάς έχουμε χάσει την επαφή με τη σημασία τους. Η επίδρασή τους επάνω μας πολύπλευρη. Το σώμα μας ενεργοποιείται και ερεθίζεται από ορισμένα χρώματα, ενώ με άλλα ηρεμεί και ησυχάζει.

Τα χρώματα επίσης μπορούν να θεραπεύσουν ή αντίθετα να γίνουν επιβλαβή. Η υγεία των εσωτερικών μας οργάνων, η κυκλοφορία του αίματος, το νευρικό, λεμφικό και ενδοκρινικό μας σύστημα, όλες οι λειτουργίες του οργανισμού μας μεταβάλλονται διαρκώς κάτω από την επίδραση των χρωμάτων, τα οποία μας περιβάλλουν και στα οποία εκτιθέμεθα.

Το ίδιο συμβαίνει και στο πνευματικό και συναισθηματικό επίπεδο.

Η ανθρωπότητα, από νωρίς κατανόησε ότι τα χρώματα είναι μία από τις γλώσσες της ψυχής, γι’ αυτό και βλέπουμε ότι όλοι οι μεγάλοι ανθρώπινοι πολιτισμοί «μίλησαν» και με τα χρώματα και τους συμβολισμούς που περιέχουν. Όμως σιγά σιγά και με την έλευση της κοινωνίας της υπερκατανάλωσης και τον πολιτισμό της χωρίς όρια ανάπτυξης αυτή η γνώση φαίνεται ότι ξεχάστηκε.

Κι είναι πραγματικά απίστευτο (το ίδιο απίστευτο για τον υποτιθέμενα σύγχρονο άνθρωπο που αγνοεί ότι ο ήλιος δεν ανατέλλει απ’ την ανατολή παρά μόνο δύο ουσιαστικά φορές το χρόνο!), το ότι πριν από 100 ή 200 ένας ευρωπαίος γνώριζε ποια χρώματα να χρησιμοποιήσει στο σπίτι του κι εμείς σήμερα, στο 2004 το αγνοούμε. Το ίδιο απίστευτη είναι και η σημερινή άγνοια για τις αρνητικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην υγεία των χρηστών ενός δομημένου χώρου η χρήση τοξικών και επικίνδυνων χρωμάτων…

«Χρώματα» και Χρώματα

Βάφουμε πρώτα και κύρια για να προστατεύσουμε μια επιφάνεια, έναν τοίχο, μια οροφή, ένα κούφωμα, ένα έπιπλο από τη φθορά του χρόνου, την οξείδωση ή την προσβολή του από μύκητες, ακάρια, έντομα κ.λ.π.

Κι έπειτα, φυσικά (και αν διαθέτουμε γνώση!) για να δώσουμε, μέσω της εκλογής μιας χρωματικής παλέτας, ζωή, κίνηση, ηρεμία ή οτιδήποτε άλλο θελήσουμε στην προσωπική μας ζωή.

Βάφουμε, όμως με τι;

Τα συνηθισμένα, χημικά χρώματα περιέχουν δεκάδες ουσίες επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία. Βαρέα μέταλλα ή πτητικές ενώσεις που ευθύνονται – σε σημαντικό βαθμό – για σοβαρά προβλήματα  υγείας, στον εσωτερικό χώρο ενός κτηρίου. Η συνεισφορά τους στο λεγόμενο σύνδρομο του άρρωστου κτηρίου είναι σημαντική (SICK BUILDING SYNDROM).

Τολουόλιο, βενζόλιο, τριμεθυλοβενζόλιο, ναφθαλένιο, αλιφατικοί διαλύτες, ακετόνη, δωδεκανικά οξέα και δεκάδες άλλες πτητικές οργανικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων και η φορμαλδεϋδη, που ενοχοποιείται σήμερα, σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, ακόμη και για περιπτώσεις καρκίνου…

Το όριο υγεία που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τους εσωτερικούς ρύπους (0,1 p.p.m. – 120 mg/m³) έχει αποδειχθεί σε δεκάδες μετρήσεις που έχουν γίνει στην Ελλάδα ότι ειδικά στα δημόσια κτήρια, έχει καταστρατηγηθεί με τιμές 5 έως και 10 φορές πιο αυξημένες.

Και δυστυχώς στην Ελλάδα του 2004 κανένας δεν ενδιαφέρεται να προστατεύσει τους πολίτες από τα τοξικά οικοδομικά υλικά (κι ας μη μιλήσουμε καλύτερα για το τι γίνεται με τον αμίαντο…)



ΤΡΟΠΟΣ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΚΟΛΛΑ ΣΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ ΤΟΙΧΩΝ

ΤΡΟΠΟΣ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΕ ΚΟΛΛΑ ΣΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΕΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΕΣ ΤΟΙΧΩΝ


Αφού ετοιμάσουμε το υλικό και πριν αρχίσξυμε το χρωμάτισμα, ξύνουμε τους τοίχους με μια μεγάλη σπάτουλα, για να απομακρύνουμε τα εξογκώματα από τυχόν ξένα υλικά αλλά και για να στρώσουμε την επιφάνεια από τις αγριάδες του σοβά.

Κατόπιν με ένα πινέλο περνάμε όλα τα σημεία που δεν μπορεί να χρωματίσει ο κύλινδρος (κόψιμο),* Τελειώνοντας με το πινέλο, παίρνουμε τον κύλινδρο και περνάμε τις επιφάνειες προσέχοντας να μην αφήσουμε απέραστα σημεία και να στρώνουμε ισόπαχα το χρώμα.

Όταν στεγνώσει η πρώτη επίστρωση, ξύνουμε και πάλι τις επιφάνειες με τη μεγάλη σπάτουλα, αφαιρώντας ότι δεν είχαμε αφαιρέσει στο πρώτο ξύσιμο. Τώρα θα φτιάξουμε τα μερεμέτια με γύψο καλλιτεχνίας και αντί νερό βάζουμε χρώμα κόλλας που θα περάσουμε.

Όταν τελειώσει το μερεμέτισμα, χρωματίζουμε με το πινέλο όλα τα μερεμέτια με το ίδιο χρώμα της κόλλας.

Τώρα περνάμε τη δεύτερη επίστρωση, όπως ακριβώς περάσαμε και την πρώτη.

Πριν αρχίσετε τις εργασίες διαβάστε προσεχτικά τις παρατηρήσεις.

ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΑ ΠΑΛΑΙΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΩΝ ΤΟΙΧΩΝ (Φρεσκάρισμα)

Για να χρωματίσουμε παλαιούς τοίχους που είναι περασμένοι με κόλλα ή ασβεστόχρωμα, πρέπει να ξύσουμε όλα τα φουσκώματα (σαθρά) και να μερεμετίσουμε.

Η κατασκευή του χρώματος και ο τρόπος εφαρμογής εργασιών είναι όπως και στο προηγούμενο κεφάλαιο (6λ. Τρόπος Χρωματισμού με Κόλλα σε Καινούριες Επιφάνειες Τοίχων).

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

1. Το νερό που θα λιώσουμε την κόλλα θα πρέπει να είναι καθαρό, από τη βρύση.

2. Το δοχείο που θα χρησιμοποιήσουμε πρέπει να είναι καθαρό και να μην υπάρχουν άλλα φρέσκα χρώματα, ούτε από κόλλα, γιατί δε θα λιώσει σωστά η κόλλα.

3. Κόλλα χρησιμοποιούμε μόνο σε εσωτερικούς χώρους, σε οροφές, τοίχους καινούριους ή παλαιούς που είναι περασμένοι ξανά με κόλλα ή ασβεστόχρωμα. Αντίθετα τοίχους περασμένους ήδη με κόλλα δεν τους περνάμε ποτέ με ασβεστόχρωμα.

4. Ένας τρόπος για να βεβαιωθούμε αν ένας τοίχος είναι περασμένος με υδρόχρωμα κόλλας ή ασ6εστόχρωμα ή πλαστικό, είναι ο ακόλουθος:

Βρέχουμε ελαφρά το δάχτυλο μας και τρίβουμε την επιφάνεια που μας ενδιαφέρει. Αν το χρώμα ξεθάψει και λασπώσει. συμπεραίνουμε ότι είναι κόλλα. Αν βγει ελάχιστο, είναι ασβέστης ενώ αν δεν βγει καθόλου είναι πλαστικό.

5. Αν ο καιρός είναι υγρός ή παγερός δεν θα πρέπει να περάσουμε κόλλες γιατί θα παγώσει και θα κάνει μπαλώματα.

6. Σε χώρους που υπάρχουν πολλοί υδρατμοί καλό είναι να μη χρησιμοποιούμε κόλλα όπως επίσης, σε τοίχους με υγρασία, γιατί η κόλλα είναι υλικό που αλλοιώνεται με το νερό.

7. Στο βάψιμο με κόλλα θα πρέπει να αποφεύγουμε τα πολλά χέρια. Αν έχουμε την επιθυμητή κάλυψη με το πρώτο χέρι τότε ας προτιμήσουμε να μην περάσουμε δεύτερο γιατί τα πολλά χέρια κάνουν φλοιό που μετά από μερικά θαψίματα θα φουσκώσει και θα πέσει.

8. Σε περίπτωση που ξεφλουδάει το παλιό χρώμα την ώρα που περνάμε και κολλάει πάνω στον κύλινδρο, σταματάμε, τον καθαρίζουμε και ξύνουμε με τη σπάτουλα το σημείο που φούσκωσε. Αν ξεφλουδάει και πάλι, τότε ρίχνουμε στο δοχείο με τη μία δόση υλικού άλλο 1/2 κιλό αστάρι πλαστικού, αραιώνουμε περισσότερο το χρώμα και προσπαθούμε να περάσουμε τις επιφάνειες χωρίς να περνάει ο κύλινδρος πολλές φορές στο ίδιο σημείο. Αν είναι πολύ παλαιοί οι τοίχοι και ξεφλουδάνε συνέχεια, τότε ενώ ενισχύουμε την κόλλα με το αστάρι πλαστικού, αραιώνουμε περισσότερο το υλικό και περνάμε το πρώτο χέρι με την μπατανόβουρτσα (μπανιέρα), ενώ το δεύτερο με τον κύλινδρο. Και στις δύο περιπτώσεις το δεύτερο χέρι πρέπει να περαστεί την επόμενη μέρα ώστε να κοκαλώσει καλά το πρώτο.

9. Αν οι τοίχοι είναι πολύ μουτζουρωμένοι θα πρέπει το πρώτο χέρι να έχει περισσότερο αστάρι πλαστικού και το δεύτερο να περαστεί την επόμενη μέρα.

10. Αν λερώσουμε ή στάξουμε κάπου με κόλλα, ακόμα και σε ύφασμα, είτε είναι φρέσκια είτε στεγνή, βγαίνει με νερό χωρίς να αφήνει λεκέ

Ρητίνες και γόμες 1:

Ρητίνες και γόμες

Οι ρητίνες και οι γόμες αποτελούν μαζί με τα έλαια τα κύρια συστατικά των βερνικιών. Κατά την παρασκευή ορισμένων χρωμάτων, τα βερνίκια χρησιμοποιούνται ως φορείς, εντός των οποίων διαλύονται, ή διασπείρονται οι χρωστικές ουσίες.

Η στερεοποίηση των ρητινών και των γομών γίνεται με οξείδωση ή με πολυμερισμό. Κατά τη στερεοποίηση, σχηματίζουν μεμβράνη πάνω στη χρωματισμένη επιφάνεια, της οποίας οι ιδιότητες εξαρτώνται από το είδος της ρητίνης ή της γόμας. Οι ρητίνες και ο γόμες διακρίνονται σε φυσικές και τεχνητές.

 

Ρητίνες και Γόμες

  • Φυσικές γόμες και ρητίνες
        • Γόμες Copal (ορυκτό): Γόμμα Μαδαγασκάρης, Γόμμα Κογκό, Γόμμα Ζανζιβάρης
        • Μαστίχη Χίου: διαλύεται στο τερεβινθέλαιο (νέφτι) και νάφθα
        • Σανδαράχη
        • Γομμαλάκα: Γόμμα που προέρχεται από ένα έντομο της Ινδονησίας. Διαλύεται στο οινόπνευμα και την ακετόνη. Ευρεία χρήση στην παρασκευή βερνικιών οινοπνεύματος.
        • Κολοφώνιο: Λαμβάνεται από τη ρητίνη κονωφόρων δένδρων. Διαλύεται στο οινόπνευμα, στο ξυλόπνευμα, στο τερεβινθέλαιο και στη νάφθα. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή βερνικιών και ως πρώτη ύλη στην παρασκευή συνθετικών ρητινών.
        • Αιθυλοκυτταρίνη (αιθυλοσελουλόζη): Παρασκευάζεται από κυτταρίνη. Διαλύεται στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες.
        • Οξεική κυτταρίνη (ακετοσελουλόζη): διαλύεται στους περισσότερους οργανικούς διαλύτες. Είναι υδρόφιλος.
        • Μεθυλοκυτταρίνη: διαλύεται μόνο στο ψυχρό νερό. Χρησιμοποιείται στην παρασκευή υδροχρωμάτων και υλικών προετοιμασίας επιφανειών (υλικά σπατουλαρίσματος).
        • Πίσσες και άσφαλτοι: χρησιμοποιούνται στην παρασκευή μαύρων βερνικιών και αντισκωρικών χρωμάτων.
        • Πολυστυρόλες: έχουν μεγάλη καλυπτική ικανότητα και χρησιμοποιούνται στην παρασκευή των βερνικιών.
        • Ακρυλικές ρητίνες: παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή στις καιρικές επιδράσεις, υψηλή πρόσφυση επί του σιδήρου και του αλουμινίου, μεγάλη διαφάνεια και χρησιμοποιούνται στα βερνίκια.
        • Χλωριούχο καουτσούκ: παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στις χημικές επιδράσεις. Είναι πολύ κατάλληλο για επιχρώσεις επιφανειών από τσιμέντο και σίδηρο.
      • Τεχνητές ρητίνες
        • Ρητίνες φορμόλης (φορμαλδεΰδης): αναμειγνυόμενες με φυτικές ρητίνες (κυρίως με κολοφώνιο), με λινέλαιο ή με τερεβινθέλαιο δίνουν πολλά είδη υλικών, τα οποία διαλύονται μόνο στα έλαια. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βερνικιών και χρωμάτων, κυρίως σε εξωτερικές επιφάνειες, λόγω της αντοχής τους στις καιρικές συνθήκες και στην ταχεία ξήρανση.
        • Ρητίνες φαινόλης (φαινοπλάστης): αναμειγνυόμενες με φυτικές ρητίνες (κυρίως με κολοφώνιο), με λινέλαιο ή με τερεβινθέλαιο δίνουν πολλά είδη υλικών, τα οποία διαλύονται μόνο στα έλαια. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή βερνικιών και χρωμάτων, κυρίως σε εξωτερικές επιφάνειες, λόγω της αντοχής τους στις καιρικές συνθήκες και στην ταχεία ξήρανση.
        • Ρητίνες φορμόλης – ουρίας (αμινοπλάστες): διαλύονται στο οινόπνευμα και στους υδρογονάνθρακες. Τα παρασκευαζόμενα βερνίκια είναι άχρωμα και ανθεκτικά στο φως. Η σχηματιζόμενη μεμβράνη επί της χρωματιζόμενης επιφάνειας, έχει μεγάλη σκληρότητα.
        • Γλυκεροφθαλικές ρητίνες: αντέχουν στις καιρικές συνθήκες, ξεραίνονται ταχύτατα και δίνουν μία μεμβράνη σκληρή και υψηλής αντοχής. Χρησιμοποιούνται στην παρασκευή χρωμάτων και βερνικιών.

 

 

Χρώμα και αντίληψη των χρωμάτων

Το ανθρώπινο μάτι είναι ευαίσθητο στην ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία σε ένα πλάτος που κυμαίνεται σε μήκος κύματος από 400 έως 700 νανόμετρα. Αυτή η περιοχή είναι το ορατό φως σε κοινή γλώσσα. Όταν «αναμειχθούν» όλα τα μήκη κύματος στο παραπάνω πλάτος, παίρνουμε το λευκό φως. Το λευκό φως με ένα πρίσμα μπορεί να δώσει όλα τα χρώματα που το «παράγουν». Ωστόσο το κόκκινο, το πράσινο και το μπλε είναι τα βασικά χρώματα για τον άνθρωπο, γιατί δεν μπορούν να προκύψουν από την ανάμειξη άλλων χρωμάτων, όπως συμβαίνει με τα υπόλοιπα. Αν αναμείξουμε σε ακριβώς ίσες ποσότητες κόκκινο, πράσινο και μπλε χρώμα τότε προκύπτει λευκό.

Πέρα όμως από τα βασικά χρώματα, υπάρχουν και τα συμπληρωματικά. Τα συμπληρωματικά χρώματα προκύπτουν από την ανάμειξη των βασικών χρωμάτων ανά δύο. Αυτά είναι το κίτρινο, το κυανό (γαλάζιο) και το πορφυρό (μωβ), που έχουν το χαρακτηριστικό ότι αν αναμειχθούν κι αυτά ανά δύο, προκύπτουν τα βασικά χρώματα. Για παράδειγμα, ενώ η ανάμειξη ίσων ποσοτήτων πράσινου και κόκκινου χρώματος μας δίνει το κίτρινο, η ανάμειξη κίτρινου και μωβ σε ίσες ποσότητες μας δίνει κόκκινο. Στην παρακάτω εικόνα φαίνονται οι δυνατοί σχηματισμοί των βασικών και των συμπληρωματικών χρωμάτων.

Ας δούμε τώρα πως επηρεάζεται το χρώμα των σωμάτων από το χρώμα του φωτός που προσπίπτει σε αυτά. Στην εικόνα που ακολουθεί έχουμε ένα τραπουλόχαρτο, ένα τσαμπί από σταφύλι χρώματος μπλε και μια πράσινη πιπεριά. Φωτίζουμε τα τρία αυτά αντικείμενα διαδοχικά με λευκό, κόκκινο, πράσινο και μπλε φως.

Στο λευκό φως βλέπουμε και τα τρία σώματα έτσι όπως περιμένουμε να τα δούμε, το τραπουλόχαρτο λευκό, τα σταφύλια μπλε και την πιπεριά πράσινη. Στο κόκκινο τώρα φως το τραπουλόχαρτο ανακλά όλη την ακτινοβολία που δέχεται. Αντίθετα, τα άλλα δύο σώματα απορροφουν το μεγαλύτερο μέρο της ακτινοβολίας κι ανακλούν λίγο με αποτέλεσμα να μη διακρίνονται καθαρά και το χρώμα που κυριαρχεί είναι το μαύρο. Στο πράσινο χρώμα το τραπουλόχαρτο εμφανίζεται πράσινο, αλλά τα σύμβολα σε αυτό μαύρα, πράγμα που σημαίνει ότι η πράσινη ακτινοβολία ανακλάθηκε από το λευκό τμήμα του χαρτιού, αλλά απορροφήθηκε από τα κόκκινα σύμβολα.Το μπλε σταφύλι «αντιδρά» με τρόπο αντίστοιχο όταν έπεφτε το κόκκινο φως, ενώ η πιπεριά διατηρεί το χρώμα της, αλλά έχει και κάποιες περιοχές που είναι πιο έντονα πράσινες. Αυτές οι περιοχές στο λευκό φως άστραφταν. Αντίστοιχα φαινόμενα παρατηρούνται τέλος με την μπλε ακτινοβολία. Το τραπουλόχαρτο είναι τώρα μπλε με τα σύμβολά του μαύρα, το σταφύλι έχει το χρώμα του, ενώ στην πιπεριά κυριαρχεί το μαύρο με κάποιες περιοχές της να είναι μπλε.

Το ανθρώπινο μάτι είναι πολύ ευαίσθητο στις αποχρώσεις των χρωμάτων και πιθανώς να είναι ικανό να διακρίνει 8-12 εκατομμύρια αποχρώσεις. Τα περισσότερα χρώματα περιέχουν κάποια ποσότητα από όλα τα μήκη κύματος του ορατού φάσματος. Αυτό που κάνει τα χρώματα να διαφέρουν είναι η κατανομή των μηκών κύματος σε κάποιο χρώμα. Τα μήκη κύματος ενός χρώματος που δεσπόζουν, καθορίζουν τελικά την απόχρωση. Αν κάποια μήκη κύματος κυριαρχούν πολύ σε σχέση με τα υπόλοιπα, το χρώμα ενός σώματος θα είναι έντονο, ενώ αν είναι περίπου ίσα σε ποσότητα αυτά τα μήκη κύματος, το χρώμα θα είναι μη έντονο, θαμπό. Το αν σε ένα σώμα θα έχει ένα χρώμα έντονη φωτεινότητα ή όχι καθορίζεται από την ανακλαστικότητα του σώματος κι από την ένταση του χρώματος. Στην παρακάτω όμορφη εικόνα υπάρχει ένας σχηματικός κανόνας δημιουργίας των χρωμάτων ανάλογα με την απόχρωση (hue), τον κορεσμό, αν δηλαδή θα είναι έντονο ή θαμπό (saturation) και τη φωτεινότητα (brightness) του χρώματος.

Τα περισσότερα από αυτά που είπαμε σε αυτήν την ενότητα είχαν να κάνουν με τις ιδιότητες του ορατού φωτός σε σχέση με κάποια συγκεκριμένα χρώματα. Όμως οι εικόνες της καθημερινής μας ζωής, τα αντικείμενα που βλέπουμε είναι αποτέλεσμα της ανάκλασης του λευκού φωτός στα αντικείμενα, στα σπίτια, τα αυτοκίνητα, τα δέντρα κ.λπ. Αυτά τα σώματα δεν εκπέμπουν φως φυσικά, αλλά υπακοούν σε μια ιδιότητα που λέει ότι κάποια από τα μήκη κύματος (ή κάποια χρώματα με άλλα λόγια) του λευκού φωτός απορροφόνται από τα σώματα κι άλλα ανακλώνται. Ένα μπλε αυτοκίνητο για παράδειγμα, κάτω από το φως του ήλιου απορροφά όλα τα χρώματα κι ανακλά το μπλε. Αυτός είναι ο τρόπος που «χρωματίζεται» στα μάτια μας.

Οι έγχρωμες φωτογραφίες, ένας πίνακας ζωγραφικής κι άλλα αντικείμενα που χαρακτηρίζονται από το χρώμα παράγονται από μόνο τέσσερα στην πραγματικότητα μελάνια. Τα μελάνια αυτά περιλαμβάνουν τα τρία συμπληρωματικά χρώματα, το γαλάζιο, το μωβ και το κίτρινο δηλαδή συν το μαύρο. Αν αυτά τα μελάνια αναμειχθούν στις κατάλληλες ποσότητες μπορούν να παράξουν κάθε χρώμα. Θεωρητικά αρκούν μόνο τα τρία συμπληρωματικά χρώματα, όμως για να επιτύχουμε τις κατάλληλες κάθε φορά σκιάσεις χρειαζόμαστε στην πράξη και το μαύρο. Στην εκτύπωση ενός βιβλίου ή περιοδικού ακολουθείται η παρακάτω διαδικασία: Φωτογραφίζουμε ένα σώμα. Η φωτογραφία του αρχικά διαχωρίζεται στα τρία (στις κατάλληλες ποσότητες φυσικά το καθένα) συμπληρωματικά χρώματα με κάποιες φωτογραφικές μεθόδους ή μέσω υπολογιστή. Τα τρία χρώματα μετατρέπονται σε αντίστοιχου χρώματος φιλμ. Το φιλμ είναι ο παράγοντας που επιτρέπει την εκτύπωση του αντικειμένου στο χαρτί. Άρα για να εκτυπωθεί ένα αντικείμενο χραιζόμαστε τρια φιλμ συν το μαύρο για την καλύτερη σκίαση του.

http://www.eye-net.gr/experts/colors.asp

 

Χρώμα και οικολογία.

Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΛΩΝ…

Ο άνθρωπος ασέλγησε στη φύση και στους πόρους της με την βιομηχανική έκρηξη των τελευταίων 150 χρόνων και τώρα, έχοντας αρχίσει να καταλαβαίνει – ίσως όχι ακόμη σε βάθος – τα προβλήματα που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια έχει ξεκινήσει να αναζητά διορθωτικές κινήσεις.

Οι καταναλωτές συνειδητοποιούν ότι η στάση τους απέναντι στο περιβάλλον πρέπει να διαφοροποιηθεί και να αρχίσουν να σέβονται τη φύση και τους πόρους της.

Οι επιχειρήσεις αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι δραστηριότητές τους επηρεάζουν σε πολλές περιπτώσεις το περιβάλλον και ότι είναι υπεύθυνες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουργούν.

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ…

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιέλαβαν στη συνθήκη του Μάαστριχ την προστασία του περιβάλλοντος στους στόχους της ενιαίας Ευρώπης, έχοντας υπόψη ότι η αειφόρος οικονομική ανάπτυξη είναι αδύνατη χωρίς το σεβασμό του περιβάλλοντος.

Στόχος είναι ο σχεδιασμός, η παραγωγή και η διακίνηση προϊόντων που επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον σε όλο τον κύκλο της ζωής τους.

Με αυτό το γνώμονα, τέθηκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 1992 το Κοινοτικό Σύστημα Απονομής Οικολογικού Σήματος (EEC Regulation 880/1992), το οποίο έρχεται με βάση τεκμηριωμένα, αντικειμενικά και επιστημονικά κριτήρια να αξιολογήσει εάν ένα προϊόν είναι οικολογικό ή όχι.

Στόχος είναι τα Οικολογικά προϊόντα να μην υστερούν ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά και την απόδοσή τους.

To πλαίσιο αυτό είναι εθελοντικό, έχει στόχο να καλύψει όσο το δυνατό περισσότερες κατηγορίες προϊόντων και τα κριτήρια θα πρέπει να επαναξιολογούνται κάθε πέντε χρόνια.

Κάθε προϊόν που ικανοποιεί τα κριτήρια, πιστοποιείται με το ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΣΗΜΑτης Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μόνο κάθε προϊόν που φέρει το οικολογικό σήμα, μπορεί να χαρακτηριστεί ως ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ!

Το σύστημα Οικολογικού Σήματος είναι

  • Πανευρωπαϊκό
  • Προαιρετικό
  • Επιλεκτικό
  • Διαφανές και αντιπροσωπευτικό
  • Εγκρίνεται επίσημα
  • Βασίζεται σε πολλαπλά κριτήρια
  • Έχει χαρακτηριστικό λογότυπο (το λουλούδι)

Τα οικολογικά κριτήρια καθορίζονται με βάση πόσο ρυπαίνει το προϊόν «από την κούνια μέχρι τον τάφο», δηλαδή σε καθένα από τα στάδια της ζωής του, αρχίζοντας από την εξόρυξη και παραγωγή των πρώτων υλών, συνεχίζοντας με τη διαδικασία παραγωγής , τη συσκευασία, τη διανομή, τη χρήση, τη διάρκεια, καταλήγοντας στην τελική διάθεση στο περιβάλλον. Σε όλα αυτά τα στάδια λαμβάνονται υπόψη κοι ακόλουθοι παράγοντες (πολλαπλά κριτήρια) :

    • ποιότητα αέρα, υδάτων
    • προστασία εδάφους, μείωση αποβλήτων
    • εξοικονόμηση ενέργειας, διαχείριση φυσικών πόρων
    • πρόληψη της αύξησης θερμοκρασίας του πλανήτη
    • προστασία της στοιβάδας του όζοντος
    • περιβαλλοντική ασφάλεια, θόρυβος
    • τεχνικά χαρακτηριστικά και επιδόσεις του προϊόντος κατά την εφαρμογή και τη χρήση
    • οδηγίες ασφαλούς χρήσης και διάθεσης υπολείμματος προϊόντος στο περιβάλλον
  • Το χαρακτηριστικό λογότυπο, (μαργαρίτα), χαρακτηρίζει όλα τα προϊόντα στα οποία έχει απονεμηθεί το Οικολογικό σήμα. Τα προϊόντα, τα οποία φέρουν τη μαργαρίτα, αναγνωρίζονται από περισσότερους από 370 εκ. καταναλωτές στην Ευρώπη.